Bromheksyna
|
| ||
| Ogólne informacje | ||
| Wzór Hilla |
C14H20Br2N2 | |
|---|---|---|
| Masa molowa |
376,13 g/mol | |
| Identyfikacja | ||
| Numer CAS | ||
| PubChem | ||
| DrugBank | ||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | ||
| Klasyfikacja medyczna | ||
| ATC | ||
Bromoheksyna, bromheksyna (łac. bromhexinum) – organiczny związek chemiczny, lek mukolityczny o złożonym mechanizmie działania – zwiększa ilość wydzieliny i upłynnia ją (zmniejsza zawartość mukopolisacharydów i albumin w śluzie), a także zwiększa ilość surfaktantu. W wątrobie ulega metabolizmowi do związku czynnego – ambroksolu. Zarówno ambroksol, jak i bromoheksyna są półsyntetycznymi pochodnymi wazycyny, alkaloidu występującego w krzewach Justicia adhatoda[6].
Wskazania
- astma oskrzelowa,
- choroby oskrzeli z gęstą, nadmiernie lepką wydzieliną, przewlekłe zapalenie oskrzeli,
- mukowiscydoza,
- zapalenie zatok przynosowych, przewlekłe zapalenie krtani.
Przeciwwskazania
- nadwrażliwość na bromoheksynę,
- równoczesne stosowanie leków przeciwkaszlowych (kodeina lub jej pochodne),
- czynna choroba wrzodowa,
- ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek.
Interakcje
- ułatwia przenikanie antybiotyków do wydzieliny oskrzelowej zwiększając ich skuteczność w leczeniu bakteryjnych zakażeń dróg oddechowych,
- leki przeciwkaszlowe typu kodeiny osłabiają działanie bromheksyny,
- może nasilać działanie drażniące na błonę śluzową żołądka w połączeniu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.
Zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu cholinolityków wysuszających śluzówkę.
Działania niepożądane
- nudności, wymioty, biegunka, bóle w nadbrzuszu, napady kaszlu,
- osutki, świąd, obrzęk naczynioruchowy,
- ból i zawroty głowy, senność, obniżenie ciśnienia tętniczego,
- rzadko: zwiększenie aktywności transaminaz w surowicy.
Dawkowanie
Stosowanie doustne, po posiłku, w równych odstępach czasu:
- dorośli i dzieci powyżej 10. roku życia – 8 mg, 3 razy dziennie;
- dzieci 5-10 lat – 4 mg, 3 razy dziennie;
- dzieci 3-5 lat – 4 mg, 2 razy dziennie;
- dzieci 1-2 lat (krople lub syrop) – 2 mg, 2 razy dziennie;
- niemowlęta 6-12 mies. (krople) – 1 mg, 2-3 razy dziennie;
- niemowlęta 1-6 mies. (krople) – 1 mg, 2 razy dziennie.
Preparaty
Chlorowodorek bromoheksyny: Bisolvon, Bromhexin i Flegamina.
Przypisy
- ↑ Farmakopea Polska VI, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2002, s. 1176, ISBN 83-88157-18-3.
- ↑ Thieme Chemistry (Hrsg.): RÖMPP Online – Version 3.4. Stuttgart: Georg Thieme Verlag KG, 2009.
- ↑ a b Bromhexine, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2012-04-28] (ang.).
- ↑ Bromoheksyna [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 17343.
- ↑ MSDS chlorowodorku bromheksyny
- ↑ Poonam Khandelwal i inni, Exploring the pharmacological and chemical aspects of pyrrolo-quinazoline derivatives in Adhatoda vasica, „Heliyon”, 10 (4), 2024, e25727, DOI: 10.1016/j.heliyon.2024.e25727, PMID: 38379997, PMCID: PMC10877266 [dostęp 2025-10-28] (ang.).
Bibliografia
- Jan Kazimierz (-1997) Podlewski, Alicja Chwalibogowska-Podlewska, Robert Adamowicz: Leki współczesnej terapii. Warszawa: Split Trading, 2005, s. 92. ISBN 83-85632-82-4.
- Farmakologia: podstawy farmakoterapii. Podręcznik dla studentów medycyny i lekarzy pod redakcją Wojciecha Kostowskiego i Zbigniewa S. Hermana. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2008, s. 705. ISBN 978-83-200-3725-8. (tom I)
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.