Internetowa Encyklopedia „Wiki”

De Mono


De Mono
Ilustracja
Obecny skład zespołu (2011)
Rok założenia

1984

Pochodzenie

Warszawa

Gatunek

pop-rock

Aktywność

1984–1991, od 1992

Wydawnictwo

Zic Zac, Arston, BMG Poland

Powiązania

Magma, T.Love, Daab

Strona internetowa

De Mono – polski zespół pop-rockowy. Powstał w 1984, szczyt popularności zespołu przypadł na koniec lat 80. i pierwszą połowę lat 90. XX wieku.

Historia

Zespół założony został przez gitarzystę Marka Kościkiewicza, basistę Piotra Kubiaczyka i perkusistę Dariusza Krupicza pod nazwą „Mono”. Trzy lata później skrystalizował się skład – do zespołu, przemianowanego na „De Mono”, dołączyli gitarzysta Jacek Perkowski, saksofonista Robert Chojnacki i wokalista Andrzej Krzywy. W 1989 ukazał się debiutancki album zespołu Kochać inaczej, który zdobył szereg nagród i wyróżnień; tytułowa piosenka była notowana na Liście przebojów Programu Trzeciego przez ponad rok i stała się polskim evergreenem. Kolejny album Oh Yeah!, wydany w 1990, przyniósł przeboje Moje miasto nocą i Zostańmy sami i umocnił zespół w czołówce polskiej sceny rockowej. W tym czasie zespół często koncertował, także za granicą (trasa w Stanach Zjednoczonych).

W 1991 zespół przeżył kryzys, który doprowadził do zawieszenia działalności, ale już rok później powrócił (bez Perkowskiego, który związał się z T.Love), nagrywając swoją najpopularniejszą płytę Stop (z przebojami: Znów jesteś ze mną, Statki na niebie i Ostatni pocałunek). Dwa lata później ukazał się Abrasax, z którego pochodziły m.in. Kamień i aksamit oraz Zaklęci w tańcu. W połowie lat 90. muzycy poświęcili się solowym projektom. Chojnacki, Kościkiewicz i Krzywy wydali albumy pod swoimi nazwiskami, a Kubiaczyk i Krupicz założyli zespół Magma. Największy sukces komercyjny przypadł w udziale Chojnackiemu, którego trzy albumy sprzedały się w nakładzie półtora miliona egzemplarzy. W 1996 skład zespołu Kościkiewicz, ale w 1999 powrócił jeszcze do grupy i współpracował z nią do ok. 2001.

Zespół w 2001 nagrał na potrzeby programu Big Brother piosenkę Poznaj siebie, stanowiącą podkład muzyczny czołówki programu. Muzycy w 2003 nagrali dwa covery, które znalazły się na składance RMF FM – Moja i Twoja Muzyka: „Nasza jest cała ta noc” (oryg. „I’ll Be Your Baby Tonight” Boba Dylana) i „Bo dziś nie ma już nas” (oryg. „Sacrifice” Eltona Johna).

Jeden z poprzednich składów zespołu (2007)

Zespół od 2005 gra w zmienionym składzie. Do grupy dołączyli: klawiszowiec Paweł Dampc oraz Tomasz Banaś i Zdzisław Zioło, wieloletni gitarzyści zespołu Mafia. Rok później z zespołu odszedł Chojnacki, aby kontynuować karierę solową. Jego miejsce zajął Paweł Pełczyński. W marcu 2006 ukazał się kolejny album De Mono pt. Siedem dni, promowany m.in. przez singiel tytułowy oraz Patrzę w Ciebie. Był to także pierwszy wydany w Polsce album w formacie pamięci USB[1].

W 2007 grupę opuścił perkusista Dariusz Krupicz, a jego miejsce zajął Marcin Korbacz, który wcześniej grał w Mafii. Rok później, na Festiwalu Polskich Wideoklipów Yach Film, De Mono otrzymało nagrodę Drewniany Yach za wideoklip do ich (wydanego jako singiel) coveru przeboju Grupy ABC – „Asfaltowe łąki”[2].

