Cynaryzyna
|
| ||
| Ogólne informacje | ||
| Charakterystyka fizyczna | ||
| biały lub prawie biały proszek[2] | ||
| Wzór Hilla |
C26H28N2 | |
|---|---|---|
| Masa molowa |
368,51 g/mol | |
| Identyfikacja | ||
| Numer CAS | ||
| PubChem | ||
| DrugBank | ||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | ||
| Klasyfikacja medyczna | ||
| ATC | ||
Cynaryzyna (łac. cinnarizinum) – organiczny związek chemiczny, pochodna piperazyny, lek hamujący odruch wymiotny oraz działający nootropowo[4].
Działanie
Jest antagonistą wapnia, co objawia się działaniem rozkurczowym na naczynia krwionośne. Poprawia krążenie obwodowe, mózgowe i wieńcowe, powstrzymuje mdłości. Działa również lekko uspokajająco oraz znieczulająco. Powoduje poprawę procesów myślowych (poprzez lepsze dotlenienie mózgu). Ponadto hamuje wpływ kinin na naczynia krwionośne, w wyniku czego dochodzi do zwiększenia przepływu krwi. Może osłabiać sprawność psychoruchową (nie powinno się prowadzić samochodu, będąc pod wpływem tego leku). Działanie cynaryzyny utrzymuje się przez około 24 godziny[potrzebny przypis].
Zastosowania
Cynaryzyna jest stosowana w zaburzeniach krążenia mózgowego na tle miażdżycy, zawrotach i bólach głowy, szumie w uszach, stanach pourazowych, zaburzeniach krążenia obwodowego, niedokrwieniu kończyn, nudności i wymiotach (choroba lokomocyjna), zaburzeniach błędnikowych, nieżycie nosa, reakcjach alergicznych skóry[potrzebny przypis].
Preparaty
Leki zawierające cynaryzynę: Cinnarizinum, Stugeron. Związek został zsyntetyzowany w 1955 roku przez firmę Janssen Pharmaceutica[4].
Dawkowanie
50–150 mg na dobę podzielone na 2 lub 3 dawki. W ostrych stanach alergicznych 50 mg 4 razy dziennie[potrzebny przypis].
Interakcje
Alkohol nasila nasenne i uspokajające działanie cynaryzyny[potrzebny przypis].
Przypisy
- ↑ a b Farmakopea Polska VI, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2002, s. 1176, ISBN 83-88157-18-3.
- ↑ a b Farmakopea Polska VIII, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491, ISBN 978-83-88157-53-0.
- ↑ 2306. Cinnarizine, [w:] Merck Index. An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals, Maryadele J. O’Neil (red. nacz.), wyd. 15, Cambridge: Royal Society of Chemistry, 2013, s. 412, ISBN 978-1-84973-670-1, OCLC 825559753 (ang.).
- ↑ a b c d Cinnarizine, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB00568 [dostęp 2026-08-10] (ang.).
- ↑ a b Cinnarizine [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 20 maja 2025, numer katalogowy: C5270 [dostęp 2026-08-10].
Bibliografia
- Leki współczesnej terapii, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich.
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.