Gabriello Chiabrera
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki | |
Gabriello Chiabrera (ur. 8 czerwca 1552 w Savonie, zm. 14 października 1638 tamże) – włoski poeta[1].
Życiorys

Studiował filozofię w kolegium jezuickim w Rzymie[2]. W swojej twórczości (odach i kanonach) naśladował poezje Anakreonta i Pindara[3], których był wielbicielem. Wzorował się także na twórcach francuskiej Plejady[4]. Cieszył się poparciem papieża i wielu dworów książęcych. Jest również autorem bohaterskich poematów epickich, tragedii, eklog i dramatu muzycznego Rapimento di Cefalo (1600, z muzyką Cacciniego). Przyczynił się do powiększenia zasobu włoskich form wersyfikacyjnych[1], przygotowując grunt pod eksperymenty metryczne późniejszych, zwłaszcza dziewiętnastowiecznych poetów[4]. Używał czterozgłoskowca, pięciozgłoskowca, sześciozgłoskowca, ośmiozgłoskowca i dziewięciozgłoskowca, a nie tylko najpopularniejszych dotąd jedenastozgłoskowca (endecasillabo) i siedmiozgłoskowca[4].
Przypisy
- ↑ a b Gabriello Chiabrera. Biblioteca della letteratura italiana. [dostęp 2016-09-15]. (wł.).
- ↑ Gabriello Chiabrera. New Advent. [dostęp 2016-09-15]. (ang.).
- ↑ Chabriera, Gabriello. Treccani, la cultura italiana. [dostęp 2016-09-15]. (wł.).
- ↑ a b c Gabriello Chiabrera, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2016-09-15] (ang.).
Bibliografia
- Wielka Encyklopedia PWN red. Jan Wojnowski, Warszawa 2001, t. 5, s. 387.
- Gabriello Chiabrera, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2022-10-03] (ang.).