Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Fernando Redondo


Fernando Redondo
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

6 czerwca 1969
Adrogué

Wzrost

186 cm

Pozycja

defensywny pomocnik, środkowy pomocnik

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1985–1990 Argentinos Juniors 75 (1)
1990–1994 CD Tenerife 103 (8)
1994–2000 Real Madryt 165 (4)
2000–2004 A.C. Milan 16 (0)
W sumie: 359 (13)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1992–1999  Argentyna 29 (1)
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Copa América
złoto Ekwador 1993
Puchar Konfederacji
złoto Arabia Saudyjska 1992

Fernando Carlos Redondo Neri (ur. 6 czerwca 1969 w Buenos Aires) – argentyński piłkarz występujący na pozycji defensywnego pomocnika.

Uważany za jednego z najlepszych i najbardziej eleganckich pomocników w historii futbolu[1].

Kariera klubowa

Treningi piłkarskie zaczynał w klubie Taleres Remedios, skąd przeszedł do Argentinos Juniors. W barwach Argentinos zaliczył swój ligowy debiut w wieku zaledwie 16 lat, w pierwszym składzie zaczął grać dwa lata później, zajmując stałe miejsce na środku pomocy.

W 1990 został piłkarzem CD Tenerife, dokąd ściągnął go jego rodak, a późniejszy teść Jorge Solari. W 1994 został zawodnikiem Realu Madryt, lecz zanim transfer do skutku, Królewscy dwa razy z rzędu stracili tytuł mistrza Hiszpanii na rzecz FC Barcelona, przegrywając w ostatniej kolejce sezonu swoje mecze z Teneryfą, w barwach której grał Redondo.[2]. Do Madrytu przeniósł się wraz ze swoim trenerem - Jorge Valdano. Mimo niesnasek z przeszłości, Argentyńczyk z miejsca stał się ulubieńcem kibiców, a Real już w pierwszym sezonie jego gry odzyskał tytuł mistrzostwo kraju. W 1997 roku pod wodzą Fabio Capello zdobył swój drugi tytuł mistrza Hiszpanii, a rok później sięgnął po swój pierwszy puchar Ligi Mistrzów. Dowodzony przez Redondo, Real, pokonał w finałowym spotkaniu faworyzowany Juventus Turyn (1-0), a on sam zaliczył świetne spotkanie neutralizując francuza Zinedine Zidanea. W 2000 roku Królewscy dołożyli do gablocie swój ósmy Puchar Mistrzów, a Redondo wraz ze Stevenem McManamanem stworzył żelazny duet w środku pola.[2]. Ówczesny trener zespołu Vincente del Bosque przestawił zespół na ustawienie 1-5-3-2, co dało Argentyńczykowi ogromną swobodę w środku pola.

Potwierdzeniem talentu Redondo była akcja, którą przeprowadził w ćwierćfinałowym spotkaniu przeciwko Manchesterowi United (3-2); ograł Henniga Berga, przepuszczając piłkę piętą między jego nogami, po czym wyłożył ją znajdującemu się przed pustą bramką Raulowi[3]. Podczas pobytu w Madrycie otrzymał przydomek El Principe (pol. Książę), a w 2017 roku został wybrany do najlepszej jedenastki w historii klubu w plebiscycie gazety „Marca”[4].

Latem 2000 roku po zwycięstwie Florentino Péreza w wyborach na prezesa Realu Madryt został sprzedany do AC Milan za kwotę 17,5 mln euro[2]. Na debiut w nowych barwach czekał dwa lata, co było spowodowane kontuzją (zerwaniem więzadła w kolanie), którego doznał na jednym z pierwszych treningów w klubie. W czasie rekonwalescencji nie pobierał od klubu wynagrodzenia, zrezygnował też z klubowego samochodu i mieszkania[2]. W 2003 jako piłkarz Milanu powrócił na Estadio Santiago Bernabeu, zwieńczony owacją na stojąco od madryckich kibiców.

W 2004 roku zakończył karierę piłkarską[5].

