Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Daniel Sigonius


Daniel Sigonius
Data i miejsce urodzenia

1563
Lelów

Data i miejsce śmierci

8 lipca 1638
Kraków

Rektor Akademii Krakowskiej
Okres sprawowania

1626–1627
1628–1630
1638

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

łacińskie

Prezbiterat

25 marca 1599

Daniel Sigonius (ur. w 1563 w Lelowie[1], zm. 8 lipca 1638 w Krakowie[2]) – ksiądz, dziekan dekanatu lelowskiego - profesor teologii. Trzykrotny rektor Akademii Krakowskiej w latach: 1626–1627, 1628–1630, 1638.

Początki życia i edukacji

Daniel Sygoniusz pochodził z rodziny mieszczańskiej w Lelowie. Był synem Stanisława[1]. Używał gmerku w formie monogramu z liter „D S L”, z krzyżem nad literą „D” i godłem zbliżonym do herbu Leliwa[3]. Pierwsze nauki pobierał w szkole parafialnej w Lelowie, a następnie kontynuował edukację w szkole przyklasztornej u bożogrobców w Miechowie[3].

W semestrze letnim 1583 r. rozpoczął studia na Uniwersytecie Krakowskim, gdzie już w 1584/85 uzyskał stopień bakałarza. Przy okazji promocji przyjął nazwisko Sigonius na cześć włoskiego humanisty Carlo Sigonio. W 1588 r. otrzymał tytuł mistrza sztuk wyzwolonych, co pozwoliło mu objąć kierownictwo szkoły parafialnej przy Kościele św. Floriana w Krakowie. W latach 1590–1595 był seniorem Bursy Filozofów[3].

Działalność duchowna i naukowa

Po otrzymaniu święceń kapłańskich 25 marca 1595 r. Sygoniusz objął probostwo w Lelowie[4], gdzie od 1603 r. pełnił również funkcję dziekana. W 1599 r. został kanonikiem kapituły kolegiaty św. Anny w Krakowie, a w 1602 r. uzyskał kanonię w kolegiacie św. Floriana[3].

Jako wykładowca Uniwersytetu Krakowskiego od 1588 r. prowadził systematyczne wykłady na Wydziale Filozoficznym, komentując m.in. dzieła Arystotelesa. W 1597 r. został dziekanem Wydziału Filozoficznego, a od 1599 r. członkiem Kolegium Większego i profesorem regius. W 1604 r. podjął studia teologiczne, a w 1615 r. rozpoczął wykłady „Sentencji” Piotra Lombarda. W tym samym roku został kanonikiem kapituły św. Jerzego na Wawelu[3].

W 1618 r. Sygoniusz uzyskał licencjat z teologii, a 5 września 1628 r. tytuł doktora teologii. Od 1624 do 1625 pełnił funkcję prokuratora Uniwersytetu Krakowskiego. W latach 1628–1635 był kustoszem skarbca uniwersyteckiego[3].

Kariera rektorska

Daniel Sygoniusz pięciokrotnie pełnił funkcję rektora Uniwersytetu Krakowskiego[4]: w latach 1626/27, 1628/29, 1629/30, 1630 oraz w 1637[3].

Mecenat i działalność fundacyjna

Sygoniusz zasłynął jako hojny fundator, szczególnie na rzecz rodzinnego Lelowa. W 1619 r. ufundował tryptyk poświęcony Matce Boskiej Wniebowziętej dla kościoła w Starym Lelowie. Kościołowi św. Marcina w Nowym Lelowie zapisał 3000 złotych polskich, wyposażył ołtarz, tzw. „Danielowski”, oraz ufundował krzyż na główny ołtarz. Liczne zapisy przeznaczył dla lelowskiej szkoły oraz studentów Uniwersytetu Krakowskiego pochodzących z Lelowa[3].

Śmierć i upamiętnienie

Daniel Sygoniusz zmarł 8 lipca 1638 r. w Krakowie. Został pochowany w Kaplicy Szafrańców w katedrze na Wawelu, której był altarystą. Na jego cześć w kaplicy umieszczono epitafium z czarnego marmuru, upamiętniające jego zasługi jako profesora, rektora i duchownego[3].

Epitafium Daniela Sigoniusa w Katedrze wawelskiej

Linki

  • Daniel Sigonius (Sygoniusz, Leloviensis) [online], www.ipsb.nina.gov.pl [dostęp 2025-01-04] (pol.).
  • Biogram osoby Daniel Sygoniusz (Sigonius) z Lelowa - Corpus Academicum Cracoviense [online], cac.historia.uj.edu.pl [dostęp 2025-01-04].
  • LELÓW, Św. Marcina b. w. [online], diecezja.kielce.pl [dostęp 2025-01-04].

Przypisy

  1. ↑ a b Biogram osoby Daniel Sygoniusz (Sigonius) z Lelowa - Corpus Academicum Cracoviense [online], cac.historia.uj.edu.pl [dostęp 2025-01-04].
  2. ↑ Daniel Sigonius (Sygoniusz, Leloviensis) [online], www.ipsb.nina.gov.pl [dostęp 2026-09-30].
  3. ↑ a b c d e f g h i Daniel Sigonius (Sygoniusz, Leloviensis) [online], www.ipsb.nina.gov.pl [dostęp 2025-01-04].
  4. ↑ a b LELÓW, Św. Marcina b. w. | Oficjalna Strona Diecezji Kieleckiej [online], diecezja.kielce.pl [dostęp 2025-01-04].