Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Barbara Palmer


Barbara Palmer
Ilustracja
Wizerunek herbu
księżna Cleveland
Okres

od 1670
do 1709

Następczyni

Charles FitzRoy

Dane biograficzne
Dynastia

Villiers

Data i miejsce urodzenia

12 maja 1641
Londyn

Data i miejsce śmierci

9 października 1709
Chiswick

Ojciec

William Villiers

Matka

Mary Bayning

Mąż

Roger Palmer, 1. hrabia Castlemaine
od 1659
do 1705

Mąż

Robert Feilding
od 1705

Kochanek

Karol II Stuart
od 1660
do 1665

Dzieci

Anna Lennard,
Charles FitzRoy,
Henry FitzRoy,
Charlotte FitzRoy,
George FitzRoy,
Barbara FitzRoy

Barbara Palmer, z domu Villiers (ur. 12 maja 1641 w Londyn, zm. 9 października 1709 w Chiswick) – angielska arystokratka, kochanka króla Karola II Stuarta. Była jedynym dzieckiem Williama Villiersa, 2. wicehrabiego Grandison, i Mary Bayning, córki 1. wicehrabiego Bayning.

Życiorys

Wcześnie straciła ojca, który zginął w 1643 walcząc po stronie rojalistów w wojnie domowej. Wyrosła na kobietę słynną z urody i licznych romansów. Jej pierwszym kochankiem był Philip Stanhope, 2. hrabia Chesterfield. Barbara poślubiła 14 kwietnia 1659 Rogera Palmera (1634–1705), syna sir Jamesa Palmera i Catherine Herbert, córki 1. markiza Powis. Małżeństwo to nie było udane i już w 1662 małżonkowie znaleźli się w separacji.

Od 1660 była kochanką króla Karola II, który w 1661 nadał jej mężowi tytuł hrabiego Castlemaine, a w 1670 Barbara została parem sou iure jako księżna Cleveland. Urodziła sześcioro dzieci, które zostały uznane przez króla:

Barbara rychło stała się wpływową osobą na królewskim dworze. Jej przeciwnikiem stał się główny doradca królewski, Edward Hyde, 1. hrabia Clarendon, który sprzeciwiał się mianowaniu Barbary Lady Bedchamber królowej Katarzyny. W grudniu 1663 Barbara ogłosiła swoją konwersję na katolicyzm. Prowadziła rozrzutny tryb życia. Korzystała z podarków od Hiszpanii i Francji oraz z pieniędzy z Prywatnej Szkatuły królewskiej.

Z biegiem czasu jej wpływ na Karola zaczął słabnąć. Król dobierał sobie nowe kochanki, Barbara również nawiązywała nowe romanse. Jej kochankami zostali m.in. akrobata Jacob Hall oraz jej kuzyn John Churchill. Na mocy uchwalonego w 1673 Test Act Barbara, jako katoliczka, utraciła stanowisko Lady Bedchamber. Przestała również być kochanką króla. Po śmierci męża w 1705 Poślubiła generała-majora Roberta Feildinga. Zmarła w 1709.

Bibliografia

  • Elizabeth Hamilton, The Illustrious Lady: a biography of Barbara Villiers, Countess of Castlemaine and Duchess of Cleveland, 1980