Hamletyzm

Hamletyzm – postawa życiowa i kategoria literacka, której nazwa pochodzi od imienia tytułowego bohatera tragedii Hamlet autorstwa Williama Szekspira.
Pojęcie to opisuje stan nieustannego rozdźwięku pomiędzy myślą a działaniem. Osoba przejawiająca cechy hamletyzmu wikła się w wewnętrzne konflikty, waha się między potrzebą czynu a skłonnością do rozważań i refleksji. Charakterystyczna jest tu dominacja analiz i pytań egzystencjalnych (np. „być albo nie być”) nad praktycznym działaniem[1].
Hamletyzm wiąże się również z poczuciem osamotnienia i niezrozumienia, ze świadomością tragizmu ludzkiej kondycji oraz z nadmierną wrażliwością. Często towarzyszy mu brak umiejętności dostosowania się do zasad i realiów życia społecznego[1].
Postać Hamleta wywarła istotny wpływ na twórczość romantyków polskich – jego rysy odnaleźć można w bohaterach takich jak Konrad z III części Dziadów Adama Mickiewicza czy Kordian z dramatu Kordian Juliusza Słowackiego[1].
Przypisy
- ↑ a b c Anna Popławska, Kamil Kotowski, Piotr Szeląg, Słownik terminów literackich, Kraków: Wydawnictwo "Greg", 2005, s. 78, ISBN 978-83-7327-395-5 (pol.).