Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Antoni Chamiec (konsul)


Antoni Chamiec
Antoni Adam Jaxa-Chamiec h. Gryf
Data i miejsce urodzenia

15 stycznia 1891
Andruha, parafia Włodzimierzec, gubernia wołyńska

Data i miejsce śmierci

29 czerwca 1965
Wrocław

Poseł III kadencji na Sejm RP
Okres

od 1930
do 1933

Przynależność polityczna

BBWR

Kierownik Konsulatu w Tuluzie we Francji
Okres

od 1933
do 1937

Poprzednik

Adam Mikucki

Następca

Feliks Kopczyński

Odznaczenia
herb Gryf

Antoni Chamiec, Antoni Adam Jaxa-Chamiec herbu Gryf (ur. 15 stycznia 1891 w Andrusze na Wołyniu, zm. 29 czerwca 1965 we Wrocławiu) – polski działacz niepodległościowy, urzędnik konsularny, poseł na Sejm II RP, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Antoni Chamiec urodził się w guberni wołyńskiej Cesarstwa Rosyjskiego. Był synem Mariana (1851–1917) i Leonii z domu Poniatowskiej (1861–1939)[1][2].

Antoni Chamiec studiował chemię i rolnictwo na Uniwersytecie Jagiellońskim (8 semestrów) oraz na uniwersytecie w Lozannie. Ochotniczo służył w WP (1919–1920); przeniesiony do rezerwy w stopniu porucznika. Prowadził własny majątek w Zosinie, w powiecie sarneńskim[1]. Działacz polityczny BBWR na Polesiu oraz poseł na Sejm II RP (1930–1933) z Pińska. W marcu 1933 zrzekł się mandatu posła i zaczął pracować w Ministerstwie Spraw Zagranicznych II Rzeczypospolitej. Od maja 1933 do listopada 1937 był konsulem w Tuluzie we Francji. Następnie pracował w Departamencie Konsularnym MSZ w Warszawie, a potem w gabinecie ministra spraw zagranicznych. Po II wojnie światowej otrzymał jako repatriant gospodarstwo rolne koło Bystrzycy Kłodzkiej. Szybko zrezygnował z prowadzenia gospodarstwa i przeniósł się do Wrocławia, gdzie pracował jako technik-laborant w Ogrodzie Botanicznym przy Uniwersytecie Wrocławskim i nauczyciel w średnim szkolnictwie rolniczym[3][4].

10 października 1915 roku ożenił się w Lublinie z Marią Krzyczkowską, z którą miał czworo dzieci: Mirosławę (1919–2000), historyka oświaty, Witolda (ur. 1922), Zofię i Wandę (ur. 1927)[2].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ a b Grzegorz Rąkowski: Wołyń, Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2005, s. 127. ISBN 83-89188-32-5.
  2. ↑ a b c d Chamiec Antoni. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.25-1826 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-08-23].
  3. ↑ Biogram na stronie Biblioteki Sejmowej ↓.
  4. ↑ Rocznik Służby Zagranicznej 1939
  5. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 59 z 30 grudnia 1922, s. 943.
  6. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. Nr 59 z 30 grudnia 1922, s. 943 [online], polona.pl [dostęp 2025-10-12] (pol.).
  7. ↑ Wykaz odznaczonych orderem „Virtuti Militari“ V klasy za czyny w b. Oddziałach detaszowanych Legjonów Polskich., „Żołnierz Polski” (32 i 33 (311 i 312)), zbrojownia.cbw.wp.mil.pl, 15 sierpnia 1922, s. 23 [dostęp 2025-10-12], Cytat: por. Chamiec Antoni (pol.).
  8. ↑ M.P. z 1931 r. Nr 132, poz. 199 (ISAP)

Bibliografia