Data i miejsce urodzenia
30 lipca 1988 Levanger
Klub
Sprova IL
Debiut w PŚ
5 grudnia 2009 w Lillehammer (19. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ
5 grudnia 2009 w Lillehammer (19. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ
16 lutego 2013 w Oberstdorfie (2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ
13 stycznia 2018 w Tauplitz
Rekord życiowy
249,0 m na Vikersundbakken w Vikersund (14 lutego 2016)
Dorobek medalowy
Inne nagrody
Andreas Kolset Stjernen (ur. 30 lipca 1988 w Levanger ) – norweski skoczek narciarski . Drużynowy złoty medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018 oraz Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2018 , srebrny medalista mistrzostw świata z 2017 w drużynie męskiej oraz brązowy z 2019 w drużynie mieszanej. Zdobywca Pucharu Świata w lotach 2017/2018 , zwycięzca Pucharu Kontynentalnego 2011/2012 . Syn Hroara Stjernena [ 1] .
Przebieg kariery
12 grudnia 2004 zadebiutował w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Brotterode , gdzie zajął 49. miejsce[ 2] . We wrześniu 2005 w Predazzo zadebiutował w zawodach FIS Cup , zdobywając równocześnie pierwsze punkty. W najlepszej trzydziestce Pucharu Kontynentalnego znalazł się po raz pierwszy 12 marca 2006 w Bischofshofen , zajmując 28. miejsce[ 3] .
W mistrzostwach świata juniorów wystąpił trzykrotnie w latach 2005–2007. Najwyższym miejscem, jakie zajął indywidualnie, było 19. z 2006 roku . W drużynie dwukrotnie – w 2006 i 2007 – był piąty[ 4] .
8 marca 2009 zajął 8. miejsce w zawodach Pucharu Kontynentalnego. 15 marca otrzymał szansę na debiut w Pucharze Świata . Odpadł w kwalifikacjach do zawodów na mamuciej skoczni w Vikersund [ 5] . W sezonie 2009/2010 zdobył pierwsze punkty Pucharu Świata. 5 grudnia 2009 w Lillehammer , zajął 19. miejsce. Punkty zdobywał również w Sapporo (gdzie był 17.) i w Oslo . Kilkukrotnie zajął miejsce w najlepszej dziesiątce Pucharu Kontynentalnego. 30 stycznia 2010 w Iron Mountain był drugi[ 6] . 15 stycznia 2011 zajął 8. miejsce w zawodach Pucharu Świata w Sapporo. Poza tym występem jeszcze trzykrotnie zajął miejsca w trzeciej dziesiątce cyklu. W Pucharze Kontynentalnym dwukrotnie stał na podium: 19 lutego był 2. w Kranju , a 5 marca zwyciężył w Kuopio [ 7] .
W Pucharze Kontynentalnym 2011/2012 regularnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce. W styczniu dwukrotnie zwyciężył w Sapporo, a następnie zdobył tam punkty w Pucharze Świata. Między 17 a 19 lutego w Oslo trzykrotnie wygrał zawody Pucharu Kontynentalnego. W marcu startował już w Pucharze Świata, najwyższe, trzynaste, miejsce zajmując w tym samym mieście[ 8] . Zwyciężył w klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego 2011/2012[ 9] .
Od początku sezonu 2012/2013 startował w Pucharze Świata. Do połowy stycznia 2013 najwyższym miejscem, jakie zajął, było 14. 26 stycznia wystartował w zawodach na mamuciej skoczni Vikersundbakken w Vikersund . Zajął w nich 4. miejsce, a dzień później był 8. Miejsca w pierwszej dziesiątce (czwarte i piąte) zajmował też tydzień później w Harrachowie [ 10] . 16 lutego 2013 na skoczni im. Heiniego Klopfera w Oberstdorfie po raz pierwszy w karierze stanął na podium, zajmując w zawodach 2. miejsce[ 11] . Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013 . Indywidualnie był 13. na skoczni normalnej i 18. na skoczni dużej. W zawodach drużynowych zajął 4. miejsce[ 10] . Zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w lotach narciarskich 2012/2013 . W Pucharze Świata był dziewiętnasty[ 12] .
