Dinoproston
|
| ||
| Ogólne informacje | ||
| Charakterystyka fizyczna | ||
| biały lub prawie biały krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy[1] | ||
| Wzór Hilla |
C20H32O5 | |
|---|---|---|
| Masa molowa |
352,47 g/mol | |
| Identyfikacja | ||
| Numer CAS | ||
| PubChem | ||
| DrugBank | ||
| Podobne związki | ||
| Podobne związki |
alprostadyl (PGE1) | |
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | ||
| Klasyfikacja medyczna | ||
| ATC | ||
Dinoproston, prostaglandyna E2, PGE2 (łac. Dinoprostonum) – organiczny związek chemiczny z grupy nienasyconych kwasów tłuszczowych. Jest hormonem z grupy prostaglandyn o symbolu E2. Pobudza mięsień macicy, zwiększa siłę i rytmiczność jej skurczów, ułatwia rozluźnienie i rozszerzenie ujścia szyjki macicy. Stosowany jako lek. Jego biologiczny okres półtrwania jest krótszy niż 1 minuta.
Zastosowania medyczne
Zastosowanie
- uelastycznienie szyjki macicy przed porodem i operacjami ginekologicznymi
- opróżnianie macicy w wypadku wewnątrzmacicznej śmierci płodu do 28 tygodnia[3]
- wywołanie poronienia w 12–20 tygodniu ciąży[3] oraz aborcje
Przeciwwskazania
- nadwrażliwość na lek
- ciąża mnoga
- przebyte operacje macicy (cesarskie cięcie, histerektomia)
- położenie płodu inne niż główkowe
- zakażenie dróg rodnych
- czynna choroba serca
- czynna choroba płuc
- zaburzenia funkcji wątroby i nerek
Działania niepożądane
- nieprawidłowe skurcze macicy
- wzrost ciśnienia tętniczego
- zatrzymanie akcji serca
- pęknięcie macicy
- nudności
- wymioty
- biegunka
- duszność
- astma
- gorączka
- ból i podrażnienie w obrębie pochwy
- zagrożenie płodu
Preparaty
Preparaty dostępne w Polsce (2021)[8]:
- Prepidil – żel dopochwowy (tylko w leczeniu zamkniętym).
Przypisy
- ↑ a b c Farmakopea Polska VIII, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491, ISBN 978-83-88157-53-0.
- ↑ a b Dinoprostone, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2021-01-07] (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i Dinoprostone, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB00917 [dostęp 2021-01-07] (ang.).
- ↑ E.D. Levin, V.E. Cherepanova, I.A. Zimovtseva, T.O. Sedlova, Prostaglandins: Identification and content in higher plants, „Phytochemistry”, 27 (10), 1988, s. 3241–3243, DOI: 10.1016/0031-9422(88)80034-7 [dostęp 2021-01-07] (ang.).
- ↑ G.T. DeTitta, D.A. Langs, J.W. Edmonds, W.L. Duax, Prostadienoic acids PGE2 and PGF2β : crystallographic studies of conformational transmission and receptor recognition, „Acta Crystallographica Section B. Structural Crystallography and Crystal Chemistry”, 36 (3), 1980, s. 638–645, DOI: 10.1107/S0567740880003974, ISSN 0567-7408 [dostęp 2021-01-07] (ang.).
- ↑ a b Prostaglandyna E2 (nr 82475) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2021-01-07].
- ↑ Dinoproston [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 82475 [dostęp 2021-01-07].
- ↑ Dinoproston, [w:] Indeks Leków MP [online], lista preparatów, Medycyna Praktyczna [dostęp 2021-01-07].
Bibliografia
- Indeks leków Medycyny Praktycznej 2005, Kraków, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, ISBN 83-7430-006-X
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.