Bramantino
| Imię i nazwisko |
Bartolomeo Suardi |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data śmierci | |
| Narodowość |
włoska |
| Dziedzina sztuki | |
| Epoka |

Bramantino (właśc. Bartolomeo Suardi, ur. ok. 1465 w Mediolanie, zm. 1530 tamże[1][2]) – włoski malarz i architekt, uczeń Leonarda da Vinci i Donata Bramantego[1][3].
Jego pierwsze prace pochodzą z ok. 1490 roku[1]. Do pracowni Leonarda trafił najpóźniej w 1495 roku[3]. W 1503 roku namalował kopię Ostatniej Wieczerzy[4]. Obraz ten w następnych latach zaginął[5]. Istnieją przypuszczenia, że Bramantino uczył malarstwa Francesca Melziego, zanim ten trafił do pracowni Leonarda[6].
Przyjaźnił się z poetą dworskim Gasparem Viscontim[7]. W 1508 roku opuścił Mediolan. Prawdopodobnie na zaproszenie Bramantego zamieszkał w Rzymie. Później wrócił do Mediolanu[1]. Po 1512 wzniósł Mauzoleum Giacoma Trivulzia w Mediolanie[8].
Tworzył wyraziste i surowe malowidła, czasem zdeformowane przez podporządkowanie zasadom architektury i perspektywy[2]. Słynął z częstego stosowania perspektywy centralnej. Miał wpływ na twórczość Gaudenzia, z którym prawdopodobnie współpracował[9].
Wybrane dzieła:
- Hołd Trzech Króli (obraz, ok. 1490, National Gallery w Londynie)[2]
- Madonna wśród wież (obraz, lata 20. XVI wieku, Pinakoteka Brera w Mediolanie)[9]
- Miesiąc kwiecień (arras Trivulzia utkany ok. 1509 roku, Pinakoteka Castello Sforzesco w Mediolanie)[9]
- Narodziny Jezusa (obraz, lata 20. XVI wieku, Pinakoteka Brera w Mediolanie)[10]
Przypisy
- ↑ a b c d Bramantino [online], britannica.com [dostęp 2024-04-22] (ang.).
- ↑ a b c Debolini 2006 ↓, s. 139.
- ↑ a b Nicholl 2006 ↓, s. 255.
- ↑ Nicholl 2006 ↓, s. 322, 560.
- ↑ Nicholl 2006 ↓, s. 560.
- ↑ Nicholl 2006 ↓, s. 429.
- ↑ Nicholl 2006 ↓, s. 327.
- ↑ Debolini 2006 ↓, s. 102.
- ↑ a b c Debolini 2006 ↓, s. 104.
- ↑ Debolini 2006 ↓, s. 105.
Bibliografia
- Francesca Debolini, Da Vinci, Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2006, ISBN 978-83-60529-03-4.
- Charles Nicholl, Leonardo Da Vinci. Lot wyobraźni, Warszawa: WAB, 2006.