8 marca 2019 ogłosił decyzję, że po turnieju Raw Air zakończy sportową karierę[ 13] . Ostatecznie nie zdecydował się na występ podczas konkursów na Vikersundbakken w Vikersund . Jego ostatnim występem w Pucharze Świata był konkurs na skoczni Granåsen w Trondheim 14 marca 2019, gdzie zajął drugie miejsce[ 14] .
Indywidualnie
Drużynowo
Starty A. Stjernena na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo
Miejsce
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Konkurs
Skok 1
Skok 2
Nota
Strata
Zwycięzca
15.
10 lutego
2018
Pjongczang
Alpensia Jumping Park
K-98
HS-109
indywid.
104,0 m
103,5 m
225,8 pkt
33,5 pkt
Andreas Wellinger
8.
17 lutego
2018
Pjongczang
Alpensia Jumping Park
K-125
HS-142
indywid.
134,5 m
131,5 m
267,3 pkt
18,4 pkt
Kamil Stoch
1.
19 lutego
2018
Pjongczang
Alpensia Jumping Park
K-125
HS-142
druż.[ a]
133,0 m
135,5 m
1098,5 pkt (274,4 pkt )
–
Indywidualnie
Drużynowo
Starty A. Stjernena na mistrzostwach świata – szczegółowo
Miejsce
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Konkurs
Skok 1
Skok 2
Nota
Strata
Zwycięzca
13.
23 lutego
2013
Predazzo
Trampolino Dal Ben
K-95
HS-106
indywid.
98,0 m
97,0 m
233,6 pkt
19,0 pkt
Anders Bardal
18.
28 lutego
2013
Predazzo
Trampolino Dal Ben
K-120
HS-134
indywid.
125,0 m
127,0 m
268,9 pkt
26,9 pkt
Kamil Stoch
4.
2 marca
2013
Predazzo
Trampolino Dal Ben
K-120
HS-134
druż.[ b]
125,5 m
125,0 m
1117,3 pkt (282,8 pkt )
18,6 pkt
Austria
17.
25 lutego
2017
Lahti
Salpausselkä
K-90
HS-100
indywid.
95,0 m
95,0 m
241,8 pkt
29,0 pkt
Stefan Kraft
5.
26 lutego
2017
Lahti
Salpausselkä
K-90
HS-100
druż. mix.[ c]
91,5 m
91,0 m
877,8 pkt (241,7 pkt )
157,7 pkt
Niemcy
4.
2 marca
2017
Lahti
Salpausselkä
K-116
HS-130
indywid.
129,5 m
129,0 m
276,1 pkt
3,2 pkt
Stefan Kraft
2.
4 marca
2017
Lahti
Salpausselkä
K-116
HS-130
druż.[ d]
127,5 m
125,5 m
1078,5 pkt (280,3 pkt )
25,7 pkt
Polska
29.
23 lutego
2019
Innsbruck
Bergisel
K-120
HS-130
indywid.
124,5 m
102,0 m
185,5 pkt
93,9 pkt
Markus Eisenbichler
5.
24 lutego
2019
Innsbruck
Bergisel
K-120
HS-130
druż.[ e]
123,5 m
120,5 m
900,2 pkt (223,4 pkt )
87,3 pkt
Niemcy
25.
1 marca
2019
Seefeld
Toni-Seelos-Olympiaschanze
K-99
HS-109
indywid.
96,5 m
92,5 m
191,6 pkt
26,7 pkt
Dawid Kubacki
3.
2 marca
2019
Seefeld
Toni-Seelos-Olympiaschanze
K-99
HS-109
druż. mix.[ f]
91,5 m
102,0 m
938,4 pkt (227,1 pkt )
73,8 pkt
Niemcy
Indywidualnie
Drużynowo
Starty A. Stjernena na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo
Indywidualnie
Drużynowo
Starty A. Stjernena na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo
Miejsce
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Konkurs
Skok 1
Skok 2
Nota
Strata
Zwycięzca
6.
23 marca
2005
Rovaniemi
Ounasvaara
K-90
HS-100
druż.[ i]
77,5 m
83,5 m
844,5 pkt (184,0 pkt )
137,5 pkt
Słowenia
19.