Kościkiewicz w 2008 utworzył zespół o takiej samej nazwie, w skład którego weszli Robert Chojnacki i Dariusz Krupicz, a także Wojciech Wójcicki (wieloletni członek De Mono) oraz nowi muzycy: wokalista Rafał Brzozowski i gitarzysta Michał Grymuza. Później miejsce Brzozowskiego zajął Michał Karpacki, a następnie nowym wokalistą De Mono został Tomasz Korpanty.

Od 2008 pomiędzy Krzywym i Kościkiewiczem toczył się sądowy spór o nazwę „De Mono” i prawa do wykonywania piosenek skomponowanych przez Kościkiewicza[3]. Od tamtej pory nazwy „De Mono” używały równolegle dwa składy prowadzone przez byłych członków zespołu – pierwszy z wokalistą Andrzejem Krzywym i basistą Piotrem Kubiaczykiem, a drugi – z Markiem Kościkiewiczem, Robertem Chojnackim i Dariuszem Krupiczem[4]. W 2018 pozew Krzywego przeciwko Kościkiewiczowi został oddalony. W wyniku tego oba składy mogły dalej występować pod tym samym szyldem[5]. Sąd Apelacyjny w 2020 zakazał Kościkiewiczowi i dwóm innym pozwanym członkom zespołu – Wojciechowi Wójcickiemu i Michałowi Karpackiemu – używania nazwy „De Mono” „w prowadzonej przez nich działalności artystycznej w formie i kontekście innym niż historyczny”[6]. Rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego nie zamknęło sprawy, bowiem prawnik reprezentujący Kościkiewicza zapowiedział złożenie skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego[7]. 30 października 2021 na oficjalnych profilach składu dowodzonego przez Krzywego w mediach społecznościowych pojawiła się informacja, że dzień wcześniej skarga kasacyjna nie została przyjęta do rozpoznania i że „tym samym i tak prawomocny już wyrok Sądu Apelacyjnego można uznać za ostatecznie zapieczętowany”[8].

8 września 2010 ukazał się dziewiąty studyjny album zespołu pt. No Stress[9], który uzyskał status złotej płyty. Pierwszym singlem był utwór Póki na to czas, a drugim – utwór Życie to sen[9]. Płyta okazała się wielkim sukcesem, a piosenka Póki na to czas, według rankingu firmy Nielsen Polska, przygotowanego dla ZPAV, została Radiowym Przebojem Roku 2010. Nagrodę wręczono podczas gali Fryderyków. W 2011 zespół wystąpił na festiwalu TopTrendy w Sopocie jako gość specjalny, gdzie odebrał Złotą Płytę za album No stress, a we wrześniu tego samego roku De Mono pojechało na wielki koncert do niemieckiego Essen. Zespół wystąpił też w programie „Szansa na sukces” na antenie TVP2, a w Sylwestra zagrał na warszawskim Placu Konstytucji.

W 2012 z okazji 25-lecia zespół nagrał płytę Spiekota, którą chciał złożyć hołd polskiej piosence. Grupa z Andrzejem Krzywym na czele nagrała na nowo wielkie przeboje sprzed lat, ale w odświeżonych aranżacjach. Gościnnie na albumie zaśpiewali wykonawcy muzyki reggae młodego pokolenia – Marika, Junior Stress, Cheeba i Dawid Portasz. 10 lutego 2014 na rynku ukazał się album pt. Symfonicznie, na który zespół nagrał swoje największe przeboje z towarzyszeniem Polskiej Orkiestry Radiowej pod dyrekcją Jacka Piskorza. Pierwszy koncert odbył się w Studiu im. Lutosławskiego w Warszawie.

W 2017 zespół świętował 30 lat wspólnego grania na scenie. Z tej okazji od marca odbywali ogólnopolską trasę koncertową pod nazwą 30/30, obejmującą 30 występów. Ponadto wydali album pt. XXX, zawierający 12 piosenek stanowiących przekrój twórczości grupy od początku jej istnienia, jednak w akustycznych aranżacjach. Płytę promowali premierowym singlem Próżno nie chcę czekać na twoją miłość, czyli polskojęzycznym coverem przeboju Boba Marleya Waiting In Vain.

