Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Grand Theft Auto Advance


Grand Theft Auto Advance
Ilustracja
Logo gry
Producent

Digital Eclipse(inne języki)

Wydawca

Rockstar Games

Seria gier

Grand Theft Auto

Data wydania

25 października 2004

Gatunek

akcja

Tryby gry

gra jednoosobowa

Platforma

Game Boy Advance

Poprzednia gra w serii

Grand Theft Auto: San Andreas (2004)

Następna gra w serii

Grand Theft Auto: Liberty City Stories (2005)

Strona internetowa

Grand Theft Auto Advance (w skrócie GTA Advance; wydana również pod tytułem Grand Theft Auto) – dwuipółwymiarowa odsłona serii Grand Theft Auto, stworzona przez studio Digital Eclipse(inne języki) i wydana przez Rockstar Games na konsolę przenośną Game Boy Advance. Gra zadebiutowała 26 października 2004 roku w Stanach Zjednoczonych – czyli w dniu premiery Grand Theft Auto: San Andreas na PlayStation 2 – oraz 29 października 2004 roku w Europie. Akcja toczy się w Liberty City – fikcyjnym mieście wzorowanym na Nowym Jorku, które było również miejscem akcji wydanej w 2001 roku gry Grand Theft Auto III. Fabuła, której wydarzenia rozgrywają się około rok przed historią przedstawioną w trzeciej części serii, śledzi losy drobnego przestępcy o imieniu Mike. Bohater pragnie pomścić śmierć swojego wspólnika, jednocześnie mierząc się ze światem zorganizowanej przestępczości, wojen gangów i korupcji.

Gra wykorzystuje perspektywę z lotu ptaka – ten sam kąt widzenia, który zastosowano w dwóch pierwszych częściach serii, Grand Theft Auto oraz Grand Theft Auto 2. Jednocześnie Grand Theft Auto Advance należy do kanonu „uniwersum 3D” serii: zawiera większość elementów rozgrywki znanych z trójwymiarowych odsłon Grand Theft Auto, w tym misje poboczne z wykorzystaniem pojazdów, rozbudowany arsenał broni, możliwość korzystania z kryjówek, a także charakterystyczny styl graficzny i projekt interfejsu użytkownika. Produkcja spotkała się z mieszanymi ocenami krytyków. W 2005 roku ukazała się kolejna część serii, Grand Theft Auto: Liberty City Stories – również będąca prequelem Grand Theft Auto III.

Rozgrywka

Grand Theft Auto Advance to przygodowa gra akcji, prezentowana z perspektywy z góry (tzw. widok z lotu ptaka) i osadzona w otwartym, dwuwymiarowym świecie[1.1]. Jako prequel gry Grand Theft Auto III, tytuł ten wykorzystuje kluczowe mechaniki znane z wcześniejszych odsłon serii, w tym możliwość korzystania z pojazdów i broni oraz swobodę poruszania się po mieście[2][3]. W trakcie rozgrywki gracz wciela się w postać Mike’a i zyskuje dostęp do trzech dzielnic Liberty City, gdzie wykonuje zlecenia dla organizacji przestępczych, próbując odkryć tożsamość osoby odpowiedzialnej za śmierć jego wspólnika[1.1]. Misje te obejmują między innymi kradzieże pojazdów, porwanie członka rodziny przywódcy wrogiego gangu czy podkładanie ładunków wybuchowych w obiektach należących do konkurencji[4][5]. Gra została dostosowana do ograniczeń sprzętowych konsoli Game Boy Advance: mapa miasta została przeprojektowana, wprowadzono adaptacyjny zasięg widzenia[6], a elementy, których nie dało się czytelnie przedstawić w rzucie z góry – takie jak pochyłe powierzchnie, tunele czy systemy metra – zostały zmodyfikowane lub usunięte[7][8]. Przerywniki filmowe mają formę tekstu wyświetlanego obok ilustrowanych portretów postaci na tematycznym tle. Taka estetyka, przypominająca komiks, nawiązuje do stylu wizualnego wykorzystanego na okładkach oraz ekranach ładowania w trójwymiarowych odsłonach serii[9]. Gra oferuje również szereg aktywności pobocznych, w tym wyścigi, misje typu „Rampage” (polegające na eliminowaniu przeciwników i niszczeniu pojazdów w określonym czasie) oraz możliwość wcielenia się w taksówkarza, strażnika porządku publicznego, strażaka czy ratownika medycznego[10][11]. Poza misjami gracz może zapisać stan gry, docierając do jednej ze swoich kryjówek[a][3]. Ponadto w całym mieście znajduje się broń, apteczki oraz specjalne przedmioty kolekcjonerskie; odnalezienie tych ostatnich pozwala na darmowe zdobywanie uzbrojenia w kryjówce[4][5][1.2].