2 lutego
2006
Kranj
Bauhenk
K-100
HS-109
indywid.
96,5 m
97,0 m
214,8 pkt
44,8 pkt
Gregor Schlierenzauer
5.
4 lutego
2006
Kranj
Bauhenk
K-100
HS-109
druż.[ j]
98,5 m
92,5 m
832,6 pkt (210,3 pkt )
98,0 pkt
Austria
44.
15 marca
2007
Planica
Srednija velikanka
K-90
HS-100
ind.
82,5 m
–
94,0 pkt
174,0 pkt
Roman Koudelka
5.
17 marca
2007
Planica
Srednija velikanka
K-90
HS-100
druż.[ k]
93,0 m
94,0 m
929,0 pkt (242,0 pkt )
52,0 pkt
Słowenia
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium
Sezon PŚ
1. miejsce
2. miejsce
3. miejsce
Razem
2008/2009
–
–
–
–
2009/2010
–
–
–
–
2010/2011
–
–
–
–
2011/2012
–
–
–
–
2012/2013
–
1
–
1
2013/2014
–
–
–
–
2014/2015
–
–
–
–
2015/2016
–
–
2
2
2016/2017
–
1
–
1
2017/2018
1
1
–
2
2018/2019
–
1
1
2
Suma
1
4
3
8
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
Nr
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Skok 1
Skok 2
Nota
Lok.
Strata
Zwycięzca
1.
16 lutego
2013
Oberstdorf
im. Heiniego Klopfera
K-185
HS-213
205,5 m
212,0 m
409,5 pkt
2.
0,3 pkt
Richard Freitag
2.
5 grudnia
2015
Lillehammer
Lysgårdsbakken
K-90
HS-100
96,0 m
–
127,8 pkt
3.
1,9 pkt
Severin Freund
3.
14 lutego
2016
Vikersund
Vikersundbakken
K-200
HS-225
249,0 m
231,0 m
459,7 pkt
3.
9,3 pkt
Peter Prevc
4.
16 marca
2017
Trondheim
Granåsen
K-124
HS-140
138,5 m
138,0 m
294,3 pkt
2.
7,7 pkt
Stefan Kraft
5.
13 stycznia
2018
Bad Mitterndorf
Kulm
K-200
HS-235
229,0 m
226,0 m
407,6 pkt
1.
–
6.
18 marca
2018
Vikersund
Vikersundbakken
K-200
HS-240
239,0 m
235,0 m
438,9 pkt
2.
5,4 pkt
Robert Johansson
7.
4 stycznia
2019
Innsbruck
Bergisel
K-120
HS-130
131,0 m
126,0 m
242,7 pkt
3.
24,3 pkt
Ryōyū Kobayashi
8.
14 marca
2019
Trondheim
Granåsen
K-124
HS-138
137,0 m
137,0 m
288,0 pkt
2.
10,4 pkt
Ryōyū Kobayashi
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie
Nr
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Skok Q[ l]
Skok 1
Skok 2
Nota
1.
15 sierpnia
2014
Courchevel
Tremplin du Praz
K-120
HS-132
131,5 m
132,5 m
126,0 m
375,5 pkt
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie
Nr
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Skok Q[ l]
Skok 1
Skok 2
Nota
Miejsce
Strata
Zwycięzca
1.
15 sierpnia
2014
Courchevel
Tremplin du Praz
K-120
HS-132
131,5 m
132,5 m
126,0 m
375,5 pkt
1.
–
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP
Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Sezon
Miejsce
2011
33.[ 18]
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
Lp.
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Skok 1
Skok 2
Nota
1.
5 marca
2011
Kuopio
Puijo
K-120
HS-127
127,0 m
121,5 m
239,8 pkt
2.
20 stycznia
2012
Sapporo
Miyanomori
K-90
HS-100
97,0 m
94,5 m
250,0 pkt
3.
22 stycznia
2012
Sapporo
Ōkurayama
K-120
HS-134
124,5 m
125,0 m
244,1 pkt
4.
17 lutego
2012
Oslo
Midtstubakken
K-95
HS-106
106,0 m
103,0 m
268,0 pkt
5.