W 2018 zespół po 24 latach zakończył współpracę z dotychczasowym menedżerem, a nowym przedstawicielem grupy została firma J&J MusicArt. W listopadzie 2019 zespół wydał album pt. Reset, który promował singlami: Prosto w serce, Gra się do końca i W taką noc. Początkowo mieli odbyć ogólnopolską trasę koncertową, jednak została ona zawieszona z powodu pandemii COVID-19 w Polsce. 27 marca 2020 opublikowali muzyczny apel pt. Idiota w koronie, włączając się w akcję #zostańwdomu, ponadto wzięli udział w akcji #hot16challenge2 na zbiórkę dla personelu medycznego zaangażowanego w walkę z koronawirusem. 16 sierpnia 2020 zaprezentowali w sieci koncert OsieckY, zrealizowany bez publiczności i udostępniony za darmo dla oglądających w ramach programu „Kultura w sieci”. W kwietniu 2021 wydali album pt. OsieckY, który promowali własną interpretacją przeboju Seweryna Krajewskiego „Uciekaj moje serce”.

Muzycy

Dyskografia

Albumy

Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
POL
Kochać inaczej
  • Data: 1989
  • Wydawca: Arston
–
Oh Yeah!
  • Data: 1990
  • Wydawca: Arston, Zic Zac
–
Stop
  • Data: 23 listopada 1992[12]
  • Wydawca: Arston, Zic Zac
–
Abrasax
  • Data: połowa 1994
  • Wydawca: Zic Zac
–
  • POL: platynowa płyta[13]
Paparazzi
  • Data: 6 grudnia 1997[14]
  • Wydawca: BMG
–
Play
  • Data: 7 października 1999[15]
  • Wydawca: Zic Zac
–
De Luxe
  • Data: 19 listopada 2001[16]
  • Wydawca: BMG
42[17]
Siedem dni
  • Data: 21 marca 2006
  • Wydawca: Sony BMG
31[18]
No Stress
  • Data: 8 września 2010[19]
  • Wydawca: Sony Music
–
  • POL: złota płyta[20]
Spiekota
  • Data: 21 maja 2012[21]
  • Wydawca: Polskie Radio
–
Symfonicznie
  • Data: 10 lutego 2014
  • Wydawca: Polskie Radio
20[22]
Reset
  • Data: 15 listopada 2019
  • Wydawca: Demonolit/J&J Musicart Ltd
Osiecky
  • Data: 16 kwietnia 2021[23]
  • Wydawca: Universal Music Group
–

Kompilacje

Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
POL
Stereo hity
  • Data: 1995
  • Wydawca: Zic Zac
–
De Best
  • Data: 24 maja 2004[25]
  • Wydawca: BMG
–
Gwiazdy polskiej muzyki lat 80.
  • Data: 18 grudnia 2007
  • Wydawca: TMM Polska
–
Radio Zet Gold. De Mono. Przeboje na wagę złota
  • Data: 18 marca 2014
  • Wydawca: Sony Music
5[26]
„–” album nie był notowany.

Single

Tytuł Rok Pozycja na liście
LP3
[27]
Kamień i aksamit[28] 1994 8
Druga w nocy[29] 1996 21
Paparazzi[30] 1997 40
Kiedy byłaś blisko mnie...[31] 1998 –
Tajna miłość[32] 50
Może to o nas[33] –
Wszystko na sprzedaż[34] 1999 24
Kim naprawdę jesteś[35] 47
Znowu zwykły dzień[36] 41
Żyj tylko chwilą[37] 2000 39
A-41[38] –
Anna mieszka tutaj[39] 46
Nie może być[40] 2001 –
Tamtego lata[41] –
Poznaj siebie[42] –
Bez przebaczenia[43] 2002 –
Nasza jest cała ta noc[44] 2003 –
Najlepsze pozostanie[45] 2004 –
Patrzę w ciebie[46] 2006 13
Siedem dni[47] 36
Nocne ćmy[48] –
Asfaltowe łąki[49] 2008 –
„–” singel nie był notowany.

