Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Eilidh Doyle


lekkoatletyka
Eilidh Child-Doyle
Ilustracja
Eilidh Doyle podczas Igrzysk olimpijskich w Londynie (2012)
Data i miejsce urodzenia

20 lutego 1987
Perth

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Wielka Brytania
Igrzyska olimpijskie
brąz Rio de Janeiro 2016 lekkoatletyka
(sztafeta 4 x 400 m)
Mistrzostwa świata
srebro Moskwa 2013 sztafeta 4 × 400 m
srebro Londyn 2017 sztafeta 4 × 400 m
brąz Pekin 2015 sztafeta 4 × 400 m
Halowe mistrzostwa świata
brąz Sopot 2014 sztafeta 4 × 400 m
brąz Birmingham 2018 bieg na 400 m
Mistrzostwa Europy
złoto Zurych 2014 bieg na 400 m przez płotki
złoto Amsterdam 2016 sztafeta 4 × 400 m
brąz Zurych 2014 sztafeta 4 × 400 m
brąz Berlin 2018 sztafeta 4 × 400 m
Halowe mistrzostwa Europy
srebro Belgrad 2017 sztafeta 4 × 400 m
srebro Glasgow 2019 sztafeta 4 × 400 m
IAAF World Relays
brąz Nassau 2015 sztafeta 4 × 400 m
Reprezentacja  Szkocja
Igrzyska Wspólnoty Narodów
srebro Nowe Delhi 2010 bieg na 400 m przez płotki
srebro Glasgow 2014 bieg na 400 m przez płotki
srebro Gold Coast 2018 bieg na 400 m przez płotki

Eilidh Doyle (z domu Child; ur. 20 lutego 1987 w Perth w Szkocji) – brytyjska lekkoatletka specjalizująca się w biegu na 400 metrów przez płotki.

W 2007 roku była piąta, a w 2009 zdobyła srebrny medal na młodzieżowych mistrzostwach Europy. Dotarła do półfinału mistrzostw świata w Berlinie (2009)[1]. Po zajęciu ósmego miejsca na mistrzostwach Europy w 2010 roku zdobyła dla Szkocji, na zakończenie sezonu, srebro igrzysk Wspólnoty Narodów[2]. W 2013 zdobyła brąz mistrzostw świata w Moskwie w sztafeta 4 × 400 metrów. Brązowa medalistka halowego czempionatu globu w Sopocie (2014). W tym samym roku zdobyła swoje drugie srebro igrzysk Wspólnoty Narodów. Mistrzyni Europy z Zurychu (2014). Medalistka mistrzostw kraju i reprezentantka Wielkiej Brytanii w drużynowym czempionacie Starego Kontynentu. Brązowa medalistka z mistrzostw świata z Pekinu w biegu rozstawnym 4 × 400 metrów. Rok później zdobyła złoto mistrzostw Europy oraz brąz igrzysk olimpijskich w sztafecie 4 × 400 metrów, natomiast w 2017 podczas rozgrywanych w Belgradzie halowych mistrzostw Europy brała udział w dwóch konkurencjach: w biegu na 400 metrów Brytyjka zakończyła zmagania na półfinale, natomiast w sztafecie 4 × 400 metrów z koleżankami zdobyła srebrny medal.

Rekord życiowy: 54,09 (15 lipca 2016, Monako).

