Benzen Dewara
|
| ||
| Ogólne informacje | ||
| Wzór Hilla |
C6H6 | |
|---|---|---|
| Masa molowa |
78,11 g/mol | |
| Identyfikacja | ||
| Numer CAS | ||
| PubChem | ||
Benzen Dewara, C6H6 – organiczny związek chemiczny z grupy olefin, nietrwały bicykliczny dien, nienasycony izomer benzenu, o budowie zaproponowanej w 1867 roku przez Jamesa Dewara jako jedna z 7 możliwych struktur dla benzenu. W temperaturze pokojowej jego czas połowicznego rozpadu wynosi 2 dni[1].
Otrzymany jako pochodna tert-butylowa w 1962 roku[2], a jako związek niepodstawiony w 1963 roku przez fotolizę cis-1,2-dihydro pochodnej bezwodnika ftalowego i utlenienie produktu fotolizy za pomocą tetraoctanu ołowiu[3].
Przypisy
- ↑ Małgorzata Galus, Tablice chemiczne, Warszawa: Wydawnictwo Adamantan, 2008, ISBN 978-83-7350-105-8.
- ↑ E.E. Van Tamelen, S.P. Pappas, Chemistry of Dewar Benzene. 1,2,5-Tri-t-Butylbicyclo[2.2.0]Hexa-2,5-Diene, „Journal of the American Chemical Society”, 84 (19), 1962, s. 3789–3791, DOI: 10.1021/ja00878a054 (ang.).
- ↑ Eugene E. van Tamelen, Socrates P. Pappas, Bicyclo[2.2.0]hexa-2,5-diene, „Journal of the American Chemical Society”, 85 (20), 1963, s. 3297–3298, DOI: 10.1021/ja00903a056 (ang.).