Demetriusz Cynik
Demetriusz Cynik (także Demetrios) – filozof cynicki działający w Cesarstwie Rzymskim w I wieku n.e., związany z Seneką Młodszym. Przebywał w Rzymie za panowania Kaliguli, Nerona i Wespazjana. Prawdopodobnie już za Nerona został wygnany do Grecji. Za Wespazjana ponownie skazano go na wygnanie, tym razem na wyspę, za krytykę rządów cesarza.[1]
Seneka przedstawiał Demetriusza jako człowieka żyjącego skromnie i darzył go podziwem.[2] Według jego relacji Demetriusz uważał, że lepiej znać i stosować niewiele zasad, niż przyswoić ich wiele, ale nie umieć się nimi posługiwać.[3] Zalecał też, by nie przywiązywać się do tego, co zależy od losu, opanować pragnienia i uwolnić się od lęku przed bogami.[4] Seneka przytaczał też jego przekonanie, że najbardziej nieszczęśliwy jest człowiek, który nigdy nie zaznał żadnego nieszczęścia: nie miał on okazji sprawdzić się wobec przeciwności.[5]
Przypisy
- ↑ Miriam T. Griffin, Demetrius (19), “the Cynic”, philosopher, 1st cent. CE, Oxford Classical Dictionary, 2016, DOI: 10.1093/acrefore/9780199381135.013.2106 [dostęp 2026-11-11] (ang.).
- ↑ Seneka, Listy moralne do Lucyliusza, LXII, 3.
- ↑ Seneka, O dobrodziejstwach, VII, 1, 3, przeł. Aubrey Stewart.
- ↑ Seneka, O dobrodziejstwach, VII, 1, 7–2, 4, przeł. Aubrey Stewart.
- ↑ Seneka, O opatrzności, III, 3.
Bibliografia
- Giovanni Reale, Historia filozofii starożytnej, tom I - V, Lublin, RW KUL, 1999.