W przeciwieństwie do Grand Theft Auto III, wypowiedzi przypadkowych przechodniów (postaci niezależnych) nie zostały nagrane indywidualnie; zamiast tego w interakcjach z nimi wykorzystano niewielki zestaw ogólnych próbek dźwiękowych[10]. W momencie popełnienia przestępstwa, przez policyjne radio odtwarzane są krótkie komunikaty głosowe, informujące o lokalizacji gracza oraz typie pojazdu, którym się porusza[2][9]. W grze brakuje również stacji radiowych z muzyką. Zamiast nich – podobnie jak w wersjach Grand Theft Auto oraz Grand Theft Auto 2 na konsolę Game Boy Color – każdy pojazd wyposażono w jedną, stałą i zapętloną melodię, której nie można zmienić[11]. Ścieżka dźwiękowa gry składa się z utworów pochodzących z Grand Theft Auto oraz Grand Theft Auto 2[2][7][9].

Fabuła

Historia rozpoczyna się w 2000 roku w Liberty City. Mike jest drobnym przestępcą, który współpracuje z bardziej doświadczonym wspólnikiem, Vinniem. Marzą o tym, by zgromadzić wystarczająco dużo pieniędzy, opuścić Liberty City i zerwać z przestępczym życiem. Vinnie przekonuje Mike’a, że ​​aby zrealizować to wspólne marzenie, powinni podjąć się jeszcze jednego, ostatniego zlecenia dla mafii. Jednak po kilku udanych zadaniach ktoś podkłada ładunek wybuchowy w samochodzie Vinniego; mężczyzna prawdopodobnie ginie w eksplozji, w której przepadają również wszystkie zaoszczędzone przez nich pieniądze. Poprzysięgając zemstę za śmierć przyjaciela – który był dla niego niczym drugi ojciec – Mike zrywa kontakty z rodziną mafijną Leone i rozpoczyna własne śledztwo. Po wykonaniu kilku zadań dla 8-Balla, eksperta od materiałów wybuchowych i dawnego znajomego Vinniego, Mike dowiaduje się o barmanie imieniem Johnny. Mężczyzna ten ma powiązania z miejskim półświatkiem i mógłby pomóc w odnalezieniu sprawców. Johnny zleca Mike’owi szereg zadań w zamian za pomoc w namierzeniu zabójców Vinniego, jednak sam ginie, zanim obaj zdążą doprowadzić śledztwo do końca[12].

Ścigając zabójców Johnny’ego, Mike zauważa kilku członków jamajskiej mafii – znanej jako „Yardies” – uciekających z baru. Podążając za nimi, trafia do ich przywódcy, Kinga Courtneya. Courtney zaprzecza, jakoby miał jakikolwiek związek z morderstwem Johnny’ego, twierdząc, że jego ludzie zostali wysłani jedynie w celu ściągnięcia długu, jaki barman miał wobec niego. Oferuje Mike’owi pomoc w odnalezieniu prawdziwego sprawcy. Po wykonaniu przez Mike’a serii zadań, Courtney wskazuje mu Cisco, przywódcę kolumbijskiego kartelu. Konfrontując się z Cisco, Mike szybko orientuje się, że ten nie miał nic wspólnego ze śmiercią Vinniego i Johnny’ego; Courtney po prostu wykorzystał Mike’a do wyeliminowania własnych rywali. Mike zaczyna wówczas pracować zarówno dla kartelu, jak i dla ich głównych przeciwników – yakuzy, której przewodzi Asuka Kasen – mając nadzieję, że któraś z tych grup pomoże mu w prowadzeniu śledztwa. Po nagłym zabójstwie Cisco, Mike’owi udaje się dopaść sprawcę: Vinniego, który – jak się okazuje – wcale nie zginął w eksplozji. Vinnie wyznaje, że sfingował własną śmierć, aby uciec z Liberty City wraz z ich wspólnymi pieniędzmi, a także że wyeliminował Johnny’ego i Cisco, by mieć pewność, iż Mike nigdy nie pozna prawdy. Wściekły z powodu zdrady swojego dawnego wspólnika, Mike zabija go i zabiera wszystkie pieniądze – ignorując ostrzeżenie Vinniego, że od tej chwili każdy przestępca w mieście będzie na niego polował[13].

