 Coline Mattel (2013)
|
| Data i miejsce urodzenia
|
3 listopada 1995 Contamines-Montjoie
|
| Klub
|
SC Contamines-Montjoie
|
| Wzrost
|
165 cm[1]
|
| Debiut w PŚ
|
3 grudnia 2011 w Lillehammer (2. miejsce)
|
| Pierwsze punkty w PŚ
|
3 grudnia 2011 w Lillehammer (2. miejsce)
|
| Pierwsze podium w PŚ
|
3 grudnia 2011 w Lillehammer (2. miejsce)
|
| Pierwsze zwycięstwo w PŚ
|
9 grudnia 2012 w Krasnej Polanie
|
| Dorobek medalowy
|
|
|
| Inne nagrody
|
|
|
|
|
Coline Mattel (ur. 3 listopada 1995 w Contamines-Montjoie[1]) – francuska skoczkini narciarska, brązowa medalistka olimpijska z 2014, brązowa medalistka mistrzostw świata z 2011, sześciokrotna medalistka mistrzostw świata juniorów (medale złoty, dwa srebrne i brązowy w konkursach indywidualnych oraz srebrny i brązowy w konkursach drużynowych), trzecia zawodniczka klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w sezonie 2012/2013.
Przebieg kariery
Zadebiutowała w Pucharze Kontynentalnym kobiet w Schonach w wieku jedenastu lat. Jako dwunastolatka wystąpiła na mistrzostwach świata juniorów w Tarvisio i zajęła 18. miejsce. Dwa lata później w Szczyrbskim Jeziorze zdobyła brązowy medal. W pierwszym w historii konkursie skoków narciarskich kobiet na mistrzostwach świata w Libercu zajęła 5. miejsce. Na mistrzostwach świata juniorów w Hinterzarten w 2010 zajęła 2. miejsce. W klasyfikacji końcowej Pucharu Kontynentalnego kobiet w sezonie 2009/2010 zajęła 14. miejsce[2][3].
3 grudnia 2011 w pierwszym w historii konkursie Pucharu Świata kobiet w Lillehammer stanęła na podium, zajmując 2. miejsce. 9 grudnia 2012 po raz pierwszy wygrała zawody Pucharu Świata. W Soczi skoczyła 98,5 m i 92 m. W tym samym sezonie zajęła drugie miejsce w Ramsau i dwukrotnie trzecie w Schonach oraz Hinterzarten[2][3].
24 stycznia 2013 na mistrzostwach świata juniorów w Libercu zajęła czwarte miejsce, mimo że po pierwszej serii była trzecia. Drużynowo Francuzki zdobyły srebrny medal. 2 lutego 2013 w Sapporo ponownie wygrała zawody Pucharu Świata. W jednoseryjnym konkursie wyprzedziła Jacqueline Seifriedsberger oraz Anette Sagen[2][3].
W marcu 2018 zakończyła karierę sportową[4].
| Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Konkurs
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Strata
|
Zwyciężczyni
|
| 5.
|
20 lutego
|
2009
|
Liberec
|
Ještěd
|
K-90
|
HS-100
|
indywid.
|
90,0 m
|
87,5 m
|
220,5 pkt
|
22,5 pkt
|
Lindsey Van
|
3.
|
25 lutego
|
2011
|
Oslo
|
Midtstubakken
|
K-95
|
HS-106
|
indywid.
|
92,0 m
|
97,0 m
|
211,5 pkt
|
20,2 pkt
|
Daniela Iraschko
|
| 4.
|
22 lutego
|
2013
|
Val di Fiemme/Predazzo
|
Trampolino Dal Ben
|
K-95
|
HS-106
|
indywid.
|
102,0 m
|
95,5 m
|
229,5 pkt
|
24,2 pkt
|
Sarah Hendrickson
|
| 5.
|
24 lutego
|
2013
|
Val di Fiemme/Predazzo
|
Trampolino Dal Ben
|
K-95
|
HS-106
|
druż. miesz.[a]
|
93,5 m
|
95,0 m
|
941,2 pkt (232,2 pkt)
|
69,8 pkt
|
Japonia
|
| 27.
|
20 lutego
|
2015
|
Falun
|
Lugnet
|
K-90
|
HS-100
|
indywid.
|
81,0 m
|
82,5 m
|
190,9 pkt
|
46,0 pkt
|
Carina Vogt
|
| Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Konkurs
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Strata
|
Zwyciężczyni
|
| 18.
