Cerro Torre
Cerro Torre | |
| Państwo | |
|---|---|
| Położenie |
Magallanes, Última Esperanza, Natales↗, Santa Cruz, Lago Argentino↗ |
| Pasmo | |
| Wysokość |
3133 m n.p.m. |
| Wybitność |
1227 m |
| Pierwsze wejście |
1959 (wejście kwestionowane) |
| • zimowe |
1985 |
Położenie na mapie Chile | |
Cerro Torre – iglica skalna w Parku Narodowym Los Glaciares w Patagonii o wysokości 3133 m n.p.m. Jest najwyższym z czterech szczytów w grupie, w skład której wchodzą jeszcze: Torre Egger, Punta Herron oraz Cerro Standhard. Ze względu na zmienność pogody oraz budowę (ściana zachodnia ma wysokość 2000 metrów[1]) uznawana jest za jedną z najtrudniejszych technicznie gór świata.
Pierwszego wejścia na górę w 1959 dokonali Cesare Maestri i austriacki przewodnik Toni Egger, który zginął w czasie wspinaczki. Maestri twierdził, że jego partner zginął w czasie zejścia, ale z czasem wejście obu alpinistów zaczęto kwestionować. Maestri w odpowiedzi w 1970 roku wrócił na Cerro Torre ze stalowymi linami i sprężarką, za pomocą której na południowo-wschodniej ścianie góry przymocował około 450 spitów służących do asekuracji przy wspinaczce na headwallu. Maestri został ostro skrytykowany za osadzenie spitów, a wytyczona przez niego trasa została nazwana złośliwie Drogą Sprężarkową (Compressor Route). Wśród krytyków znalazł się m.in. Reinhold Messner[2]. Spalinowy kompresor marki Atlas Copco ważący ponad 130 kg, służący do zasilania wiertarki pneumatycznej, został przywiązany stalowymi linami do ściany tuż pod wierzchołkowym grzybem lodowym i znajduje się tam do dziś stanowiąc symbol tej drogi. Wyprawa Maestriego nie poradziła sobie z wejściem na lodowego grzyba, a Maestri stwierdził, że lodowy grzyb nie jest częścią góry[3].
Pierwszego polskiego wejścia dokonał w styczniu 1989 r. zespół Marek Olczyk i Krzysztof Dziubek[4]. Następnego dokonał 30 stycznia 1996 roku, zespół w składzie Jacek Fluder i Stanisław Piecuch w ramach centralnej wyprawy Polskiego Związku Alpinizmu kierowanej przez Zbigniewa Krośkiewicza. Jej celem było poprowadzenie nowej drogi wschodnią ścianą, lecz wspinaczkę na niej po pokonaniu 600 m przerwano ze względu na ogromne zagrożenie spadającymi kawałkami lodu z czapy szczytowej. Dlatego też zdecydowano się na zdobycie szczytu drogą Maestriego[5].
Do historii zdobywania Cerro Torre nawiązuje nakręcony w autentycznej scenerii film Wernera Herzoga "Krzyk kamienia" z roku 1991.
W styczniu 2012 roku dwaj Amerykanie Hayden Kennedy i Jason Kruk usunęli około 120 spitów z Compressor Route, za co zostali zatrzymani przez argentyńską policję w El Chaltén. Podobnie jak osadzenie spitów, także ich usunięcie spotkało się z krytyką części środowiska alpinistycznego, która uznała to działanie za niszczenie historii alpinizmu[2][6][7].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ 100 Najpiękniejszych Gór Świata, Grupa IMAGE, s. 210
- ↑ a b Peter Beaumont (The Guardian/Onet Podróże): Spór pod Cerro Torre, wyd. Onet, 2012-02-21
- ↑ Cerro Torre na nowo, czyli „kompresor (prawie) bez kompresora”
- ↑ "Optymista", nr 25 z lipca 1996 r.
- ↑ Zbigniew Krośkiewicz: Patagonia kraina nieznana, "Taternik" nr 1, 1996, s. 2-4. pza.org.pl. [dostęp 2012-03-10].
- ↑ Dominik Szczepański: Pisał, że "wspinaczka jest pięknym darem, ale też przekleństwem". Wrócił do domu i popełnił samobójstwo. [w:] gazeta.pl [on-line]. 2017-10-15. [dostęp 2017-10-15].
- ↑ Colin Haley o usunięciu spitów z Compressora
Bibliografia
- 100 Najpiękniejszych Gór Świata, Grupa IMAGE. Zbigniew Kieras i Wojciech Lewandowski, Wydawn. „Grupa IMAGE”, Warszawa 1995; ISBN 83-85461-20-5