Mike spotyka się z 8-Ballem, aby przekazać mu wyniki swojego śledztwa, lecz chwilę później zostaje zaatakowany przez członków kolumbijskiego kartelu, którzy obwiniają go za śmierć Cisco. Mike’owi udaje się wydostać z linii ognia, jednak 8-Ball zostaje ranny w trakcie strzelaniny i aresztowany przez policję. Po rozprawieniu się z nowym przywódcą kartelu, Mike dowiaduje się, że King Courtney planuje go zabić, aby przejąć jego pieniądze. Spotyka się jeszcze raz z Asuką, by wspólnie zaplanować atak na kryjówkę Courtneya. Z pomocą Yakuzy, Mike szturmuje twierdzę, odpiera kolejne fale członków jamajskiego gangu, a ostatecznie staje twarzą w twarz z Courtneyem i rani go. Gdy na miejsce przybywa policja, Mike jest zmuszony uciekać, zanim zdąży ostatecznie wyeliminować Courtneya. Zmyliwszy pościg, Mike udaje się na lotnisko i opuszcza Liberty City prywatnym samolotem, należącym wcześniej do handlarza narkotyków, Cisco. Wyrusza do Kolumbii, zamierzając rozpocząć nowe życie dzięki pieniądzom zgromadzonym w trakcie wydarzeń przedstawionych w grze; podczas podróży wspomina swoich poległych przyjaciół[14].

Produkcja i wydanie

Kartridż z grą

W maju 2001 roku producent gier z New Jersey, studio Destination Software(inne języki), ogłosiło, że nabyło prawa do stworzenia wersji gier Midnight Club: Street Racing, Smuggler’s Run(inne języki) oraz Grand Theft Auto III na konsolę przenośną Game Boy Advance. W komunikacie podano, że za przeniesienie trzeciej części GTA na tę platformę odpowiadać będzie albo samo studio DMA Design, albo zewnętrzny zespół pracujący pod jego nadzorem[15][16]. Z czasem pojawiły się pogłoski o anulowaniu projektu – wydawca zaprzeczał im aż do listopada 2002 roku[17][18]. Według byłych pracowników Rockstar, firma była niezadowolona z jakości wersji Midnight Club dostarczonych przez Destination, natomiast prace nad portem GTA III nigdy nie wyszły poza fazę dokumentacji projektowej. Ostatecznie Rockstar zerwało współpracę z Destination[16].

Zadanie przeniesienia gry GTA III na konsolę Game Boy Advance powierzono brytyjskiemu studiu Crawfish Interactive, którego praca nad tytułem Ballistic: Ecks vs. Sever(inne języki) – opartym na filmie o tym samym tytule – wywarła duże wrażenie na przedstawicielach Rockstara[16]. Jak wynika z wpisów na forum GameFAQs autorstwa byłego pracownika studia, Dave’a Murphy’ego, na tym etapie podjęto decyzję, że Grand Theft Auto Advance nie będzie konwersją GTA III, lecz prequelem, którego akcja rozgrywa się na kilka miesięcy przed wydarzeniami z oryginalnej gry. Koncepcja zakładała również wprowadzenie nowego protagonisty – będącego jednak postacią podobną do Claude’a, protagonisty trzeciej części. W fabule główny bohater od samego początku znajduje się pod wpływem mafijnej rodziny i pracuje dla niej przez cały czas trwania gry, jednocześnie ścigając zdrajcę oraz próbując odzyskać skradzioną walizkę pełną pieniędzy[18]. Scenariusz przewidywał udział zarówno postaci znanych z GTA III, jak i zupełnie nowych bohaterów. Planowano także dodanie trybu dla wielu graczy[18]. Choć prace nad grą toczyły się równolegle z tworzeniem Grand Theft Auto: Vice City, to według Murphy’ego oba zespoły deweloperskie nie współpracowały ze sobą ani nie wymieniały się żadnymi zasobami czy efektami swojej pracy[19].

