Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Bert Kaempfert


Bert Kaempfert
Ilustracja
Bert Kaempfert (1967)
Imię i nazwisko

Berthold Heinrich Kämpfert

Data i miejsce urodzenia

16 października 1923
Hamburg, Niemcy

Data i miejsce śmierci

21 czerwca 1980
Majorka, Hiszpania

Przyczyna śmierci

udar mózgu

Gatunki

big-band, muzyka instrumentalna

Zawód

kompozytor, aranżer, producent muzyczny

Aktywność

1939–1980

Wydawnictwo

Polydor Records, Decca Records, MCA Records

Instrument
akordeon, fortepian, klarnet, saksofon
Strona internetowa

Bert Kaempfert (ur. 16 października 1923 w Hamburgu, zm. 21 czerwca 1980 na Majorce) – był niemieckim kompozytorem, aranżerem, producentem muzycznym i kierownikiem orkiestry.

Urodził się jako Berthold Kämpfert. Muzyką interesował się już w dzieciństwie; grał na fortepianie, klarnecie, saksofonie altowym i akordeonie. Studiował w konserwatorium w Hamburgu i jednocześnie próbował swych sił jako dyrygent. Zadebiutował w czasie drugiej wojny światowej prowadząc w okupowanym przez Niemców Wolnym Mieście Gdańsku orkiestrę Hansa Buscha. Później założył własną orkiestrę.

W 1959 roku zadebiutował jako aranżer piosenką Die Gitarre und das Meer w wykonaniu Fredy’ego Quinna. W 1960 roku zadebiutował jako kompozytor pisząc ścieżkę dźwiękową do amerykańskiego filmu 90 Minutes to Midnight.

W 1961 roku Kaempfert stał się pierwszym producentem, który zorganizował i przeprowadził profesjonalne nagrania studyjne dla zespołu The Beatles[1][2].

W 1966 roku Bert Kaempfert skomponował jeden ze swoich najbardziej znanych przebojów, „Strangers in the Night”, przeznaczony dla Franka Sinatry. Utwór trafił na ścieżkę dźwiękową do filmu A Man Could Get Killed (1966)[3][4] i zdobył Złoty Glob za najlepszą piosenkę oraz nagrodę Grammy w kategorii Nagranie Roku[5][6].

Piosenki Berta Kaempferta znalazły się w repertuarze takich wykonawców jak: Dionne Warwick, Engelbert Humperdinck, Bette Midler czy Ornella Vanoni.

Jako kompozytor, aranżer i producent Bert Kaempfert odcisnął trwały ślad na dokonaniach wielu innych wykonawców z lat 50. i 60. XX wieku; wiele też koncertował z własną orkiestrą.

Zmarł w wyniku udaru mózgu podczas wakacji na Majorce 21 czerwca 1980 roku[7][8]. 15 stycznia 1981 roku prochy artysty zostały, zgodnie z jego ostatnią wolą, rozrzucone na wodzie w Parku Narodowym Everglades na Florydzie[9].

W 1993 roku został pośmiertnie wprowadzony do Songwriters Hall of Fame[10].

Przypisy

  1. ↑ "MY BONNIE" Live at Friedrich-Ebert-Halle, Hamburg [online], Hempel's Beatles Tour, 22 czerwca 2021 [dostęp 2026-10-10] (ang.).
  2. ↑ Andrew R. Chow, Beatles' First Recording Contract Up for Auction [online], ArtsBeat, 18 sierpnia 2015 [dostęp 2026-10-10] (ang.).
  3. ↑ Original Soundtrack “A Man Could Get Killed” [online], dougpayne.com [dostęp 2026-10-10].
  4. ↑ Bert Kaempfert - A Man Could Get Killed: Original Motion Picture Score. 1966. [dostęp 2026-10-10].
  5. ↑ Bert Kaempfert - Awards [online] [dostęp 2026-10-10] (ang.).
  6. ↑ 9th Annual Grammy Awards 1967, Grammy, 1967 [dostęp 2026-10-10] (ang.).
  7. ↑ Bert Kaempfert - An Unassuming Citizen of the World – In memoriam Bert Kaempfert [online] [dostęp 2026-10-10] (ang.).
  8. ↑ Bert “Fips” Kaempfert (1923–1980) – memoriał Find... [online], pl.findagrave.com [dostęp 2026-10-10].
  9. ↑ Kaempfert Music Publishing GmbH: Biography: The Final Courtain. kaempfert.de. [dostęp 2015-06-11]. (ang.).
  10. ↑ Bert Kaempfert [online], Songwriters Hall of Fame [dostęp 2026-10-10] (ang.).

Bibliografia

  • Dariusz Michalski, Z piosenką dookoła świata, Warszawa: wyd. Wiedza Powszechna, 1990, ISBN 83-214-0671-8, ISBN 83-214-0667-X, OCLC 69539138.