Awicebron
| Awicebron | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Wyznanie | |
Salomon ben Jehuda ben Gabirol (hebr. שלמה בן יהודה אבן גבירול), na Zachodzie znany jako Awicebron[1] lub Awencebrol (ur. ok. 1021 w Máladze, zm. ok. 1058 w Walencji) – średniowieczny rabin, filozof i poeta andaluzyjsko-żydowski. Uchodzi za najwybitniejszego żydowskiego neoplatonika[1].
Jego życie jest słabo znane. Nauki pobierał w Saragossie, ale działał przede wszystkim w Kordobie.
Główne jego dzieło Źródło życia (Mekor chaim) zostało napisane po arabsku, ale oryginał został zagubiony i do naszych czasów zachowały się jedynie jego żydowskie i łacińskie opracowania[2]. Praca Mekor chaim, przełożona na łacinę przez Jana Hiszpana i Dominika Gundisalviego jako Fons vitae, ma charakter teoretyczny.
Do jego najważniejszych pism filozoficznych należy również Keter Malkut (Korona Królestwa) o charakterze dydaktycznym. Innym jego pismem ważnym dla filozofii jest Mibchar ha-penunim (Wybór pereł), antologia zawierająca wiele przekazów z dzieł myślicieli starożytnych. Fons Vitae znajduje się pod znacznym wpływem Proklosa i Plotyna, a także neoplatońskiej interpretacji Arystotelesa i braci czystości. Mimo tych wpływów myśl ben Gabirola cechuje się znaczną oryginalnością.
Przypisy
- ↑ a b Historia filozofii 1961 ↓, s. 520.
- ↑ Historia filozofii 1961 ↓, s. 521.
Bibliografia
- Jan Legowicz, Historia filozofii średniowiecznej, Warszawa 1986
- Bogdan Kwiatek, Wola jako źródło życia w 'Fons Vitae' Salomona ibn Gabirola, Lublin 1992
- Żydowska filozofia średnich wieków. W: Historia filozofii. Pod redakcją G. F. Aleksandrowa, B. E. Bychowskiego, M.B. Mitina, Pawła Judina. Tłum. z rosyjskiego Aleksander Neyman, Roman Korab-Żebryk, Bogdan Kupis. T. I: Filozofia starożytna i średniowieczna. Warszawa: Książka i Wiedza, 1961, s. 518–525. (pol.).