W listopadzie 2002 roku, zaledwie tydzień po ogłoszeniu rozpoczęcia prac, studio Crawfish ogłosiło swoje zamknięcie[17][20]. Według byłego szefa studia, Camerona Shepparda, zainteresowanie wydawców grami na konsolę GBA w okresie od czerwca do listopada było niepewne, a opóźnienia w płatnościach uniemożliwiły studiu kontynuowanie działalności do czasu rozpoczęcia nowych projektów w 2003 roku. Podjęto próbę utrzymania prac nad grami poprzez przeniesienie niedokończonych projektów do działu konsol przenośnych firmy Climax Studios(inne języki), wraz z częścią byłego personelu Crawfisha[21]; jednakże, według przedstawiciela firmy Rockstar, „jakość była co najwyżej przeciętna”. Rockstar zdecydowało się nie kontynuować współpracy z tym nowo powstałym zespołem. Zamiast tego nawiązało partnerstwo z firmą Digital Eclipse(inne języki) – która w ocenie Rockstar miała większe doświadczenie w tego typu projektach – aby rozpocząć prace nad Grand Theft Auto Advance od podstaw[4][16].

Początkowo Jamie King, wiceprezes ds. rozwoju w Rockstar, chciał, aby twórcy przygotowali grę w „pełnym 3D” – podobnie jak udało się to studiu Vicarious Visions w wersji Tony Hawk’s Pro Skater 2 na konsolę GBA. Zespół z Digital Eclipse odrzucił ten pomysł, wskazując na ogromny stopień trudności takiego przedsięwzięcia – wynikający zarówno ze skali miasta, jak i ograniczonych możliwości sprzętowych konsoli. Zamiast tego zaproponowano rozwiązanie typu 2,5D: widok z góry (tzw. top-down) z wykorzystaniem sprite’ów dla postaci i pojazdów. Jak później wspominał główny grafik projektu, Dan Shallock, „budynki były jedynym elementem grafiki 3D w całym silniku”; opisał on oprawę wizualną gry jako „klasyczną grafikę opartą na sprite’ach, typową dla konsoli Game Boy”. Na etapie tworzenia grafik koncepcyjnych artysta Arvin Bautista zaproponował, by dialogi fabularne prezentować w formie komiksowej, wzbogaconej o animacje twarzy. Według Shallocka gra nie korzystała z żadnych zasobów ani prototypów pochodzących z wcześniejszych części serii czy prac innych zespołów; stworzono ją całkowicie od podstaw[4].

Zespół tworzący Grand Theft Auto Advance kilkakrotnie spotykał się z przedstawicielami firmy Rockstar w jej siedzibie. Jak podaje Mike Mika, który kierował pracami nad grą, ogólny zarys fabuły został początkowo zaproponowany przez Rockstar, a następnie rozbudowany i przekształcony w pełny scenariusz przez Jamesa Stanleya ze studia Digital Eclipse; pełnił on również funkcję producenta projektu[b][1.3]. Stanley wspomniał, że tworząc sposób wysławiania się postaci wywodzących się z różnych kultur, czerpał zarówno z własnego doświadczenia w nauczaniu, jak i z informacji znalezionych w internecie. Aby dotrzymać wyznaczonego terminu premiery w sierpniu 2003 roku, członkowie zespołu często musieli pracować w godzinach nadliczbowych. W proces testowania gry zaangażowani byli także jej producenci – James Stanley oraz William Schmitt[4].

Jak wspominał Mike Mika, zespół Digital Eclipse początkowo obawiał się, że kategorie wiekowe mogą negatywnie wpłynąć na sprzedaż Grand Theft Auto Advance; przedstawiciele Rockstar zachęcali jednak twórców, by nie rezygnowali ze swojej wizji na rzecz prognoz handlowych[c]. Susan Cummings, menedżerka z nowojorskiego oddziału Rockstar, wyjaśniła filozofię wydawcy: „Rockstar tworzyło gry, które chciał tworzyć Sam [Houser]. Wszystko wynikało z jego osobistych pragnień”. Według niej wiele gier wyprodukowanych wówczas przez Rockstar nie powstawało z myślą o zyskach komercyjnych. Z powodu braku jasnej strategii promocyjnej dla GTA Advance, firma Rockstar przesunęła premierę o rok; ostatecznie, po wzbogaceniu rozgrywki o dodatkowe aktywności, tytuł trafił na rynek równocześnie z kolejną główną odsłoną serii – Grand Theft Auto: San Andreas[4]. W Ameryce Północnej Grand Theft Auto Advance zadebiutowało 26 października 2004 roku, a w Europie gra ukazała się trzy dni później, 29 października 2004 roku[24][25][26].

