Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Funkcja Thomae


Wykres funkcji dla argumentów z przedziału (0; 1)
Alternatywny wykres, oparty na pionowych odcinkach

Funkcja Thomae[1][2], funkcja Riemanna[3][4] – funkcja rzeczywista zdefiniowana wzorem[1][2]:

Symbole:

– względna pierwszość; odpowiedni ułamek jest nieskracalny;
– liczby naturalne dodatnie;
– liczby wymierne.

Funkcję tę po raz pierwszy opisał Carl Johannes Thomae w roku 1875[1].

Własności

Funkcja ta[1]:

  • przyjmuje wartość jeden (1) dla wszystkich argumentów całkowitych:
Powód: każda liczba całkowita jest równa ułamkowi nieskracalnemu

Ponadto odpowiednie całki wynoszą zero[potrzebny przypis]:

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ a b c d Jarosław Górnicki, Nie wszystko istnieje, co pomyśli głowa, „Delta”, wrzesień 2025, ISSN 0137-3005 [dostęp 2025-10-07].
  2. ↑ a b Eric W. Weisstein, Dirichlet Function, [w:] MathWorld, Wolfram Research [dostęp 2018-01-27] (ang.).
  3. ↑ Jerzy Ryll, Jak nieciągłe mogą być funkcje, „Delta”, sierpień 1983, ISSN 0137-3005 [dostęp 2025-10-08].
  4. ↑ Strzelecki 2018 ↓, s. 92.

Bibliografia