|
17 marca
|
2007
|
Tarvisio/ Planica
|
Srednija velikanka
|
K-90
|
HS-100
|
indywid.
|
74,5 m
|
75,0 m
|
155,0 pkt
|
74,5 pkt
|
Lisa Demetz
|
| 31.
|
28 lutego
|
2008
|
Zakopane
|
Średnia Krokiew
|
K-85
|
HS-94
|
indywid.
|
63,5 m
|
–
|
65,0 pkt
|
162,0 pkt
|
Jacqueline Seifriedsberger
|
3.
|
6 lutego
|
2009
|
Szczyrbskie Jezioro
|
MS 1970 B
|
K-90
|
HS-100
|
indywid.
|
97,5 m
|
87,0 m
|
236,0 pkt
|
6,0 pkt
|
Magdalena Schnurr
|
2.
|
29 stycznia
|
2010
|
Hinterzarten
|
Adlerschanze
|
K-95
|
HS-108
|
indywid.
|
103,5 m
|
101,0 m
|
258,0 pkt
|
9,5 pkt
|
Elena Runggaldier
|
1.
|
27 stycznia
|
2011
|
Otepää
|
Tehvandi
|
K-90
|
HS-100
|
indywid.
|
96,5 m
|
98,5 m
|
257,5 pkt
|
–
|
| 6.
|
23 lutego
|
2012
|
Erzurum
|
Kiremitliktepe
|
K-95
|
HS-109
|
indywid.
|
103,0 m
|
93,0 m
|
241,0 pkt
|
35,5 pkt
|
Sara Takanashi
|
| 5.
|
25 lutego
|
2012
|
Erzurum
|
Kiremitliktepe
|
K-95
|
HS-109
|
druż.[b]
|
99,0 m
|
92,5 m
|
691,5 pkt (229,0 pkt)
|
276,5 pkt
|
Japonia
|
| 4.
|
24 stycznia
|
2013
|
Liberec
|
Ještěd
|
K-90
|
HS-100
|
indywid.
|
95,0 m
|
95,0 m
|
246,5 pkt
|
21,5 pkt
|
Sara Takanashi
|
2.
|
26 stycznia
|
2013
|
Liberec
|
Ještěd
|
K-90
|
HS-100
|
druż.[c]
|
91,5 m
|
91,0 m
|
787,0 pkt (229,5 pkt)
|
222,0 pkt
|
Słowenia
|
2.
|
28 stycznia
|
2014
|
Val di Fiemme/Predazzo
|
Trampolino Dal Ben
|
K-95
|
HS-106
|
indywid.
|
97,0 m
|
97,0 m
|
248,7 pkt
|
14,2 pkt
|
Sara Takanashi
|
3.
|
30 stycznia
|
2014
|
Val di Fiemme/Predazzo
|
Trampolino Dal Ben
|
K-95
|
HS-106
|
druż.[d]
|
99,5 m
|
97,0 m
|
856,9 pkt (251,3 pkt)
|
62,1 pkt
|
Japonia
|
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
| Źródło[2][3]
|
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwyciężczyni
|
| 1.
|
3 grudnia
|
2011
|
Lillehammer
|
Lysgårdsbakken
|
K-90
|
HS-100
|
92,0 m
|
87,0 m
|
247,7 pkt
|
2.
|
29,3 pkt
|
Sarah Hendrickson
|
| 2.
|
9 grudnia
|
2012
|
Krasnaja Polana
|
Russkije Gorki
|
K-95
|
HS-105
|
98,5 m
|
92,0 m
|
231,1 pkt
|
1.[e]
|
–
|
| 3.
|
14 grudnia
|
2012
|
Ramsau
|
Mattensprunganlage
|
K-90
|
HS-98
|
86,5 m
|
93,0 m
|
238,6 pkt
|
2.
|
2,4 pkt
|
Sara Takanashi
|
| 4.
|
6 stycznia
|
2013
|
Schonach
|
Langenwaldschanze
|
K-90
|
HS-106
|
97,5 m
|
90,0 m
|
223,4 pkt
|
3.
|
1,5 pkt
|
Anette Sagen
|
| 5.
|
12 stycznia
|
2013
|
Hinterzarten
|
Adlerschanze
|
K-95
|
HS-108
|
97,5 m
|
97,5 m
|
240,4 pkt
|
3.
|
3,2 pkt
|
Sarah Hendrickson
|
| 6.
|
2 lutego
|
2013
|
Sapporo
|
Miyanomori
|
K-90
|
HS-100
|
93,0 m
|
–
|
120,2 pkt
|
1.
