Emetyna
|
| ||
| Ogólne informacje | ||
| Charakterystyka fizyczna | ||
| biały bezpostaciowy proszek[1] | ||
| Wzór Hilla |
C29H40N2O4 | |
|---|---|---|
| Masa molowa |
480,64 g/mol | |
| Identyfikacja | ||
| Numer CAS | ||
| PubChem | ||
| DrugBank | ||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | ||
| Klasyfikacja medyczna | ||
| ATC | ||
Emetyna – organiczny związek chemiczny, alkaloid występujący w korzeniu ipekakuany. Uzyskiwany jest przez półsyntetyczną metylację kefaliny, innego alkaloidu tej rośliny. Jego działanie pierwotniakobójcze było wykorzystywane do leczenia czerwonki amebowej oraz motylicy wątrobowej. Działanie wykrztuśne i wymiotne emetyny jest powodowane przez silne drażnienie błony śluzowej żołądka. Emetynę podaje się wówczas, gdy leczenie metronidazolem jest nieskuteczne lub przeciwwskazane.
Działanie niepożądane
Emetyna podawana w dużych dawkach kumuluje się w organizmie i może spowodować uszkodzenia żołądka, wątroby, a nawet zatrzymanie akcji serca. W miejscu wstrzyknięcia może pojawić się ropień.
Postacie leku
Iniekcje podskórne lub domięśniowe.
Przypisy
- ↑ Emetine, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 10219 [dostęp 2024-09-01] (ang.).
- ↑ a b Emetine, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2012-08-05] (ang.).
- ↑ a b Emetine dihydrochloride [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 24 kwietnia 2024, numer katalogowy: E2375 [dostęp 2024-09-02].
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.