Burghley House
Fasada | |
| Państwo | |
|---|---|
| Kraj | |
| Adres |
Burghley House, |
Położenie na mapie Cambridgeshire | |
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii | |
Położenie na mapie Anglii | |
| Strona internetowa | |
Burghley House — rezydencja arystokratyczna w środkowej Anglii (Wielka Brytania), położona w hrabstwie Cambridgeshire[a], na południowo-wschodnim obrzeżu miasta Stamford. Budowla wzniesiona w czasie renesansu angielskiego, w latach ok. 1555–1587 przez pierwszego ministra królowej Elżbiety I, wielkiego skarbnika Williama Cecila. Jeden z największych dworów elżbietańskich, zabytek klasy I[1].
Była to potężna budowla na planie prostokąta z wewnętrznym dziedzińcem. Ta ogromna rezydencja dobrze odzwierciedlająca narodowy prestiż jest przykładem stylu prodigy house („cudowny dom”). Została pomyślana jako oprawa dla rozrywki dostarczanej królowej i jej dworowi.
Jako że rezydencję budowano długo, styl w jakim ją wznoszono ulegał stopniowemu przeobrażeniu. Architektura budowli łączy elementy tradycyjne, jak przęsło bramy wjazdowej z wieżyczkami z najnowocześniejszym francuskim klasycyzmem reprezentowanym przez sklepione kolebkowo kamienne schody oraz wieżę od strony wewnętrznego dziedzińca, ze spiętrzonymi porządkami, motywem łuku triumfalnego i wieńczącymi obeliskami pokrytymi ornamentem okuciowym. Przy budowie działali rzemieślnicy z Niderlandów.
Uwagi
- ↑ Położona tuż przy granicy z hrabstwem Lincolnshire. Historycznie (do 1889 roku) na terenie Northamptonshire[2].
Przypisy
- ↑ Burghley House. Historic England. [dostęp 2026-09-02]. (ang.).
- ↑ Burghley, Northamptonshire. A vision of Britain through time. [dostęp 2026-09-02]. (ang.).