Osiągnięcia

Rok Impreza Miejsce Lokata Wynik Reprezentacja
2007 Młodzieżowe mistrzostwa Europy Węgry Debreczyn 5. miejsce 57,11 Wielka Brytania GBR
2009 Superliga drużynowych mistrzostw Europy Portugalia Leiria 4. miejsce 55,48 Wielka Brytania GBR
Młodzieżowe mistrzostwa Europy Litwa Kowno 2. miejsce 55,32 Wielka Brytania GBR
Mistrzostwa świata Niemcy Berlin półfinał 56,21 Wielka Brytania GBR
2010 Superliga drużynowych mistrzostw Europy Norwegia Bergen 2. miejsce 56,48 Wielka Brytania GBR
Mistrzostwa Europy Hiszpania Barcelona 8. miejsce 55,51 Wielka Brytania GBR
Igrzyska Wspólnoty Narodów Indie Nowe Delhi 2. miejsce 55,62 Szkocja SCO
2011 Mistrzostwa świata Korea Południowa Daegu półfinał 55,89 Wielka Brytania GBR
2012 Igrzyska olimpijskie Wielka Brytania Londyn półfinał 56,03 Wielka Brytania GBR
2013 Superliga drużynowych mistrzostw Europy Wielka Brytania Gateshead 1. miejsce 54,42 Wielka Brytania GBR
Mistrzostwa świata Rosja Moskwa 5. miejsce 54,86 Wielka Brytania GBR
3. miejsce 3:22,61[3] Wielka Brytania GBR
2014 Halowe mistrzostwa świata Polska Sopot 3. miejsce 3:27,90[3] Wielka Brytania GBR
IAAF World Relays Bahamy Nassau 7. miejsce 3:28,03[3] Wielka Brytania GBR
Igrzyska Wspólnoty Narodów Szkocja Glasgow 2. miejsce 55,02 Szkocja SCO
Mistrzostwa Europy Szwajcaria Zurych 1. miejsce 54,48 Wielka Brytania GBR
3. miejsce 3:24,34[3] Wielka Brytania GBR
Puchar interkontynentalny Maroko Marrakesz 2. miejsce 54,42 Wielka Brytania GBR / Europa
2015 IAAF World Relays Bahamy Nassau 3. miejsce 3:26,38[3] Wielka Brytania GBR
Superliga drużynowych mistrzostw Europy Rosja Czeboksary 12. miejsce 54,46 Wielka Brytania GBR
Mistrzostwa świata Chiny Pekin 6. miejsce 54,78 Wielka Brytania GBR
brąz 3. miejsce 3:23,62[3] Wielka Brytania GBR
2016 Mistrzostwa Europy Holandia Amsterdam złoto 1. miejsce 3:25,05[3] Wielka Brytania GBR
Igrzyska olimpijskie Brazylia Rio de Janeiro 8. miejsce 54,61 Wielka Brytania GBR
3. miejsce 3:25,88[3] Wielka Brytania GBR
2017 Halowe mistrzostwa Europy Serbia Belgrad półfinał 52,81[4] Wielka Brytania GBR
srebro 2. miejsce 3:31,05[3] Wielka Brytania GBR
IAAF World Relays Bahamy Nassau 4. miejsce 3:28,72[3] Wielka Brytania GBR
Superliga drużynowych mistrzostw Europy Francja Lille 1. miejsce 54,60 Wielka Brytania GBR
Mistrzostwa świata Wielka Brytania Londyn 8. miejsce 55,71 Wielka Brytania GBR
2. miejsce 3:25,00[3] Wielka Brytania GBR
2018 Halowe mistrzostwa świata Wielka Brytania Birmingham brąz 3. miejsce 51,60[4] Wielka Brytania GBR
Igrzyska Wspólnoty Narodów Australia Gold Coast 2. miejsce 54,80 Szkocja SCO
6. miejsce 3:29,18[3]
Mistrzostwa Europy Niemcy Berlin 8. miejsce 56,23 Wielka Brytania GBR
brąz 3. miejsce 3:27,40[3]
2019 Halowe mistrzostwa Europy Wielka Brytania Glasgow półfinał 53,28[4] Wielka Brytania GBR
2. miejsce 3:29,55[3] Wielka Brytania GBR
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
16. 6 sierpnia 2012 Wielka Brytania Londyn bieg na 400 m ppł 56,03 s – Stany Zjednoczone Lashinda Demus
