F-dur


F-dur – tonacja muzyczna, oparta na skali durowej, której toniką jest dźwięk f. Zawiera dźwięki: f, g, a, b, c, d, e. Tonacja F-dur zawiera jeden bemol. Gama F-dur ma przy kluczach bemol b
|
Gama F-dur zapisana za pomocą |
Zapis nutowy jest tymczasowo wyłączony.
|
|
Gama F-dur zapisana za pomocą |
Zapis nutowy jest tymczasowo wyłączony.
|
Pokrewną jej molową tonacją równoległą jest d-moll[1], jednoimienną molową – f-moll.
F-dur to także akord, zbudowany z pierwszego (f), trzeciego (a) i piątego (c) stopnia gamy F-dur.
|
Akord F-dur |
Zapis nutowy jest tymczasowo wyłączony.
|
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Znane dzieła w tonacji F-dur:
- Ludwig van Beethoven - VI Symfonia Pastoralna, VIII Symfonia
- Johannes Brahms - III Symfonia
- Franz Schubert - Oktet
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Franciszek Wesołowski, Zasady muzyki, wyd. 7, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1986, s. 127, ISBN 83-224-0250-3.