Donald Cram
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor nauk chemicznych | |
| Alma Mater | |
| Doktorat | |
| Profesura | |
| nauczyciel akademicki | |
| uczelnia | |
| Nagrody | |
Donald James Cram (ur. 22 kwietnia 1919 w Chester, zm. 17 czerwca 2001 w Palm Desert) – amerykański chemik, laureat Nagrody Nobla.
Uczęszczał do Rollins College na Florydzie, następnie studiował na University of Nebraska. Stopień doktora w zakresie chemii organicznej uzyskał w 1947 na Uniwersytecie Harwarda. W tym samym roku podjął pracę na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles, gdzie w 1956 roku uzyskał tytuł profesora. Pracował tam do 1990 roku, kiedy przeszedł na emeryturę[1].

W swojej pracy zajmował się m.in. eterami koronowymi, odkrytymi przez Charlesa Pedersena. Cram uzyskał związki tworzące struktury trójwymiarowe, pozwalające na zamknięcie cząsteczki innego związku (gościa)[1]. Związki tego typu opisuje chemia supramolekularna.
W 1987 roku, wraz z Jean-Marie Lehnem oraz Charlesem Pedersenem, otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii za ich wkład w badania cząsteczek, które dzięki swej strukturze oddziałują w sposób wysoce selektywny z innymi cząsteczkami[1].
Przypisy
- ↑ a b c Donald J. Cram American chemist, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2025-11-16] [zarchiwizowane z adresu 2025-04-30] (ang.).