18 lutego
2012
Oslo
Midtstubakken
K-95
HS-106
93,0 m
94,0 m
220,5 pkt
6.
19 lutego
2012
Oslo
Midtstubakken
K-95
HS-106
105,0 m
105,5 m
269,0 pkt
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
Lp.
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Skok 1
Skok 2
Nota
Lok.
Strata
Zwycięzca
1.
30 stycznia
2010
Iron Mountain
Pine Mountain Jump
K-120
HS-133
141,0 m
133,0 m
286,2 pkt
2.
4,0 pkt
Manuel Fettner
2.
19 lutego
2011
Kranj
Bauhenk
K-100
HS-109
109,0 m
104,0 m
255,9 pkt
2.
7,1 pkt
Dejan Judež
3.
5 marca
2011
Kuopio
Puijo
K-120
HS-127
127,0 m
121,5 m
239,8 pkt
1.
–
4.
15 stycznia
2012
Titisee-Neustadt
Hochfirstschanze
K-125
HS-142
134,0 m
127,5 m
245,2 pkt
3.
18,4 pkt
Manuel Fettner
5.
20 stycznia
2012
Sapporo
Miyanomori
K-90
HS-100
97,0 m
94,5 m
250,0 pkt
1.
–
6.
22 stycznia
2012
Sapporo
Ōkurayama
K-120
HS-134
124,5 m
125,0 m
244,1 pkt
1.
–
7.
17 lutego
2012
Oslo
Midtstubakken
K-95
HS-106
106,0 m
103,0 m
268,0 pkt
1.
–
8.
18 lutego
2012
Oslo
Midtstubakken
K-95
HS-106
93,0 m
94,0 m
220,5 pkt
1.
–
9.
19 lutego
2012
Oslo
Midtstubakken
K-95
HS-106
105,0 m
105,5 m
269,0 pkt
1.
–
10.
26 lutego
2012
Wisła
im. Adama Małysza
K-120
HS-134
133,0 m
–
137,9 pkt
2.
1,0 pkt
Marco Grigoli
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
Nr
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Skok 1
Skok 2
Nota
Lok.
Strata
Zwycięzca
1.
19 września
2015
Oslo
Midtstubakken
K-95
HS-106
106,0 m
93,5 m
244,1 pkt
3.
6,7 pkt
Halvor Egner Granerud
2.
4 października
2015
Klingenthal
Vogtland Arena
K-125
HS-140
132,5 m
139,5 m
258,9 pkt
2.
1,6 pkt
Domen Prevc
3.
15 września
2018
Oslo
Midtstubakken
K-95
HS-106
96,0 m
104,5 m
240,9 pkt
3.
22,5 pkt
Philipp Aschenwald
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cup
Uwagi
↑ a b Skład zespołu: Daniel-André Tande , Andreas Stjernen, Johann André Forfang , Robert Johansson
↑ a b Skład zespołu: Andreas Stjernen, Tom Hilde , Anders Bardal , Anders Jacobsen
↑ a b Skład zespołu: Silje Opseth , Daniel-André Tande , Maren Lundby , Andreas Stjernen
↑ a b Skład zespołu: Anders Fannemel , Johann André Forfang , Daniel-André Tande , Andreas Stjernen
↑ a b Skład zespołu: Halvor Egner Granerud , Andreas Stjernen, Johann André Forfang , Robert Johansson
↑ a b Skład zespołu: Anna Odine Strøm , Robert Johansson , Maren Lundby , Andreas Stjernen
↑ a b Skład zespołu: Robert Johansson , Andreas Stjernen, Johann André Forfang , Daniel-André Tande
↑ Seria konkursowa została odwołana.
↑ a b Skład zespołu: Tom Hilde , Børge Gellein Blikeng , Andreas Stjernen i Kim René Elverum Sorsell
↑ a b Skład zespołu: Atle Pedersen Rønsen , Kim René Elverum Sorsell , Andreas Stjernen i Eirik Kjelstrup
↑ a b Skład zespołu: Andreas Stjernen, Tord-Markusen Hammer, Eirik Kjelstrup i Kim René Elverum Sorsell
↑ a b W LGP 2014 na łączną notę składał się również skok z kwalifikacji. Kolejność startowa w nowym formacie zawodów . skijumping.pl. [dostęp 2014-08-15]. (pol. ) .
