Spółgłoska szczelinowa dziąsłowo-podniebienna bezdźwięczna
Numer IPA 182
ɕ
Jednostka znakowa ɕ
Unikod U+0255
UTF-8 (hex) c9 95
Inne systemy
X-SAMPA s\
Kirshenbaum S;
Alfabet Braille'a ⠦⠉
Przykład
informacje • pomoc
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Spółgłoska szczelinowa dziąsłowo-podniebienna bezdźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczana jest symbolem: [ɕ].

Artykulacja

W czasie artykulacji podstawowego wariantu [ɕ]:

  • modulowany jest prąd powietrza wydychanego z płuc, czyli jest to spółgłoska płucna egresywna
  • tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, powietrze uchodzi przez jamę ustną (spółgłoska ustna)
  • prąd powietrza w jamie ustnej przepływa ponad całym językiem lub przynajmniej uchodzi wzdłuż środkowej linii języka (spółgłoska środkowa)
  • następuje wysklepienie języka w kierunku przedniej części podniebienia przy jednoczesnym kontakcie czubka języka z dziąsłami - jest to spółgłoska przedniopodniebienna.
  • wiązadła głosowe nie drgają, spółgłoska ta jest bezdźwięczna

Terminologia

Spółgłoskę [ɕ] zaliczamy do spółgłosek syczących, czyli sybilantów.

Przykłady


Witaj

Uczę się języka hebrajskiego. Tutaj go sobie utrwalam.

Źródło

Zawartość tej strony pochodzi stąd.

Odsyłacze

Podziel się