Notowane utwory

Tytuł Rok Pozycja na liście
POL
[50]
LP3
[27]
P jak pieniądze 1988 – 38
Do ciebie mówię – 33
Psychokiller – 25
Kochać inaczej 1989 – 1
Otoczony – 8
Za chwilę coś się stanie – 15
Dziś taki dzień – 5
Sweet Jail 1990 – 25
Tak blisko ciebie – 5
Zostańmy sami – 2
Oh Yeah! 1991 – 29
Światła i kamery 1992 – 12
Statki na niebie 1993 – 5
Ostatni pocałunek – 1
Znów jesteś ze mną – 4
Płomień – 28
Do końca świata (& Anita Lipnicka) 1994 – 12
Póki na to czas 2010 3 –
Prosto w serce 2019 23 –
Gra się do końca – 18
W taką noc – –
„–” utwór nie był notowany.

Nagrody i wyróżnienia

Rok Kategoria Tytułem Nagroda Nota Źródło
1994 Najlepszy album muzyki tanecznej Abrasax Fryderyki 1994 Laur [51]
Najlepsza grupa De Mono Nominacja
1999 Piosenka roku „Wszystko na sprzedaż” Fryderyki 1999 Nominacja [52]
Album roku – pop Play Nominacja
2001 De Luxe Fryderyki 2001 Nominacja [53]

