Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Aa Kirke


Kościół w Aakirkeby
Aa Kirke
kościół parafialny
Ilustracja
Kościół w 2017 roku
Państwo

 Dania

Miejscowość

Aakirkeby

Wyznanie

protestanckie

Kościół

Danii

Położenie na mapie Bornholmu
Mapa konturowa Bornholmu, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół w Aakirkeby”
Ziemia55°04′14,5509″N 14°55′10,0138″E/55,070709 14,919448
Strona internetowa

Kościół w Aakirkeby (duń. Aa Kirke) – kościół parafialny w Aakirkeby na duńskiej wyspie Bornholm, w jej środkowej części[1]. Nazwa świątyni oznacza dosłownie „kościół strumienia” i pochodzi od dwóch strumieni otaczających budowlę: Læsåen i Grødby å[2][3][4].

Historia i architektura

Wybudowany około połowy XII wieku, jest jednym z najstarszych i największych kościołów na wyspie. Masywna konstrukcja i małe okna wskazują na obronny charakter budowli. Kościół poświęcony został pierwotnie św. Janowi Chrzcicielowi, (Sankt Hans Kirke)[3]. Pozłacana figura patrona stała w kościele do 1706 roku, jednak została zakopana na cmentarzu przez pastora, ponieważ przyciągała uwagę katolickich jeńców podczas III wojny północnej[1][4][5][6].

Kościół powstawał w kilku etapach. Najstarsze zachowane fragmenty to prezbiterium i apsyda oraz dolne części nawy, wszystkie charakteryzujące się zielonkawym piaskowcem i rdzawobrązowym łupkiem z pobliskiego strumienia Grødby å. Zachodni kraniec nawy i wieża są wykonane z wapienia. Portale dla mężczyzn od południa oraz dla kobiet od północy zostały zachowane, choć ten drugi przekształcono w okno. Wieża była pierwotnie węższa od strony zachodniej, ale już w okresie romańskim została poszerzona do obecnych wymiarów wynoszących 13 na 11 metrów. Z czterema kondygnacjami osiąga wysokość 22 metrów. Podwójne dachy z XIV wieku prawdopodobnie zastąpiły czworoboczną piramidę. W wieży wiszą obecnie dzwony, choć pierwotnie znajdowały się one w oddzielnej dzwonnicy stojącej na południe od kościoła. Sklepione pomieszczenia w wieży służyły niegdyś do przechowywania żywności. Kruchta z piaskowca z okolic Nexø, najstarsza na Bornholmie, jest nieco nowsza niż wieża, ale nadal pochodzi z okresu romańskiego, około 1200–1235 roku. Nawa jest duża, z płaskim drewnianym stropem. Sklepienie z okresu gotyku (z około 1350 roku) wsparte jest na czterech prostokątnych filarach narożnych. Wcześniej nawa była podzielona na dwie części arkadowymi ścianami i mieściła galerię dla szlachty z obecnie zrujnowanego zamku Lilleborg(inne języki). Podczas gruntownej renowacji w 1874 roku, ściany arkadowe zostały rozebrane, przez co nadano kościołowi obecny kształt. Dalszą renowację przeprowadzono w 1968 roku[1][3][4][5][6].

Wnętrze

Wnętrze kościoła

Chrzcielnica z piaskowca datowana jest na 1200 rok. Wyrzeźbiono na niej jedenaście scen z życia Jezusa. Przypisuje się ją gotlandzkiemu rzeźbiarzowi Sigrafowi[1][2][3][4][5][6]. W zbrojowni znajduje się płaskorzeźbiona płyta nagrobna, kamień runiczny oraz obraz wotywny przedstawiający ukrzyżowanie Chrystusa i ofiarodawców[4][5][6].

Ambona z okresu dojrzałego renesansu jest dziełem rzeźbiarza Jacoba Kremberga ze Skanii, z początku XVII wieku. Składa się z pięciu paneli z polichromowanymi płaskorzeźbami przedstawiającymi narodzenie Jezusa, Jego ukrzyżowanie, zmartwychwstanie, wniebowstąpienie oraz zesłanie Ducha Świętego. Nad nią znajduje się sześciokątne zadaszenie z figurami i kartuszami herbowymi[1][4][5][6].

Ołtarz, datowany na 1608 rok, również pochodzi z warsztatu Jacoba Kremberga. W głównej jego części znajdują się złote napisy flankowane kolumnami korynckimi i arkadami. Część tych napisów to cytat ewangeliczny ustanowienia Eucharystii w języku duńskim. Pozostałe napisy są w języku łacińskim i również zostały zaczerpnięte z Nowego Testamentu: z Ewangelii według św. Jana rozdział 6[7] oraz Pierwszego Listu św. Jana Apostoła rozdział 1, wers 7[8]. Część ołtarza znajdująca się powyżej przedstawia pośrodku płaskorzeźbę chrztu Chrystusa. Flankują ją cztery hermy, symbolizujące roztropność, męstwo, sprawiedliwość i umiarkowanie, czyli cnoty kardynalne. W górnej części ołtarza mieści się duński herb w kartuszu[1][4][5][6].

Organy znajdują się w przedniej części nawy, naprzeciwko ambony. Zostały zbudowane w 1965 roku przez firmę Marcussen & Søn i mają piętnaście głosów. Zastąpiły one szesnastogłosowy instrument zbudowany przez I. Starupa w 1941 roku[4].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f Aa Kirke [online], www.aakerpedersker.dk [dostęp 2026-06-01] (duń.).
  2. ↑ a b Aa Kirke (Aakirkeby) [online], visit-bornholm.com [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  3. ↑ a b c d AA Kirke. Destination Bornholm ApS. [dostęp 2021-11-04]. (duń.).
  4. ↑ a b c d e f g h Otto Norn, Carl Georg Schultz, Erik Skov, Danmarks Kirker: Å Kirke, t. VII, Nationalmuseet, 1954, s. 131–178 [dostęp 2026-06-01] (duń.).
  5. ↑ a b c d e f Thomas Fjelstrup Nielsen, Aa Kirke [online], Lex - Danmarks Nationalleksikon, 2 września 2025 [dostęp 2026-06-01] (duń.).
  6. ↑ a b c d e f Die Aa Kirche in Aakirkeby, Bornholm [online], www.bornholm-ferien.de [dostęp 2026-06-01] (niem.).
  7. ↑ Biblia Tysiąclecia - Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu - J 6 [online], biblia.deon.pl [dostęp 2026-06-01].
  8. ↑ Biblia Tysiąclecia - Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu - 1 J 1 [online], biblia.deon.pl [dostęp 2026-06-01].

Bibliografia

  • Darwin Porter, Danforth Prince: Frommer's Denmark. Wyd. V. Hoboken: John Wiley & Sons, Inc., 2007. ISBN 978-0-470-10058-5. (ang.).
  • Monika Witkowska, Joanna Hald: Eyewitness-Travel Denmark. Wyd. 2. Nowy Jork: Dorling Kindersley Publishing, 2010. ISBN 978-0-75666-144-1. (ang.).