Bert Kaempfert
Bert Kaempfert (1967) | |
| Imię i nazwisko |
Berthold Heinrich Kämpfert |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Przyczyna śmierci | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Aktywność |
1939–1980 |
| Wydawnictwo | |
| Instrument | |
| akordeon, fortepian, klarnet, saksofon | |
| Strona internetowa | |
Bert Kaempfert (ur. 16 października 1923 w Hamburgu, zm. 21 czerwca 1980 na Majorce) – był niemieckim kompozytorem, aranżerem, producentem muzycznym i kierownikiem orkiestry.
Urodził się jako Berthold Kämpfert. Muzyką interesował się już w dzieciństwie; grał na fortepianie, klarnecie, saksofonie altowym i akordeonie. Studiował w konserwatorium w Hamburgu i jednocześnie próbował swych sił jako dyrygent. Zadebiutował w czasie drugiej wojny światowej prowadząc w okupowanym przez Niemców Wolnym Mieście Gdańsku orkiestrę Hansa Buscha. Później założył własną orkiestrę.
W 1959 roku zadebiutował jako aranżer piosenką Die Gitarre und das Meer w wykonaniu Fredy’ego Quinna. W 1960 roku zadebiutował jako kompozytor pisząc ścieżkę dźwiękową do amerykańskiego filmu 90 Minutes to Midnight.
W 1961 roku Kaempfert stał się pierwszym producentem, który zorganizował i przeprowadził profesjonalne nagrania studyjne dla zespołu The Beatles[1][2].
W 1966 roku Bert Kaempfert skomponował jeden ze swoich najbardziej znanych przebojów, „Strangers in the Night”, przeznaczony dla Franka Sinatry. Utwór trafił na ścieżkę dźwiękową do filmu A Man Could Get Killed (1966)[3][4] i zdobył Złoty Glob za najlepszą piosenkę oraz nagrodę Grammy w kategorii Nagranie Roku[5][6].
Piosenki Berta Kaempferta znalazły się w repertuarze takich wykonawców jak: Dionne Warwick, Engelbert Humperdinck, Bette Midler czy Ornella Vanoni.
Jako kompozytor, aranżer i producent Bert Kaempfert odcisnął trwały ślad na dokonaniach wielu innych wykonawców z lat 50. i 60. XX wieku; wiele też koncertował z własną orkiestrą.
Zmarł w wyniku udaru mózgu podczas wakacji na Majorce 21 czerwca 1980 roku[7][8]. 15 stycznia 1981 roku prochy artysty zostały, zgodnie z jego ostatnią wolą, rozrzucone na wodzie w Parku Narodowym Everglades na Florydzie[9].
W 1993 roku został pośmiertnie wprowadzony do Songwriters Hall of Fame[10].
Przypisy
- ↑ "MY BONNIE" Live at Friedrich-Ebert-Halle, Hamburg [online], Hempel's Beatles Tour, 22 czerwca 2021 [dostęp 2026-10-10] (ang.).
- ↑ Andrew R. Chow, Beatles' First Recording Contract Up for Auction [online], ArtsBeat, 18 sierpnia 2015 [dostęp 2026-10-10] (ang.).
- ↑ Original Soundtrack “A Man Could Get Killed” [online], dougpayne.com [dostęp 2026-10-10].
- ↑ Bert Kaempfert - A Man Could Get Killed: Original Motion Picture Score. 1966. [dostęp 2026-10-10].
- ↑ Bert Kaempfert - Awards [online] [dostęp 2026-10-10] (ang.).
- ↑ 9th Annual Grammy Awards 1967, Grammy, 1967 [dostęp 2026-10-10] (ang.).
- ↑ Bert Kaempfert - An Unassuming Citizen of the World – In memoriam Bert Kaempfert [online] [dostęp 2026-10-10] (ang.).
- ↑ Bert “Fips” Kaempfert (1923–1980) – memoriał Find... [online], pl.findagrave.com [dostęp 2026-10-10].
- ↑ Kaempfert Music Publishing GmbH: Biography: The Final Courtain. kaempfert.de. [dostęp 2015-06-11]. (ang.).
- ↑ Bert Kaempfert [online], Songwriters Hall of Fame [dostęp 2026-10-10] (ang.).