Przypisy

  1. ↑ De Mono w pendrive. 2007-10-15. [dostęp 2009-06-10].
  2. ↑ Laureaci 17. Festiwalu Polskich Wideoklipów!. [dostęp 2009-06-10].
  3. ↑ „Czyje jest De Mono?”, onet.pl, 31 marca 2012.
  4. ↑ INTERIA.PL, De Mono z nowym wokalistą [online] [dostęp 2017-06-16] (pol.).
  5. ↑ Kamil Siałkowski, Wojna domowa w De Mono. Sąd: „Każdy z członków ma prawo do nazwy zespołu” [online], warszawa.wyborcza.pl, 30 lipca 2018 [dostęp 2018-07-31].
  6. ↑ Zapadł wyrok w sprawie De Mono – komu przysługuje nazwa zespołu? – Musicodex – prawnicy od muzyki [online], 13 listopada 2021 [dostęp 2021-11-18] (pol.).
  7. ↑ Kamil Siałkowski, Prawomocny wyrok w sprawie De Mono. Sąd zabiera twórcy zespołu prawa do nazwy [online], warszawa.wyborcza.pl, 23 października 2020 [dostęp 2020-10-23].
  8. ↑ a b De Mono - W dniu wczorajszym Sąd Najwyższy postanowił nie [online], facebook.com [dostęp 2024-04-23] (pol.).
  9. ↑ a b De Mono we wrześniu. cgm.pl. [dostęp 2012-06-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-26)]. (pol.).
  10. ↑ Skład zespołu De Mono. demono.pl. [dostęp 2012-06-25].
  11. ↑ Skład zespołu DEMONO. DeMono.com.pl. [dostęp 2012-06-25].
  12. ↑ De Mono. Historia zespołu | De Mono [online], demono.pl [dostęp 2024-09-13] (pol.).
  13. ↑ a b Platynowe płyty CD przyznane w 1997 roku [online], ZPAV [dostęp 2020-10-27] [zarchiwizowane z adresu 2014-10-04].
  14. ↑ Paparazzidemono [online], taniaksiazka.pl [dostęp 2024-09-13].
  15. ↑ Play by De Mono (Album, Pop): Reviews, Ratings, Album, Song list - Rate Your Music [online], rateyourmusic.com [dostęp 2024-09-21] (ang.).
  16. ↑ De Mono – „Deluxe”. muzyka.onet.pl. [dostęp 2011-10-26]. (pol.).
  17. ↑ OLiS – sprzedaż w okresie 17.12.2001 – 06.01.2002. olis.onyx.pl. [dostęp 2012-10-11]. (pol.).
  18. ↑ OLiS – sprzedaż w okresie 03.04.2006 – 09.04.2006. olis.onyx.pl. [dostęp 2011-10-26]. (pol.).
  19. ↑ De Mono – „No Stress”. muzyka.onet.pl. [dostęp 2011-10-26]. (pol.).
  20. ↑ Złote płyty CD przyznane w 2012 roku [online], ZPAV [dostęp 2020-10-27] [zarchiwizowane z adresu 2014-09-24].
  21. ↑ De Mono: „Spiekota”. Wielka premiera nowej płyty!. demono.pl. [dostęp 2012-05-25]. (pol.).
  22. ↑ OLiS – sprzedaż w okresie 24.02.2014 – 02.03.2014. olis.onyx.pl. [dostęp 2014-05-02]. (pol.).
  23. ↑ NOWA PŁYTA „OSIECKY”! [online], De Mono [dostęp 2022-04-12].
  24. ↑ Złote płyty CD przyznane w 1997 roku [online], ZPAV [dostęp 2020-10-27] [zarchiwizowane z adresu 2014-09-29].
  25. ↑ De Mono – „De Best”. muzyka.onet.pl. [dostęp 2011-10-26]. (pol.).
  26. ↑ OLiS – sprzedaż w okresie 11.08.2014 – 17.08.2014. olis.onyx.pl. [dostęp 2014-05-02]. (pol.).
  27. ↑ a b De Mono – Archiwum Listy Przebojów Programu Trzeciego. lp3.pl. [dostęp 2011-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-02)]. (pol.).
    De Mono & Anita Lipnicka – Archiwum Listy Przebojów Programu Trzeciego. lp3.pl. [dostęp 2011-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-02)]. (pol.).
  28. ↑ De Mono – Kamień i aksamit. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-05-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-26)]. (pol.).
  29. ↑ De Mono – Druga w nocy. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-05-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-31)]. (pol.).
  30. ↑ De Mono – Paparazzi. discogs.com. [dostęp 2014-05-02]. (ang.).
  31. ↑ De Mono – Kiedy Byłaś Blisko Mnie.... discogs.com. [dostęp 2014-05-02]. (ang.).
  32. ↑ De Mono – Tajna miłość. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-05-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-20)]. (pol.).
  33. ↑ De Mono – Może to o nas. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-05-02]. (pol.).
  34. ↑ De Mono – Wszystko Na Sprzedaż. discogs.com. [dostęp 2014-05-02]. (ang.).
  35. ↑ De Mono – Kim Naprawdę Jesteś. discogs.com. [dostęp 2014-05-02]. (ang.).
  36. ↑ De Mono – Znowu zwykły dzień. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-05-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-26)]. (pol.).
  37. ↑ De Mono – Żyj tylko chwilą. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-05-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-02)]. (pol.).
  38. ↑ De Mono – A-41. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-05-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-14)]. (pol.).
  39. ↑ De Mono – Anna Mieszka Tutaj. discogs.com. [dostęp 2014-05-02]. (ang.).
  40. ↑ De Mono – Nie może być. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-05-02]. (pol.).
  41. ↑ De Mono – Tamtego lata. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-05-02]. (pol.).
  42. ↑ De Mono – Poznaj siebie. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-05-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-20)]. (pol.).
  43. ↑ De Mono – Bez Przebaczenia. discogs.com. [dostęp 2014-05-02]. (ang.).
  44. ↑ De Mono – Nasza Jest Cała Ta Noc. discogs.com. [dostęp 2014-05-02]. (ang.).
  45. ↑ De Mono – Najlepsze pozostanie. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-05-02]. (pol.).
  46. ↑ De Mono – Patrzę w ciebie. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-05-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-20)]. (pol.).
  47. ↑ De Mono – Siedem dni. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-05-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-20)]. (pol.).
  48. ↑ De Mono – Nocne ćmy. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-05-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-20)]. (pol.).
  49. ↑ De Mono – Asfaltowe łąki. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-05-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-31)]. (pol.).
  50. ↑ De Mono – Póki na to czas (AirPlay Top: 18.09. – 24.09.2010). bestsellery.zpav.pl. [dostęp 2013-08-28]. (pol.).
    De Mono – Prosto w serce (AirPlay Top: 19.10. – 25.10.2019). bestsellery.zpav.pl. [dostęp 2019-10-28]. (pol.).
  51. ↑ Fryderyki 1994: nominowani i laureaci. fryderyki.pl. [dostęp 2015-03-09]. (pol.).
  52. ↑ Fryderyki 1999: nominowani i laureaci. fryderyki.pl. [dostęp 2015-03-09]. (pol.).
  53. ↑ Fryderyki 2001: nominowani i laureaci. fryderyki.pl. [dostęp 2015-03-09]. (pol.).