Chlorek rubidu
|
| ||
| Ogólne informacje | ||
| Charakterystyka fizyczna | ||
| bezbarwne sześcienne kryształy[1] | ||
| Wzór chemiczny |
RbCl | |
|---|---|---|
| • zapis Hilla |
ClRb | |
| Masa molowa |
120,92 g/mol | |
| Identyfikacja | ||
| Numer CAS | ||
| PubChem | ||
| Podobne związki | ||
| Inne aniony |
fluorek rubidu, bromek rubidu, jodek rubidu | |
| Inne kationy | ||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | ||
Chlorek rubidu, RbCl – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu chlorowodorowego i rubidu.
Właściwości termochemiczne
| [1] | RbCl | jednostka |
|---|---|---|
| ΔHof | −104,05 | kcal/mol |
| ΔGof | −97,5 | |
| So | 22,9 | cal/mol·K |
| Cp | 12,5 |
Otrzymywanie
Chlorek rubidu można otrzymać poprzez reakcję kwasu chlorowodorowego z roztworem wodorotlenku rubidu lub węglanu rubidu[1]:
RbOH + HCl → RbCl + H2O
Rb2CO3 + 2HCl → 2RbCl + H2O + CO2↑
Zastosowanie
Stosowany jest jako katalizator, dodatek do benzyny w celu poprawienia jej liczby oktanowej oraz lek przeciwdepresyjny. Wykorzystuje się go również do otrzymywania rubidu i soli rubidu[1].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j Pradyot Patnaik: Handbook of Inorganic Chemicals. McGraw-Hill, 2003. ISBN 0-07-049439-8.
- ↑ a b c d e David R. Lide (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
- ↑ Rubidium chloride [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 215260 [dostęp 2011-07-02].
- ↑ Chlorek rubidu [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 215260 [dostęp 2011-07-02] (ang.). (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
- ↑ Rubidium chloride, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2010-08-22] (ang.).
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.