Przypisy
↑ Victoria Murawska, Tadeusz Mieczyński: Trwa wielkie zgrupowanie w Lillehammer . skijumping.pl, 2006-06-06. [dostęp 2014-10-03].
↑ FIS-Ski – biographie . fis-ski.com. [dostęp 2013-03-29]. (ang. ) .
↑ FIS-Ski – biographie . fis-ski.com. [dostęp 2013-03-29]. (ang. ) .
↑ FIS-Ski – biographie . fis-ski.com. [dostęp 2013-03-29]. (ang. ) .
↑ FIS-Ski – biographie . fis-ski.com. [dostęp 2013-03-29]. (ang. ) .
↑ FIS-Ski – biographie . fis-ski.com. [dostęp 2013-03-29]. (ang. ) .
↑ FIS-Ski – biographie . fis-ski.com. [dostęp 2013-03-29]. (ang. ) .
↑ FIS-Ski – biographie . fis-ski.com. [dostęp 2013-03-29]. (ang. ) .
↑ FIS-Ski – biographie . fis-ski.com. [dostęp 2013-03-29]. (ang. ) .
↑ a b FIS-Ski – biographie . fis-ski.com. [dostęp 2013-03-29]. (ang. ) .
↑ Andrzej Mysiak: PŚ Oberstdorf: Freitag zwycięża, Biegun punktuje . skokinarciarskie.pl, 2013-02-16. [dostęp 2013-02-16].
↑ FIS-Ski – biographie . fis-ski.com. [dostęp 2013-03-29]. (ang. ) .
↑ Andreas Stjernen zapowiedział zakończenie kariery [online], Onet Sport, 8 marca 2019 [dostęp 2019-03-17] (pol. ) .
↑ Paweł P. Stawowczyk Paweł P. , Andrzej A. Mysiak Andrzej A. , Pś Trondheim: Zwycięstwo Kobayashiego, Stjernen kończy karierę na podium [online], Skokinarciarskie.pl - wszystko o skokach narciarskich [dostęp 2019-03-17] (pol. ) .
↑ a b c d e Stjernen Andreas - Athlete Information - World Cup Standings . fis-ski.com. [dostęp 2022-10-23]. (ang. ) .
↑ Stjernen Andreas - Athlete Information - Grand Prix Standings . fis-ski.com. [dostęp 2022-10-23]. (ang. ) .
↑ FIS Grand Prix Ski-Jumping - 2010 - Four Nations Grand Prix Standings . fis-ski.com, 2010-08-15. [dostęp 2022-10-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-22)]. (ang. ) .
↑ Marcin Hetnał: Skoki Narciarskie: Lotos Poland Tour – pierwsza edycja za nami . skijumping.pl, 2011-07-27. [dostęp 2012-04-16].
↑ Stjernen Andreas - Athlete Information - Continental Cup Standings . fis-ski.com. [dostęp 2022-10-23]. (ang. ) .
↑ FIS Continental Cup Ski Jumping - Cup Standings 2008 . fis-ski.com, 2008-10-12. [dostęp 2022-10-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-25)]. (ang. ) .
↑ FIS Continental Cup Ski Jumping - Cup Standings 2009 . fis-ski.com, 2009-09-13. [dostęp 2022-10-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-25)]. (ang. ) .
↑ FIS Continental Cup Ski Jumping - Cup Standings 2010 . fis-ski.com, 2010-10-03. [dostęp 2022-10-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-25)]. (ang. ) .
↑ FIS Continental Cup Ski Jumping - Cup Standings 2015 . fis-ski.com, 2015-10-04. [dostęp 2022-10-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-25)]. (ang. ) .
↑ FIS Continental Cup Ski Jumping - Cup Standings 2018 . fis-ski.com, 2018-09-30. [dostęp 2022-10-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-24)]. (ang. ) .
↑ Stjernen Andreas - Athlete Information - FIS Cup Standings . fis-ski.com. [dostęp 2022-10-23]. (ang. ) .
Bibliografia