Odbiór

 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
1UP.com 6/10[27]
Eurogamer 6/10[11]
G4tv.com 3/5 gwiazdek[6]
„Game Informer” 7.5/10[28]
GameSpot 6.5/10[9]
GameSpy 4/5[10]
GamesRadar+ 3/5 gwiazdek[29]
GameZone 8.4/10[30]
IGN 8.5/10[3]
„Nintendo Power” 3.9/5[31]
„Strana igr(inne języki)” 8/10[2]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
GameRankings

70.35%[32]

Metacritic

68/100 (na podstawie 33 recenzji)[33]

Gra Grand Theft Auto Advance spotkała się z mieszanymi ocenami. W serwisie GameRankings uzyskała wynik 70,35% na podstawie 37 recenzji[32]. W serwisie Metacritic otrzymała 68 punktów na 100 możliwych, w oparciu o 33 recenzje[33]. Recenzenci docenili udane przeniesienie i dostosowanie kluczowych mechanik rozgrywki – w tym struktury otwartego świata – do możliwości konsoli Game Boy Advance[3][31]. Jednocześnie jednak krytykowano tytuł za wtórność, powtarzalne misje, wątpliwe rozwiązania techniczne oraz słabą fabułę[11][28][29].

Oprawa graficzna gry spotkała się z mieszanymi ocenami krytyków, którzy porównywali ją do innych tytułów wydanych na konsolę Game Boy Advance. W przedpremierowym przeglądzie dla serwisu IGN, Craig Harris podsumował swoje pierwsze wrażenia z Grand Theft Auto Advance: „Wersja na Game Boya została zaprojektowana tak, aby oddać klimat nowoczesnych, trójwymiarowych odsłon GTA – i sądząc po tym, co widziałem, twórcom udało się osiągnąć ten cel”[34]. Po premierze gry Harris zauważył w swojej recenzji dla IGN, że twórcom udało się skutecznie przenieść znane koncepcje i elementy z Grand Theft Auto III do środowiska dwuwymiarowego[3]. Loki, piszący dla Game Chronicles, zwrócił uwagę, że gra wykorzystuje „szereg sztuczek”, aby stworzyć „efekt 3D”, co zapewnia „autentyczne poczucie głębi i perspektywy podczas obserwowania Liberty City z lotu ptaka”[35]. Z kolei recenzent serwisu 1UP.com nie był pod wrażeniem oprawy wizualnej, określając ją jako „płaską” i nazywając „słabym krokiem naprzód” w porównaniu z wcześniejszymi częściami serii[36]. Swiatosław Torik z magazynu „Strana igr(inne języki)” pochwalił produkcję określając ją jako kompilację wcześniejszych odsłon serii, choć wskazał na wtórną fabułę oraz mało interesujące zadania poboczne jako jej słabe strony. Docenił również osiągnięcie techniczne, jakim było przeniesienie otwartego świata na konsolę Game Boy Advance, zauważając: „Wygląda na to, że studio Digital Eclipse wycisnęło z tej przenośnej konsoli absolutnie wszystko, co się dało”[2]. Kristan Reed z Eurogamera wyraził rozczarowanie, wskazując na ograniczenia sprzętowe konsoli, powtarzalne misje oraz słaby scenariusz – mimo to uznał Grand Theft Auto Advance za „jedną z najlepszych gier na GBA”[11]. W recenzji dla serwisu GamesRadar+ autor również wyraził niezadowolenie, krytykując powtarzalność misji, frustrujący model jazdy oraz oprawę graficzną przypominającą „animację w stylu książki z obrazkami” (ang. flick-book graphics)[29]. Jeff Gerstmann(inne języki) z serwisu GameSpot zwrócił uwagę na niedogodne ustawienie kamery podczas prowadzenia pojazdów, zauważając, że „nie oddala się ona na tyle, by zapewnić dobry widok na drogę przed graczem”[9]. Stacja G4(inne języki) skrytykowała dziwną fizykę oraz trudności w poruszaniu się po Liberty City, podsumowując, że „mimo znajomej formuły znanej z serii GTA, duch gry ucierpiał z powodu ograniczeń technicznych”[6]. Recenzenci z magazynu „Nintendo Power” również wskazali na słabo zrealizowaną pracę kamery, jednocześnie chwaląc skalę gry oraz różnorodność misji fabularnych[31][5].

