Augustinus Bludau
Biskup Bludau | |
| Data i miejsce urodzenia |
6 marca 1862 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
9 lutego 1930 |
| Biskup diecezjalny warmiński | |
| Okres sprawowania |
1909–1930 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Prezbiterat |
13 marca 1887 |
| Nominacja biskupia |
26 listopada 1909 |
| Sakra biskupia |
20 czerwca 1909 |
| Data konsekracji |
20 czerwca 1909 |
|---|---|
| Miejscowość |
Frombork |
| Miejsce |
Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Andrzeja |
| Konsekrator |
Ludwig Philipp Schaefer |
| Współkonsekratorzy |
Augustinus Bludau (ur. 6 marca 1862 w Dobrym Mieście, zm. 9 lutego 1930 we Fromborku) – niemiecki duchowny rzymskokatolicki, doktor teologii, biskup diecezjalny warmiński w latach 1909–1930.
Życiorys
Był synem krawca z Dobrego Miasta, Franciszka, i Wilhelminy z domu Buchholz. Po ukończeniu szkoły podstawowej zamieszkał u wuja w Elblągu. Tam uczęszczał do gimnazjum. W 1883 roku ukończył w nim naukę, uzyskując maturę. Następnie wstąpił do seminarium duchownego w Braniewie. W 1887 otrzymał święcenia kapłańskie[1]. Jako neoprezbiter został skierowany do kościoła Świętej Trójcy w Kwidzynie. Od 1891 kontynuował studia w Münster. Tam w 1891 uzyskał stopień doktora na podstawie dysertacji De Alexandrinae interpretationis libri Danielis indole critica et hermeneutica. 20 kwietnia 1891 roku został mianowany drugim wikariuszem przy kościele św. Katarzyny w Braniewie. 20 września 1894 roku został mianowany wicerektorem seminarium duchownego w Braniewie oraz prefektem konwiktu biskupiego. Zyskał uznanie jako biblista, od 1895 był profesorem egzegezy Pisma Świętego w Monastyrze. Jego znaczącym osiągnięciem naukowym było wykazanie nieautentyczności fragmentu z listu św. Jana. Habilitował się w Liceum Hosianum w Braniewie[2][3].
26 listopada 1908 został wybrany przez kapitułę warmińską na następcę zmarłego biskupa Andreasa Thiela; otrzymał prekonizację papieską 12 kwietnia 1909 i objął rządy w diecezji 20 czerwca tego roku. Sakry biskupiej udzielił mu 20 czerwca 1909 biskup Ludwik Filip Schaefer, wikariusz apostolski w Saksonii[4]. Przeprowadził ją przez trudny okres I wojny światowej oraz lat powojennych. Wobec plebiscytu na Warmii (1920) zachowywał postawę umiarkowaną, bliższą jednak interesom niemieckim. W 1922 przeprowadził synod diecezjalny.
Zmarł na zawał serca 9 lutego 1930 roku we Fromborku. Pochowany został 13 lutego w katedrze we Fromborku w kaplicy Szembeka[1][3].
Biskup Augustinus Bludau posługiwał się językiem polskim, jednak niewiele czynił dla wiernych pochodzenia polskiego. Wręcz odwrotnie, w 1911 sprzeciwił się zamiarom drukowania tygodnika religijnego w języku polskim[5].
Przypisy
- ↑ a b Andrzej Kopiczko, Duchowieństwo katolickie diecezji warmińskiej w latach 1821–1945, część 2: Słownik, Wydział Duszpasterski Kurii Metropolitalnej Archidiecezji Warmińskiej, Olsztyn 2003, s. 27.
- ↑ Augustyn Bludau [online], Encyklopedia Warmii i Mazur [dostęp 2020-02-08] (pol.).
- ↑ a b Wojciech Zawadzki Duchowieństwo katolickie z terenu obecnej diecezji elbląskiej w latach 1821–1945, Olsztyn 2000, s. 77.
- ↑ Bishop Augustinus Bludau [Catholic-Hierarchy] [online], www.catholic-hierarchy.org [dostęp 2017-11-22] (ang.).
- ↑ Ks. prof. Jan Wiśniewski: Wpływ księży dekanatu sztumskiego na proces utrwalania polskości i katolicyzmu na terenach Powiśla w latach 1919 – 1920