|
–
|
| 7.
|
16 lutego
|
2013
|
Ljubno
|
Logarska dolina
|
K-85
|
HS-94
|
84,0 m
|
84,0 m
|
232,1 pkt
|
3.
|
13,0 pkt
|
Sara Takanashi
|
| 8.
|
17 lutego
|
2013
|
Ljubno
|
Logarska dolina
|
K-85
|
HS-94
|
87,0 m
|
87,0 m
|
243,3 pkt
|
2.
|
23,6 pkt
|
Sara Takanashi
|
| 9.
|
12 stycznia
|
2014
|
Sapporo
|
Miyanomori
|
K-90
|
K-100
|
90,0 m
|
91,0 m
|
219,8 pkt
|
2.
|
17,3 pkt
|
Sara Takanashi
|
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie
| Źródło[2][3]
|
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwyciężczyni
|
| 1.
|
13 września
|
2013
|
Niżny Tagił
|
Aist
|
K-90
|
HS-100
|
94,5 m
|
94,0 m
|
243,4 pkt
|
2.
|
20,3 pkt
|
Sara Takanashi
|
| 2.
|
14 września
|
2013
|
Niżny Tagił
|
Aist
|
K-90
|
HS-100
|
94,5 m
|
100,0 m
|
249,0 pkt
|
2.
|
13,7 pkt
|
Sara Takanashi
|
| 3.
|
21 września
|
2013
|
Ałmaty
|
Gornyj Gigant
|
K-95
|
HS-106
|
99,5 m
|
98,0 m
|
230,0 pkt
|
2.
|
14,5 pkt
|
Sara Takanashi
|
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
| Źródło[2][3]
|
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
| 1.
|
18 grudnia
|
2010
|
Notodden
|
Tveitanbakken
|
K-90
|
HS-100
|
90,5 m
|
92,0 m
|
238,5 pkt
|
| 2.
|
12 stycznia
|
2011
|
Hinterzarten
|
Adlerschanze
|
K-95
|
HS-108
|
102,5 m
|
–
|
130,0 pkt
|
| 3.
|
15 stycznia
|
2011
|
Braunlage
|
Wurmbergschanze
|
K-90
|
HS-100
|
97,5 m
|
96,5 m
|
255,0 pkt
|
| 4.
|
16 stycznia
|
2011
|
Braunlage
|
Wurmbergschanze
|
K-90
|
HS-100
|
86,5 m
|
94,5 m
|
234,0 pkt
|
| 5.
|
12 lutego
|
2011
|
Zakopane
|
Średnia Krokiew
|
K-85
|
HS-94
|
85,5 m
|
88,0 m
|
231,0 pkt
|
| 6.
|
13 lutego
|
2011
|
Zakopane
|
Średnia Krokiew
|
K-85
|
HS-94
|
90,0 m
|
90,5 m
|
248,0 pkt
|
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
| Źródło[2][3]
|
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwyciężczyni
|
| 1.
|
23 stycznia
|
2010
|
Schonach
|
Langenwaldschanze
|
K-90
|
HS-96
|
85,0 m
|
87,5 m
|
209,5 pkt
|
2.
|
24,5 pkt
|
Daniela Iraschko
|
| 2.
|
12 grudnia
|
2010
|
Vikersund
|
Vikersundbakken
|
K-105
|
HS-117
|
113,0 m
|
115,0 m
|
265,4 pkt
|
2.
|
20,6 pkt
|
Daniela Iraschko
|
| 3.
|
18 grudnia
|
2010
|
Notodden
|
Tveitanbakken
|
K-90
|
HS-100
|
90,5 m
|
92,0 m
|
238,5 pkt
|
1.
|
–
|
| 4.
|
8 stycznia
|
2011
|
Schonach
|
Langenwaldschanze
|
K-90
|
HS-96
|
96,5 m
|
95,5 m
|
235,8 pkt
|
2.
|
3,8 pkt
|
Daniela Iraschko
|
| 5.
|
12 stycznia
|
2011
|
Hinterzarten
|
Adlerschanze
|
K-95
|
HS-108
|
97,5 m
|
101,0 m
|
245,5 pkt
|
2.
|
23,0 pkt
|
Daniela Iraschko
|
| 6.
|
12 stycznia
|
2011
|
Hinterzarten
|
Adlerschanze
|
K-95
|
HS-108
|
102,5 m
|
–
|
130,0 pkt
|
1.