8. 18 sierpnia 2016 Brazylia Rio de Janeiro bieg na 400 m ppł 54,61 s + 1,48 s Stany Zjednoczone Dalilah Muhammad
brąz 20 sierpnia 2016 Brazylia Rio de Janeiro sztafeta 4 x 400 m 3:25,88 min + 6,82 s  Stany Zjednoczone
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
16. 18 sierpnia 2009 Niemcy Berlin bieg na 400 m ppł 56,21 s – Jamajka Melaine Walker
15. 30 sierpnia 2011 Korea Południowa Daegu bieg na 400 m ppł 55,89 s – Stany Zjednoczone Lashinda Demus
5. 15 sierpnia 2013 Rosja Moskwa bieg na 400 m ppł 54,86 s + 2,03 s Czechy Zuzana Hejnová
srebro[5] 17 sierpnia 2013 Rosja Moskwa sztafeta 4 x 400 m 3:22,61 min + 2,20 s  Stany Zjednoczone
6. 26 sierpnia 2015 Chiny Pekin bieg na 400 m ppł 54,78 s + 1,28 s Czechy Zuzana Hejnová
brąz 30 sierpnia 2015 Chiny Pekin sztafeta 4 x 400 m 3:23,62 min + 4,49 s  Jamajka
8. 10 sierpnia 2017 Wielka Brytania Londyn bieg na 400 m ppł 55,71 s + 2,64 s Stany Zjednoczone Kori Carter
srebro 13 sierpnia 2017 Wielka Brytania Londyn sztafeta 4 x 400 m 3:25,00 min + 5,98 s  Stany Zjednoczone
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
8. 30 lipca 2010 Hiszpania Barcelona bieg na 400 m ppł 55,51 s + 2,59 s Rosja Natalja Antiuch
4. 1 lipca 2012 Finlandia Helsinki sztafeta 4 x 400 m 3:26,20 min + 1,13 s  Ukraina
złoto 16 sierpnia 2014 Szwajcaria Zurych bieg na 400 m ppł 54,48 s - -
brąz 17 sierpnia 2014 Szwajcaria Zurych sztafeta 4 x 400 m 3:24,34 min + 0,07 s  Francja
złoto 10 lipca 2016 Holandia Amsterdam sztafeta 4 x 400 m 3:25,05 min - -
8. 10 sierpnia 2018 Niemcy Berlin bieg na 400 m ppł 56,23 s + 1,90 s Szwajcaria Léa Sprunger
brąz 11 sierpnia 2018 Niemcy Berlin sztafeta 4 x 400 m 3:27,40 min + 0,81 s  Polska
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
srebro 10 października 2010 Indie Nowe Delhi bieg na 400 m ppł 55,62 s + 0,34 s Nigeria Ajoke Odumosu
5. 12 października 2010 Indie Nowe Delhi sztafeta 4 x 400 m 3:30,91 min + 3,14 s  Indie
srebro 31 lipca 2014 Wielka Brytania Glasgow bieg na 400 m ppł 55,02 s + 0,92 s Jamajka Kaliese Spencer
srebro 12 kwietnia 2018 Australia Gold Coast bieg na 400 m ppł 54,80 s + 0,47 s Jamajka Janieve Russell
6. 14 kwietnia 2018 Australia Gold Coast sztafeta 4 x 400 m 3:29,18 min + 5,18 s  Jamajka

Przypisy

  1. ↑ 2009 IAAF World Championships – 400 Metres Hurdles – Women Semi-Final [online], berlin.iaaf.org [dostęp 2010-10-10] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-14] (ang.).
  2. ↑ 19th Commonwealth Games, Jawaharlal Nehru Sports Complex Delhi IND 6 – 14 October 2010 [online], tilastopaja.org [dostęp 2010-10-10] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-03] (ang.).
  3. ↑ a b c d e f g h i j k l m n W sztafecie 4 × 400 metrów.
  4. ↑ a b c W biegu na 400 metrów.
  5. ↑ Brytyjska sztafeta początkowo zajęła w tym biegu 3. miejsce, jednak po dyskwalifikacji za doping sztafety Rosji, która wygrała finał, Brytyjki zostały przesunięte w końcowej klasyfikacji na 2. miejsce.

Bibliografia