Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Chrobotek siwy


Chrobotek siwy
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

workowce

Klasa

miseczniaki

Rząd

misecznicowce

Rodzina

chrobotkowate

Rodzaj

chrobotek

Gatunek

chrobotek siwy

Nazwa systematyczna
Cladonia glauca Flörke
Clad. Comm.: 140 (1828)

Chrobotek siwy (Cladonia glauca Flörke) – gatunek grzybów należący do rodziny chrobotkowatych (Cladoniaceae)[1]. Ze względu na współżycie z glonami zaliczany jest do porostów[2].

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Cladonia, Cladoniaceae, Lecanorales, Lecanoromycetidae, Lecanoromycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1].

Synonim naukowy: Cladonia cenotea var. glauca (Flörke) Leight[3]:

Nazwa polska według Krytycznej listy porostów i grzybów naporostowych Polski[2].

Morfologia

Plecha pierwotna składająca się z drobnych łusek, trwała lub zanikająca. Plecha wtórna to białawe, szare, zielonkawo-szare, rzadziej brunatne podecja o wysokości 2–8 cm i grubości 0,8–2 mm. Są nierozgałęzione, lub słabo, dichonomicznie rozgałęzione i zakończone szydłowato, tępo, lub niewielkimi kieliszkami. W dolnej części występują łuseczki, lub w ogóle brak łuseczek. Na podecjum zazwyczaj posiadają otworek. Pokryte są na całej długości drobnymi, ziarenkowatymi urwistkami, czasami jednak urwistki występują tylko na górnej ich części, a wówczas dolna jest pokryta korą. W plesze występują glony protokokkoidalne i cefalodia z sinicami[4][5].

Brązowe apotecja pojedynczo, lub po kilka powstają rzadko na szczycie podecjów. Mają średnicę 0,3–0,6 mm. Powstają w nich jednokomórkowe, bezbarwne zarodniki o rozmiarach 7–10 × 2–3 μm. Ponadto na szczycie podecjów występują brązowe pyknidia[4].

Reakcje barwne: K-, Pd-[4].

Występowanie i siedlisko

Występuje w Ameryce Północnej, Europie, Azji, Afryce i Nowej Gwinei. W Europie na północy sięga na Półwyspie Skandynawskim po 64 stopień szerokości geogr[6]. W Polsce występuje pospolicie na terenie całego kraju[2].

Rośnie głównie na ziemi, zwłaszcza w lasach sosnowych, poza tym na drewnie i u podstawy pni drzew. Preferuje miejsca nasłonecznione[4].

Gatunki podobne

Chrobotek siwy łatwo może być pomylony z kilkoma innymi gatunkami chrobotków. Najbardziej podobny jest chrobotek szydlasty (Cladonia coniocraea), chrobotek rożkowaty (Cladonia cornuta) i chrobotek rdzawy (Cladonia ochrochlora).

Przypisy

  1. ↑ a b Index Fungorum. [dostęp 2015-06-15]. (ang.).
  2. ↑ a b c Wiesław Fałtynowicz: The Lichenes, Lichenicolous and allied Fungi of Poland.Krytyczna lista porostów i grzybów naporostowych Polski. Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, 2003. ISBN 83-89648-06-7.
  3. ↑ Species Fungorum. [dostęp 2015-06-15]. (ang.).
  4. ↑ a b c d Hanna Wójciak: Porosty, mszaki, paprotniki. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2010. ISBN 978-83-7073-552-4.
  5. ↑ Consortium of North American Lichen Herbaria. [dostęp 2015-06-12].
  6. ↑ Discover Life Maps. [dostęp 2015-06-15].