Distygmina
|
| ||
| Ogólne informacje | ||
| Wzór chemiczny |
C22H32N4O42+ | |
|---|---|---|
| • zapis Hilla |
C22H32N4O4 | |
| Masa molowa |
416,51 g/mol | |
| Identyfikacja | ||
| Numer CAS | ||
| PubChem | ||
| Klasyfikacja medyczna | ||
| ATC | ||
Distygmina – organiczny związek chemiczny, lek pobudzający działanie układu nerwowego przywspółczulnego i mięśniowego. Działa na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, rozszerza naczynia krwionośne, poprawia przepływ krwi, zwalnia akcję serca.
Farmakokinetyka
Distygmina słabo wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne działanie uzyskuje się po 8–9 godzinach, które utrzymuje się przez około 24 godziny.
Wskazania
- miastenia
- pooperacyjny zastój jelit pęcherza moczowego
- zaburzenia napięcia mięśni jelit
- choroba Hirschsprunga
Przeciwwskazania
- nadwrażliwość na lek
- astma oskrzelowa
- stany skurczowe jelita grubego
- nadczynność tarczycy
- padaczka
- choroby serca
- wrzody żołądka i dwunastnicy
- zapalenie otrzewnej
- choroba Parkinsona
Działania niepożądane
- ślinotok
- brak apetytu
- bóle brzucha
- nudności
- wymioty
- biegunka
- wzdęcia
- łzawienie
- pocenie się
- zwolnienie rytmu serca
- obniżenie ciśnienia tętniczego krwi
- bóle i zawroty głowy
- duszność
- utrata przytomności
- skórne reakcje alergiczne
Preparaty
- Ubretid – roztwór do wstrzykiwań 0,5 mg/ml, tabletki 0,005 g
Dawkowanie
Doustnie lub domięśniowo. Dawkę i częstotliwość stosowania ustala lekarz. Tabletki zwykle podaje się 5–20 mg na dobę w 1-2 dawek.
Bibliografia
- Indeks leków Medycyny Praktycznej 2005, Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, ISBN 83-7430-006-X.
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.