Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Augustinus Bludau


Augustinus Bludau
Ilustracja
Biskup Bludau
Data i miejsce urodzenia

6 marca 1862
Dobre Miasto

Data i miejsce śmierci

9 lutego 1930
Frombork

Biskup diecezjalny warmiński
Okres sprawowania

1909–1930

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

13 marca 1887

Nominacja biskupia

26 listopada 1909

Sakra biskupia

20 czerwca 1909

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

20 czerwca 1909

Miejscowość

Frombork

Miejsce

Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Andrzeja

Konsekrator

Ludwig Philipp Schaefer

Współkonsekratorzy

Augustyn Rosentreter
Eduard Herrmann

Augustinus Bludau (ur. 6 marca 1862 w Dobrym Mieście, zm. 9 lutego 1930 we Fromborku) – niemiecki duchowny rzymskokatolicki, doktor teologii, biskup diecezjalny warmiński w latach 1909–1930.

Życiorys

Był synem krawca z Dobrego Miasta, Franciszka, i Wilhelminy z domu Buchholz. Po ukończeniu szkoły podstawowej zamieszkał u wuja w Elblągu. Tam uczęszczał do gimnazjum. W 1883 roku ukończył w nim naukę, uzyskując maturę. Następnie wstąpił do seminarium duchownego w Braniewie. W 1887 otrzymał święcenia kapłańskie[1]. Jako neoprezbiter został skierowany do kościoła Świętej Trójcy w Kwidzynie. Od 1891 kontynuował studia w Münster. Tam w 1891 uzyskał stopień doktora na podstawie dysertacji De Alexandrinae interpretationis libri Danielis indole critica et hermeneutica. 20 kwietnia 1891 roku został mianowany drugim wikariuszem przy kościele św. Katarzyny w Braniewie. 20 września 1894 roku został mianowany wicerektorem seminarium duchownego w Braniewie oraz prefektem konwiktu biskupiego. Zyskał uznanie jako biblista, od 1895 był profesorem egzegezy Pisma Świętego w Monastyrze. Jego znaczącym osiągnięciem naukowym było wykazanie nieautentyczności fragmentu z listu św. Jana. Habilitował się w Liceum Hosianum w Braniewie[2][3].

26 listopada 1908 został wybrany przez kapitułę warmińską na następcę zmarłego biskupa Andreasa Thiela; otrzymał prekonizację papieską 12 kwietnia 1909 i objął rządy w diecezji 20 czerwca tego roku. Sakry biskupiej udzielił mu 20 czerwca 1909 biskup Ludwik Filip Schaefer, wikariusz apostolski w Saksonii[4]. Przeprowadził ją przez trudny okres I wojny światowej oraz lat powojennych. Wobec plebiscytu na Warmii (1920) zachowywał postawę umiarkowaną, bliższą jednak interesom niemieckim. W 1922 przeprowadził synod diecezjalny.

Zmarł na zawał serca 9 lutego 1930 roku we Fromborku. Pochowany został 13 lutego w katedrze we Fromborku w kaplicy Szembeka[1][3].

Biskup Augustinus Bludau posługiwał się językiem polskim, jednak niewiele czynił dla wiernych pochodzenia polskiego. Wręcz odwrotnie, w 1911 sprzeciwił się zamiarom drukowania tygodnika religijnego w języku polskim[5].

Przypisy

  1. ↑ a b Andrzej Kopiczko, Duchowieństwo katolickie diecezji warmińskiej w latach 1821–1945, część 2: Słownik, Wydział Duszpasterski Kurii Metropolitalnej Archidiecezji Warmińskiej, Olsztyn 2003, s. 27.
  2. ↑ Augustyn Bludau [online], Encyklopedia Warmii i Mazur [dostęp 2020-02-08] (pol.).
  3. ↑ a b Wojciech Zawadzki Duchowieństwo katolickie z terenu obecnej diecezji elbląskiej w latach 1821–1945, Olsztyn 2000, s. 77.
  4. ↑ Bishop Augustinus Bludau [Catholic-Hierarchy] [online], www.catholic-hierarchy.org [dostęp 2017-11-22] (ang.).
  5. ↑ Ks. prof. Jan Wiśniewski: Wpływ księży dekanatu sztumskiego na proces utrwalania polskości i katolicyzmu na terenach Powiśla w latach 1919 – 1920