Avi Fryman z serwisu GameSpy wypowiedział się pozytywnie na temat swobody rozgrywki, aktywności pobocznych oraz systemu zapisu stanu gry. Zwrócił również uwagę na kilka drobnych wad: powtarzalną oprawę dźwiękową, tekst pojawiający się w nieodpowiednich momentach podczas misji oraz brak podglądu mapy w grze. W podsumowaniu recenzent stwierdził, że GTA Advance spełnia pokładane w nim oczekiwania: „(…) nie jest to pierwsza przenośna odsłona GTA, ale pierwsza, w której wszystko zrobiono tak, jak należy”, nawiązując do dwóch pierwszych części serii wydanych na Game Boy Color[10]. Eduardo Zacarias z GameZone również wskazał na pewne niedociągnięcia, w tym wiadomości tekstowe przychodzące do Mike’a „często w najbardziej niedogodnych momentach”, system zapisu gry, który nie odnawia punktów zdrowia, oraz słabo napisane dialogi. Z drugiej strony pochwalił swobodę działania, „dobrze zrealizowany” model sterowania pojazdami oraz powiązania gry z trzecią częścią serii. Zauważył także imponującą bazę dźwięków, która jak na kartridż dla konsoli GBA była całkiem rozbudowana[30]. Z kolei muzyka w grze spotkała się z krytyką większości recenzentów[2][11][27][37]. Swiatosław Torik, piszący dla magazynu „Strana igr”, określił adaptację motywów muzycznych z dwuwymiarowych odsłon serii na potrzeby GTA Advance jako „nieprzyjemną”, choć przyznał, że wciąż można je rozpoznać[2]. James Collins z IC-Games stwierdził, że ścieżka dźwiękowa „prędzej zirytuje gracza, niż go zabawi”[37]. Scott Sharkey z 1UP.com uznał muzykę za „całkiem kiepską”, opisując utwory radiowe jako „bardzo krótkie i powtarzalne”[27]. Kristan Reed nazwał melodie słyszane podczas jazdy pojazdami „niezapadającymi w pamięć”, dodając, że „w zasadzie przestaje mieć znaczenie, co robisz ani dlaczego to robisz”[11].

Uwagi

  1. ↑ Ponadto gra zawiera opcję zapisu postępów za pośrednictwem menu w momencie wychodzenia z gry[10].
  2. ↑ Dla Stanleya była to pierwsza i jedyna praca przy pisaniu scenariusza w jego karierze; z kolei Grand Theft Auto Advance stało się jedną z niewielu gier z serii, w których Dan Houser nie został wymieniony jako główny scenarzysta projektu[4].
  3. ↑ Ostatecznie gra została wydana z kategorią wiekową „M” według systemu ESRB w Ameryce Północnej oraz kategorią PEGI 16+ w Europie[22][23].

