Antonin Bajewski
| prezbiter i męczennik | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Czczony przez | |
| Beatyfikacja | |
Antonin Bajewski OFMConv (Jan Eugeniusz Bajewski) (ur. 17 stycznia 1915 w Wilnie, zm. 8 maja 1941 w Auschwitz-Birkenau) – polski kapłan zakonny zakonu franciszkanów z Niepokalanowa, jeden z najbliższych współpracowników św. Maksymiliana, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Biografia
Urodził się w Wilnie. W 1933 roku ukończył tu Gimnazjum im. Adama Mickiewicza.[1]Święcenia przyjął w maju 1939 w Krakowie. Był redaktorem Miles Immaculatae[2]. Był wybitnie uzdolnionym lingwistą z zakonu franciszkanów konwentualnych.
Gestapo aresztowało go wraz z czterema innymi ojcami 17 lutego 1941. Po przewiezieniu z Pawiaka, gdzie dzielił los św. Maksymiliana, do niemieckiego obozu zagłady w Auschwitz-Birkenau, katowany był przez SS-manów koronką franciszkańską (różańcem franciszkańskim – noszonym przy boku). Chory na tyfus, wspierał współwięźniów chorych fizycznie i duchowo, szczególnie przez sakrament spowiedzi. Powtarzał często: „Z Chrystusem jestem przybity do krzyża”[a]. Umarł ze słowami na ustach: „Jezus i Maryja”.
Bł. o. Jan Antonin Bajewski wyróżniał się wielką pobożnością i delikatnością wobec ludzi.
Beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w Warszawie 13 czerwca 1999 w grupie 108 polskich męczenników.
Zobacz też
- Polscy święci i błogosławieni
- beatyfikowani i kanonizowani przez Jana Pawła II
- modlitwa za pośrednictwem świętego
Uwagi
- ↑ Por. List do Galatów 2,19.
Przypisy
- ↑ Lietuvos Valstybinis archyvas, F. 178, Ap.1, B.137
- ↑ Leon Wanat, Za murami Pawiaka, Warszawa 1985, s. 339.