Carlos Robledo Puch
Carlos Robledo Puch (1973) | |
| Data i miejsce urodzenia |
22 stycznia 1952 |
|---|---|
Carlos Eduardo Robledo Puch (ur. 22 stycznia 1952 w Buenos Aires) – argentyński seryjny morderca zwany Aniołem śmierci lub Czarnym aniołem. Między 1971 a 1972 zastrzelił w Buenos Aires 11 osób[1].
Urodził się w Buenos Aires w kochającej się rodzinie robotniczej. Był nieśmiałym i cichym dzieckiem. Jak zeznali później przed sądem biegli psychiatrzy, w jego domu rodzinnym nigdy nie brakowało pieniędzy[2]. Nie stwierdzono absolutnie żadnych przesłanek, które popchnęłyby nastolatka na drogę przestępstwa.
W szkole poznał Jorge Antonio Ibañeza, z którym w wieku 19 lat – 15 marca 1971 włamał się do dyskoteki Enamor i ukradł 350 tys. pesos. Zanim wraz z Ibañezem uciekł, Puch z zimną krwią zastrzelił właściciela i nocnego stróża, śpiących na zapleczu. Z każdym kolejnym skokiem stawał się coraz bardziej bezwzględny i zuchwały[1]. 3 maja 1971 Ibañez i Puch włamali się do sklepu z częściami samochodowymi. W jednym z pomieszczeń znaleźli śpiącą parę i niemowlę. Puch oddał najpierw dwa strzały: mężczyzna zginął na miejscu, kobieta przeżyła. W sądzie później zeznała, że Ibañez próbował ją zgwałcić, a Puch na odchodne strzelił do kołyski, ale spudłował[2]. Gdy 13 czerwca 1971 Ibañez zgwałcił 16-latkę na tylnym siedzeniu skradzionego samochodu, po wszystkim Puch bez litości wystrzelił w jej kierunku aż 5 pocisków. Kilka dni później ich ofiarą była 23-letna kobieta, patolog wyjął tym razem siedem kul. W sierpniu 1971 Ibañez i Puch mieli wypadek samochodowy, podczas którego Ibañez zginął na miejscu, a Puch wyszedł bez szwanku i zbiegł z miejsca zdarzenia. 15 listopada 1971 w supermarkecie poznał nowego partnera, Hectora Somozę.
3 lutego 1972 Puch z Hectorem Somozą włamał się do sklepu z narzędziami; zabili stróża, przy którym znaleźli klucz do sejfu. Z niejasnych do dzisiaj przyczyn Puch, najprawdopodobniej czymś wystraszony, strzelił do Somozy. Aby utrudnić identyfikację zwłok, spalił jemu twarz znalezioną na miejscu lutownicą. Następnie otworzył sejf i zbiegł z łupem. W kieszeni spodni Somozy policja znalazła jego dowód osobisty. Puch został aresztowany trzy dni później[1]. Rozpoczął się najgłośniejszy proces w historii argentyńskiego wymiaru sprawiedliwości. W 1972 Puch został uznany za winnego 11 morderstw, jednego usiłowania zabójstwa, 17 kradzieży, dwóch porwań, jednego gwałtu i usiłowania gwałtu. Za zbrodnie został skazany na dożywotnie pozbawienie wolności w więzieniu o podwyższonym bezpieczeństwie Sierra Chica w Olavarría. Od 2000 ma prawo ubiegać się o zwolnienie warunkowe[3], jednak w 2008 i 2013 sąd odrzucił jego petycje.
Ofiary
| Nr. | Imię i nazwisko[4][5] | Wiek | Data morderstwa |
|---|---|---|---|
| 1. | Manuel Godoy | 23 | 15 marca 1971 |
| 2. | Félix Pedro Mastronardi | 35 | 15 marca 1971 |
| 3. | José Bianchi | 29 | 3 maja 1971 |
| 4. | Juan Scattone | 21 | 24 maja 1971 |
| 5. | Virginia Eleuteria Rodríguez | 16 | 13 czerwca 1971 |
| 6. | Ana María Dinardo | 23 | 24 czerwca 1971 |
| 7. | Raúl Del Bene | 50 | 15 listopada 1971 |
| 8. | Juan Carlos Rozas | 65 | 17 listopada 1971 |
| 9. | Bienvenido Serapio Ferrini | 62 | 25 listopada 1971 |
| 10. | Manuel Acevedo | 58 | 3 lutego 1972 |
| 11. | Héctor Somoza | 17 | 3 lutego 1972 |
Odniesienia w kulturze
Przypisy
- ↑ a b c Alvaro Abós (2006-03-05): Robledo Puch: el ángel negro. „La Nación”. [dostęp 2020-05-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-05-31)]. (hiszp.).
- ↑ a b Felipe Real (2006-03-05): Carlos Eduardo Robledo Puch: El Ángel de la Muerte. „Alma Magazine”. [dostęp 2020-05-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-23)]. (hiszp.).
- ↑ Rolando Barbano (2004-05-26): Robledo Puch: el asesino que no quiere quedar libre. „Clarín”. [dostęp 2020-05-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-13)]. (hiszp.).
- ↑ Por Rodolfo PalaciosSeguir, Apretar el gatillo era su máximo placer: los estremecedores detalles de los 11 asesinatos de Robledo Puch [online], infobae, 19 stycznia 2022 [dostęp 2026-09-07] (hiszp.).
- ↑ Seguir, Los escalofriantes detalles de los once crímenes de Robledo Puch [online], infobae, 29 lipca 2017 [dostęp 2026-09-07] (hiszp.).
- ↑ Anioł (2018) w bazie IMDb (ang.)