|
–
|
| 7.
|
15 stycznia
|
2011
|
Braunlage
|
Wurmbergschanze
|
K-90
|
HS-100
|
97,5 m
|
96,5 m
|
255,0 pkt
|
1.
|
–
|
| 8.
|
16 stycznia
|
2011
|
Braunlage
|
Wurmbergschanze
|
K-90
|
HS-100
|
86,5 m
|
94,5 m
|
234,0 pkt
|
1.
|
–
|
| 9.
|
5 lutego
|
2011
|
Brotterode
|
Inselbergschanze
|
K-105
|
HS-117
|
115,0 m
|
–
|
127,5 pkt
|
2.
|
2,4 pkt
|
Daniela Iraschko
|
| 10.
|
6 lutego
|
2011
|
Brotterode
|
Inselbergschanze
|
K-105
|
HS-117
|
100,0 m
|
111,5 m
|
230,7 pkt
|
2.
|
21,5 pkt
|
Daniela Iraschko
|
| 11.
|
12 lutego
|
2011
|
Zakopane
|
Średnia Krokiew
|
K-85
|
HS-94
|
85,5 m
|
88,0 m
|
231,0 pkt
|
1.
|
–
|
| 12.
|
13 lutego
|
2011
|
Zakopane
|
Średnia Krokiew
|
K-85
|
HS-94
|
90,0 m
|
90,5 m
|
248,0 pkt
|
1.
|
–
|
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie
| Źródło[2][3]
|
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwyciężczyni
|
| 1.
|
20 sierpnia
|
2010
|
Oberwiesenthal
|
Fichtelbergschanzen
|
K-95
|
HS-106
|
94,0 m
|
98,0 m
|
231,0 pkt
|
2.
|
1,5 pkt
|
Jacqueline Seifriedsberger
|
| 2.
|
21 sierpnia
|
2010
|
Oberwiesenthal
|
Fichtelbergschanzen
|
K-95
|
HS-106
|
95,0 m
|
96,5 m
|
230,0 pkt
|
2.
|
4,0 pkt
|
Jacqueline Seifriedsberger
|
| 3.
|
12 września
|
2010
|
Lillehammer
|
Lysgårdsbakken
|
K-90
|
HS-100
|
88,5 m
|
92,5 m
|
231,0 pkt
|
2.
|
22,0 pkt
|
Daniela Iraschko
|
| 4.
|
18 września
|
2010
|
Oslo
|
Midtstubakken
|
K-95
|
HS-106
|
101,0 m
|
93,0 m
|
234,0 pkt
|
2.
|
7,5 pkt
|
Daniela Iraschko
|
| 5.
|
19 września
|
2010
|
Oslo
|
Midtstubakken
|
K-95
|
HS-106
|
100,0 m
|
99,5 m
|
230,9 pkt
|
2.
|
17,3 pkt
|
Daniela Iraschko
|
| 6.
|
19 lipca
|
2011
|
Szczyrk
|
Skalite
|
K-95
|
HS-106
|
103,5 m
|
100,5 m
|
238,4 pkt
|
1.
|
–
|
| 7.
|
13 sierpnia
|
2011
|
Bischofsgrün
|
Ochsenkopfschanzen
|
K-64
|
HS-71
|
66,5 m
|
69,0 m
|
247,0 pkt
|
1.
|
–
|
| 8.
|
14 sierpnia
|
2011
|
Bischofsgrün
|
Ochsenkopfschanzen
|
K-64
|
HS-71
|
70,5 m
|
65,5 m
|
250,2 pkt
|
1.
|
–
|
| 9.
|
20 sierpnia
|
2011
|
Oberwiesenthal
|
Fichtelbergschanzen
|
K-95
|
HS-106
|
98,0 m
|
95,0 m
|
235,0 pkt
|
3.
|
17,5 pkt
|
Daniela Iraschko
|
| 10.
|
10 września
|
2011
|
Trondheim
|
Granåsen
|
K-90
|
HS-105
|
101,0 m
|
98,0 m
|
250,0 pkt
|
3.
|
7,0 pkt
|
Daniela Iraschko i Jacqueline Seifriedsberger
|
| 11.
|
28 września
|
2014
|
Trondheim
|
Granåsen
|
K-90
|
HS-105
|
91,0 m
|
96,5 m
|
248,5 pkt
|
3.
|
17,0 pkt
|
Sara Takanashi
|
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie
Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu
Uwagi
Przypisy
Bibliografia