Ettore Ferrari
| Data i miejsce urodzenia |
25 marca 1845 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
19 sierpnia 1929 |
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki | |
| Ważne dzieła | |
| |
Ettore Ferrari (ur. 25 marca 1845 w Rzymie, zm. 19 sierpnia 1929 tamże) był włoskim rzeźbiarzem, politykiem i wolnomularzem, autorem pomników związanych m.in. z dziejami zjednoczonych Włoch[1][2].
Pochodził z rodziny artystycznej, a pierwsze przygotowanie zdobył pod kierunkiem ojca, Filippa, rytownika i rzeźbiarza. W 1868 otrzymał nagrodę w konkursie Akademii Świętego Łukasza, a od 1896 kierował katedrą rzeźby w Królewskim Instytucie Sztuk Pięknych w Rzymie. W 1882 został wybrany na posła. W 1904 został wielkim mistrzem Wielkiego Wschodu Włoch[1].
Wykonał pomniki Owidiusza dla Konstancy i Sulmony. Ten drugi odsłonięto w 1925[1][3]. Wśród jego dzieł znajdują się także monumenty Giuseppe Garibaldiego, m.in. w Vicenzy i Pizie, oraz odsłonięty w 1889 pomnik Giordana Bruna na Campo de’ Fiori w Rzymie[1][2].
Przypisy
- ↑ a b c d Anna Maria Isastia, Ferrari, Ettore, t. 46, Dizionario biografico degli italiani, 1996 [dostęp 2026-11-19] (wł.).
- ↑ a b Monumento a Giordano Bruno [online], Accademia Nazionale di San Luca [dostęp 2026-11-19] (wł.).
- ↑ La statua di Ovidio compie 98 anni: inaugurata nel 1925 [online], Il Centro [dostęp 2026-11-19] (wł.).