Christian Thomasius
Portret Christiana Thomasiusa autorstwa Johanna Christiana Heinricha Sporledera (XVIII w.) | |
| Data i miejsce urodzenia |
1 stycznia 1655 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
23 września 1728 |
| Zawód, zajęcie | |
Christian Thomasius (ur. 1 stycznia 1655 w Lipsku, zm. 23 września 1728 w Halle[1]) – filozof niemiecki, „ojciec niemieckiego oświecenia”, związany przez większość życia z Uniwersytetem w Halle.
Jego ojcem był Jakob Thomasius – jeden z nauczycieli Leibniza. Już w 1687 roku prowadził swoje wykłady w języku niemieckim, a nie, jak to bywało dotąd, po łacinie. Thomasius atakował metafizykę jako mało przydatną dziedzinę wiedzy i głosił, że konkretni Francuzi przewyższają w mądrości abstrakcyjnie myślących Niemców.
Był krytykiem procesów o czary opierających się o zbiorczą koncepcję czarostwa. Negował możliwość paktu z szatanem czy występowanie sabatów. Uważał jednocześnie, że czarownicy mogą szkodzić ludziom za pomocą technik okultystycznych. W takim przypadku winne osoby powinny być skazywane na karę śmierci[2].
Dzieła
- Lehrbuch des Naturrechtes (1687)
- Institutiones iurisprudentiae divinae (1688)
- Monatsgespräche (1688-1690)
- Summarischer Entwurf der Grundregeln, die einem studioso juris zu wissen nöthig (1699)
- De crimine magiae (1701)
- Fundamenta iuris naturae et gentium (1705)
- Selecta Feudalia (1708)
- Vom Recht des Schlafens und Träumens.
Przypisy
- ↑ Thomasius Christian, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-12-21].
- ↑ Levack 2009 ↓, s. 340.
Bibliografia
- Ernst Bloch: Christian Thomasius, ein deutscher Gelehrter ohne Misere. – Frankfurt/M.: Suhrkamp, 1968.
- Brian P. Levack: Polowanie na czarownice w Europie wczesnonowożytnej. Wrocław: Ossolineum, 2009. ISBN 978-83-04-04977-2.