Znaki diakrytyczne
akcent
akut( ´ )
podwójny akut( ˝ )
grawis( ` )
podwójny grawis(  ̏ )
cyrkumfleks( ˆ )
haczek( ˇ )
brewis( ˘ )
odwrócony brewis(  ̑  )
cedylla( ¸ )
diereza / umlaut( ¨ )
kropka( · )
makron( ¯ )
ogonek( ˛ )
kółko( ° )
przecinek( , )
hak( ̉ )
róg( ̛ )
dasja( ̔ )
psili( ̓ )

Znaki diakrytyczne (gr. diakritikós – odróżniający) – znaki graficzne używane w alfabetach i innych systemach pisma, umieszczane nad, pod literą, obok lub wewnątrz niej, zmieniające artykulację tej litery i tworzące przez to nową literę. W alfabetach sylabowych mogą zmienić znaczenie całej sylaby.

W języku polskim jest dziewięć liter tworzonych za pomocą znaków diakrytycznych (litery diakrytyzowane, litery diakrytyczne): ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź, ż.

Niepoprawnie pojęciami znaki diakrytyczne i diakrytyki określa się litery diakrytyzowane, czyli tworzone poprzez dodanie znaków diakrytycznych.

W składzie komputerowym często do sprawdzania, czy dany font posiada polskie litery diakrytyzowane, używa się zdania: „Zażółć gęślą jaźń”. Jest to najkrótsze znane zdanie, które zawiera wszystkie polskie litery diakrytyzowane; chociaż jest poprawne gramatycznie, nie ma sensu semantycznego.


Witaj

Uczę się języka hebrajskiego. Tutaj go sobie utrwalam.

Źródło

Zawartość tej strony pochodzi stąd.

Odsyłacze

Podziel się