Frank Saul
| 3, 33, 18, 10 | |
| rzucający obrońca/niski skrzydłowy | |
| Pseudonim |
Pep |
|---|---|
| Data urodzenia |
16 lutego 1924 |
| Data śmierci |
7 listopada 2019 |
| Wzrost |
188 cm |
| Masa ciała |
84 kg |
| Kariera | |
| Aktywność |
1949–1955 |
| Szkoła średnia |
Seton Hall Preparatory (West Orange, New Jersey) |
| College |
Seton Hall (1942–1943, 1946–1949) |
| Draft |
1949, numer: 10 |
Frank Benjamin Saul (ur. 16 lutego 1924, zm. 7 listopada 2019[1]) – amerykański koszykarz, występujący na pozycjach rzucającego obrońcy lub niskiego skrzydłowego, czterokrotny mistrz NBA[2].
Przez cztery kolejne sezony sięgał po mistrzostwo NBA, w barwach dwóch różnych klubów[2]. W 1951 roku zespół Rochester Royals pokonał w finale New York Knicks 4–3[3]. Kolejny sezon rozpoczął w barwach Baltimore Bullets, jednak już 26 stycznia trafił do Minneapolis Lakers[4]. Dzięki właśnie takiemu splotowi wydarzeń został czterokrotnie z rzędu mistrzem ligi.
Karierę zakończył w 1955 roku w barwach Milwaukee Hawks[4].
Saul oraz Steve Kerr są jedynymi zawodnikami w historii NBA, którzy zdobyli co najmniej dwa tytuły mistrzowskie, w dwóch różnych klubach, sezon po sezonie[5].
Osiągnięcia
- NBA
4-krotny mistrz NBA (1951–1954)[2]
Przypisy
- ↑ Frank B. Saul, Jr.. dignitymemorial.com. [dostęp 2019-11-10]. (ang.).
- ↑ a b c NBA Championships: Year by Year Champions. landofbasketball.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ 1950-51 NBA Season Summary. basketball-reference.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ a b Frank Saul – Statistics. basketball-reference.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ Hudson, Jr., David L., Basketball Championships' Most Wanted, Wydawnictwo Potomac Books Inc., 2007, p. 41. ISBN 1-59797-014-X.