Przypisy

  1. ↑ Grand Theft Auto GBA US Manual, wyd. 2004, Rockstar Games, 2017, s. 20.
    1. ↑ a b s. 10
    2. ↑ s. 18
    3. ↑ s. 16
  2. ↑ a b c d e f g Swiatosław Torik: Grand Theft Auto Advance. „Strana igr”, 2005. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-12-11)]. (ros.).
  3. ↑ a b c d e Grand Theft Auto. IGN, 2004-10-26. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-15)]. (ang.).
  4. ↑ a b c d e f g Jack Yarwood: The Making Of Grand Theft Auto Advance, The GTA III Prequel You’ve (Probably) Never Heard Of. Time Extension, 2023-06-16. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-06-17)]. (ang.).
  5. ↑ a b c Grand Theft Auto Advance. „Nintendo Power”, 2004-12. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-12-03)]. (ang.).
  6. ↑ a b c Scott Alan Marriott: Grand Theft Auto Advance Review. G4TV, 2005-02-22. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-04-22)]. (ang.).
  7. ↑ a b Grand Theft Auto: How is GTA Advance different from GTA 3. Hindustan Times, 2021-07-15. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-03-15)]. (ang.).
  8. ↑ Mark Brown: History in Handheld: Grand Theft Auto. „Pocket Gamer”, 2013-09-16. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-09-24)]. (ang.).
  9. ↑ a b c d e Jeff Gerstmann: Grand Theft Auto Advance Review. GameSpot, 2004-10-26. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-18)]. (ang.).
  10. ↑ a b c d e Avi Fryman: Game Boy Advance: Grand Theft Auto Advance. GameSpy, 2004-11-02. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-03-13)]. (ang.).
  11. ↑ a b c d e f g Kristan Reed: Grand Theft Auto Advance. Eurogamer, 2004-11-08. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-05-21)]. (ang.).
  12. ↑ Digital Eclipse, Grand Theft Auto Advance. Rockstar Games, 2004. (ang.).
  13. ↑ Digital Eclipse, Grand Theft Auto Advance. Rockstar Games, 2004. (ang.).
  14. ↑ Digital Eclipse, Grand Theft Auto Advance. Rockstar Games, 2004. (ang.).
  15. ↑ E3: Three New Ways to Break the Law. IGN, 2001-05-18. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-02)]. (ang.).
  16. ↑ a b c d Jack Yarwood: The GTA Games, Ports And Expansions We Never Got To Play. Time Extension, 2024-12-31. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-01-01)]. (ang.).
  17. ↑ a b The Unreleased Grand Theft Auto Titles for Game Boy Advance. bripro.com. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-12)]. (ang.).
  18. ↑ a b c GTA 3 on GBA "Definitely Not Canned". bripro.com, 2002-11-05. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-13)]. (ang.).
  19. ↑ Dave Murphy Gives Excusive Information On GTA3 for GBA. bripro.com, 2003-08-05. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-13)]. (ang.).
  20. ↑ Rob Fahey: Crawfish closes its doors. GamesIndustry.biz, 2002-11-15. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-01-11)]. (ang.).
  21. ↑ Ex-Crawfish Talks GBA. IGN, 2003-04-03. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-22)]. (ang.).
  22. ↑ Grand Theft Auto Advance. Entertainment Software Rating Board. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-12-23)]. (ang.).
  23. ↑ Grand Theft Auto. Nintendo. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-09)]. (ang.).
  24. ↑ GTA Advance retourne aux sources. JeuxVideo.com, 2004-10-20. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-05-08)]. (fr.).
  25. ↑ Grand Theft Auto Advance. Eurogamer. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-24)]. (ang.).
  26. ↑ Michał Wieczorek: Wiedzieliście, że wyszło GTA na Game Boy’a Advance? Przypomnijmy sobie grę. Planeta Gracza, 2002-03-07. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-05-22)].
  27. ↑ a b c Scott Sharkey: Grand Theft Auto Advance GBA Review. 1UP.com, 2004-11-10. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-12-20)]. (ang.).
  28. ↑ a b Grand Theft Auto Advance. „Game Informer”, 2005-01. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-08-06)]. (ang.).
  29. ↑ a b c Grand Theft Auto Advance. GamesRadar+, 2004-11-22. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-03-26)]. (ang.).
  30. ↑ a b Eduardo Zacarias: Grand Theft Auto Advance Review. GameZone, 2004-11-04. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-06-17)]. (ang.).
  31. ↑ a b c Grand Theft Auto Advance. „Nintendo Power”, 2004-12. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-12-03)]. (ang.).
  32. ↑ a b Grand Theft Auto for Game Boy Advance. GameRankings. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-09)]. (ang.).
  33. ↑ a b Grand Theft Auto for Game Boy Advance. Metacritic. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-04-30)]. (ang.).
  34. ↑ Craig Harris: Grand Theft Auto Advance. IGN, 2004-09-18. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-08-25)]. (ang.).
  35. ↑ Review. Game Chronicles, 2005-01-08. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-05)]. (ang.).
  36. ↑ Grand Theft Auto Advance. 1UP.com, 2005-06-02. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-27)]. (ang.).
  37. ↑ a b James Collins: Grand Theft Auto Advance. IC-Games, 2004-11-12. [dostęp 2026-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-02-28)]. (ang.).