Kariera reprezentacyjna

W 1992 zadebiutował w reprezentacji Argentyny w spotkaniu przeciwko Australii, choć mogło stać się to dużo wcześniej. Selekcjoner Carlos Bilardo zaproponował Redondo miejsce w składzie na Mistrzostwa Świata 1990, lecz on sam odmówił, tłumacząc się koniecznością zdania egzaminów na uczelni. W 1992 zdobył z reprezentacją Puchar Konfederacji, a rok później zwyciężył w Copa America 1993. W 1994 wystąpił we wszystkich spotkaniach Argentyny na Mistrzostwach Świata w USA, docierając do 1/8 finału, w których silniejsza okazała się Rumunia (2-3). Jego kariera reprezentacyjna wygasła wraz z przejęciem kadry przez Daniela Passarellę, który nie powoływał do reprezentacji piłkarzy z długimi włosami.[2]. Redondo nie zdecydował się na obcięcie swoich, przez co ominęły go Mistrzostwa Świata 1998 we Francji. W 1999 zaliczył powrót do reprezentacji, powołany przez Marcelo Bielsę, na towarzyskie mecze z Holandią i Brazylią. Po tych spotkaniach zrezygnował z dalszego reprezentowania kraju.

Łącznie w reprezentacji narodowej rozegrał 29 spotkań i zdobył jednego gola.

Życie prywatne

Żonaty z Natalią, kuzynką argentyńskiego piłkarza Santiago Solariego. Jego teściem jest Jorge Solari, jego trener z CD Teneryfe. Ma dwóch synów i córkę.

Statystyki

Klubowe

Klub Sezon Liga Puchar Międzynarodowe Inne Łącznie
Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole
Argentinos Juniors 1985/86 1 0 0 0 0 0 — 1 0
1986/87 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
1987/88 14 0 0 0 — — 14 0
1988/89 36 0 0 0 0 0 0 0 36 0
1989/90 14 1 0 0 0 0 0 0 14 1
Łącznie 65 1 0 0 0 0 0 0 65 1
CD Tenerife 1990/91 23 1 0 0 0 0 0 0 23 1
1991/92 32 2 0 0 0 0 0 0 32 2
1992/93 20 4 0 0 0 0 0 0 20 4
1993/94 28 1 0 0 4 0 0 0 32 1
Łącznie 103 8 0 0 4 0 0 0 107 8
Real Madryt 1994/95 23 1 0 0 3 1 0 0 26 2
1995/96 23 2 2 0 4 0 1 0 30 2
1996/97 33 1 6 0 0 0 0 0 39 1
1997/98 33 0 2 0 11 0 0 0 46 0
1998/99 23 0 2 0 7 0 2 0 34 0
1999/2000 30 0 5 0 15 0 3 0 53 0
Łącznie 165 4 17 0 37 1 6 0 225 5
A.C. Milan 2000/01 —
2001/02 —
2002/03 8 0 6 0 5 0 0 0 19 0
2003/04 8 0 5 0 1 0 0 0 14 0
Łącznie 16 0 11 0 6 0 0 0 33 0
Łącznie 349 13 28 0 47 1 6 0 430 14

Sukcesy

Klubowe

Real Madryt

AC Milan

Reprezentacyjne

Argentyna

Indywidualnie

  • Puchar Konfederacji: Złota Piłka dla najlepszego gracza 1992
  • Real Madryt piłkarz sezonu: 1996–1997, 1999–2000
  • ESM Drużyna roku: 1997–98
  • Piłkarz roku UEFA: 1999–2000
  • W latach 1999–2000 uznany za najbardziej wartościowego gracza na świecie przez UEFA.

Przypisy

  1. ↑ Fernando Redondo: The Pure Essence of Elegance - Managing Madrid [online], managingmadrid.com [dostęp 2018-07-25].
  2. ↑ a b c d e „Książę” na królewskim dworze [online], weszlo.com, 19 kwietnia 2020 [dostęp 2021-03-20] (pol.).
  3. ↑ Outrageous skill from Madrid's Redondo (2000). [dostęp 2021-03-20].
  4. ↑ Real Madrid: Readers pick their all-time Real Madrid XI [online], MARCA in English, 22 grudnia 2017 [dostęp 2021-03-20] (ang.).
  5. ↑ Brieuc SIMON, Redondo raccroche les crampons [online], Foot Mercato : Info Transferts Football - Actu Foot Transfert, 27 listopada 2004 [dostęp 2026-01-25] (fr.).

Bibliografia