Augustynka
| wieś | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2011) | |
| Strefa numeracyjna |
85 |
| Kod pocztowy |
17-330[4] |
| Tablice rejestracyjne |
BSI |
| SIMC |
0037687[5] |
Położenie na mapie gminy Nurzec-Stacja | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa podlaskiego | |
Położenie na mapie powiatu siemiatyckiego | |
Augustynka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Nurzec-Stacja[5][6].
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Obejmuje dawne miejscowości Dąbrowa i Klateczka.
Prawosławni mieszkańcy wsi należą do parafii św. Dymitra w Żerczycach, a wierni kościoła rzymskokatolickiego do parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Nurcu-Stacji[7].
Walki w lipcu 1944 roku
W lipcu 1944 roku okolice Augustynki znalazły się na obszarze walk związanych z ofensywą radzieckiej 65. Armii i niemieckim przeciwuderzeniem w rejonie Kleszczel. 23 lipca wojska niemieckie rozpoczęły zbieżne uderzenie na Kleszczele: od północy nacierała 4. Dywizja Pancerna, natomiast od południowego wschodu oddziały 5. Dywizji Pancernej SS „Wiking”[8]. Celem kontrataku było przecięcie wysuniętego ugrupowania 65. Armii, którego część zdążyła już dotrzeć w kierunku Bugu[9].
W wyniku niemieckiego natarcia część walczącej w składzie 105. Korpusu Strzeleckiego 354. Dywizji Strzeleckiej została odcięta od głównych sił armii i skoncentrowała się w rejonie Augustynki[10][11]. Według dowódcy 65. Armii Pawła Batowa dywizja, naciskana przez niemiecką piechotę i wojska pancerne, cofnęła się o około trzy kilometry i przeszła w Augustynce do obrony okrężnej[12].
Dowódca 354. Dywizji gen. Władimir Dżandżgawa urządził punkt obserwacyjny na dzwonnicy cerkwi w Augustynce[13]. Według jego wspomnień położenie dywizji pogarszały niedobory amunicji i paliwa oraz niepełne podciągnięcie artylerii, podczas gdy przeciwnik dysponował czołgami, działami samobieżnymi i transporterami opancerzonymi[13]. Jeszcze przed zamknięciem dróg dojazdowych do Augustynki z Kleszczel przedostała się kolumna samochodowa z amunicją i paliwem; w drodze powrotnej około trzykilometrowy odcinek trasy znajdował się już pod niemieckim ostrzałem[13].
Dżandżgawa nakazał skoncentrować oddziały dywizji wokół Augustynki i utworzyć zwartą obronę okrężną[13]. W następnych dniach odcięte oddziały 354. Dywizji prowadziły ciężkie walki i poniosły znaczne straty[11]. Nie doszło jednak do zniszczenia całej dywizji; po przełamaniu niemieckiego przeciwuderzenia jej oddziały kontynuowały działania bojowe[13]. Po skierowaniu przez dowództwo radzieckie dodatkowych sił rozpoczęto odzyskiwanie terenu utraconego podczas niemieckiego kontrataku, a 354. Dywizja ponownie przesunęła się w kierunku Bugu[11].
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 1123.
- ↑ Wieś Augustynka w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2020-12-27], liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 8 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- ↑ a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
- ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
- ↑ Opis parafii na stronie diecezji
- ↑ Robert Wróblewski. Dywizja „Wiking” w Polsce. Cz. 1: Czeremcha–Kleszczele. „Militaria XX Wieku”, s. 60–69, 2008.
- ↑ Arkadiusz Kulgawczuk. Zubacze w ogniu wojny. „Nad Buhom i Narwoju”, s. 39–43, 2016.
- ↑ Robert Wróblewski. Dywizja „Wiking” w Polsce. Cz. 1: Czeremcha–Kleszczele. „Militaria XX Wieku”, s. 60–69, 2008.
- ↑ a b c Arkadiusz Kulgawczuk. Zubacze w ogniu wojny. „Nad Buhom i Narwoju”, s. 39–43, 2016.
- ↑ Paweł I. Batow: В походах и боях. Wyd. 3. Moskwa: Воениздат, 1974. (ros.).
- ↑ a b c d e Władimir N. Dżandżgawa: Немеренные версты. Записки комдива. Moskwa: ДОСААФ СССР, 1979. (ros.).