Azydek miedzi(II)
|
| |||
| Ogólne informacje | |||
| Charakterystyka fizyczna | |||
| brązowe kryształy[1] | |||
| Wzór chemiczny |
Cu(N3)2 | ||
|---|---|---|---|
| • zapis Hilla |
CuN6 | ||
| • inne wzory |
CuN6 | ||
| Masa molowa |
147,59 g/mol | ||
| Identyfikacja | |||
| Numer CAS | |||
| PubChem | |||
| Podobne związki | |||
| Inne kationy | |||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||
Azydek miedzi(II) – nieorganiczny związek chemiczny z grupy azydków metali ciężkich, sól azotowodoru i miedzi. Otrzymywany w reakcji soli miedzi(II) z bardziej stabilnymi azydkami (azydek sodu, azydek ołowiu).
Wyjątkowo wrażliwy na tarcie i uderzenia. Prędkość rozchodzenia fali detonacyjnej to 5–5,5 km/s. Jest dobrym inicjującym materiałem wybuchowym: 0,4 mg azydku miedzi może zainicjować wybuch pentrytu, podczas gdy na ten sam efekt należy zużyć 10 mg azydku ołowiu (a więc 25-krotnie więcej).
Przypisy
- ↑ a b c d Haynes 2014 ↓, s. 4-61.
Bibliografia
- CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 95, Boca Raton: CRC Press, 2014, ISBN 978-1-4822-0867-2, OCLC 911557441 (ang.).