Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Caojiang


Caojiang
Ilustracja
Sōkō w 1897 roku
Historia
Stocznia

stocznia Jiangnan, Szanghaj

Wodowanie

1869[a]

 Cesarstwo chińskie
Nazwa

Caojiang

Wejście do służby

1869

Wycofanie ze służby

zdobyty przez Japończyków 25 lipca 1894

 Nippon Kaigun
Nazwa

Sōkō

Wejście do służby

25 lipca 1894

Los okrętu

rozebrany 1904

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

600 ton

Długość

47,75 m

Szerokość

8,61 m

Zanurzenie

3,25 m

Napęd
1 maszyny parowe, moc 600 KM, 1 śruba; 2 maszty z pełnym ożaglowaniem
Prędkość

9 węzłów

Uzbrojenie
4x160mm (początkowe)
Załoga

79

Caojiang (chiń. trad. 操江; pinyin Cāojiāng; starsze transkrypcje, spotykane w literaturze: Ts’ao Chiang) – chińska kanonierka z końca XIX wieku. Drugi okręt zwodowany w stoczni Jiangnan w Szanghaju, w czasie wojny chińsko-japońskiej zdobyty przez Japończyków, służył później we flocie japońskiej jako Sōkō.

Drewniana[1] (lub ze szkieletem stalowym[2]) kanonierka, o wyporności 640[1] (600[2]) ton, o mieszanym, parowo-żaglowym napędzie. Miała pojedynczą maszynę parową z kotłami cylindrycznymi, napędzającą jedną śrubę i dwa maszty z pełnym ożaglowaniem[2].

Zbudowana pierwotnie dla floty Nanyang, służyła na Jangcy do 1872, kiedy została przejęta przez Li Hongzhanga na rzecz zarządzanej przez niego prowincji Zhili. W 1881 stanowiła jeden z pierwszych okrętów tworzonej przez niego Floty Beiyang, służąc jako okręt patrolowy i jacht gubernatorski[1].

Na początku wojny chińsko-japońskiej eskortując transportowce wojska do Korei, natknęła się na trzy nowoczesne japońskie krążowniki w czasie bitwy pod Pungdo[1]. Dowódca okrętu, trzeźwo oceniwszy szanse, poddał się bez strzału krążownikowi „Akitsushima”. Wcielona do służby japońskiej jako „Sōkō”, ok. 1898 została przezbrojona w dwie armaty Armstronga kal. 76 mm. Skreślona z listy floty w 1902, została ostatecznie rozebrana w 1904[3].

Uwagi

  1. ↑ Według R. Chesneau i E. Kolesnika zwodowana w 1876, co jednak nie zgadza się z przebiegiem służby opisywanym w bardziej specjalistycznej książce R.N. Wrighta.

Przypisy

  1. ↑ a b c d Richard N.J. Wright: The Chinese Steam Navy, 1862-1945. London: Chatham Publishing, 2001, s. 34. ISBN 1-86176-144-9. (ang.).
  2. ↑ a b c Roger Chesneau, Eugène Kolesnik: Conway’s All the World’s Fighting Ships, 1860-1905. London: Conway Maritime Press, 1979, s. 397. ISBN 0-85177-133-5.
  3. ↑ Hansgeorg Jentsura, Dieter Jung, Peter Mickel: Warships of the Imperial Japanese Navy, 1869–1945. Naval Institute Press, 1976, s. 116. ISBN 0-87021-893-X. (ang.).