Hans-Martin Linde
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Zespoły | |
| Cappella Coloniensis, Linde Consort | |
Hans-Martin Linde (ur. 24 maja 1930 w Werne[1][2]) – szwajcarski flecista pochodzenia niemieckiego.
Życiorys
W latach 1947–1951 studiował w konserwatorium we Fryburgu Bryzgowijskim u Gustava Schecka (flet) i Konrada Lechnera (kompozycja)[1][2]. Początkowo współpracował z Westdeutscher Rundfunk[2][3]. Zdobył międzynarodową sławę jako wirtuoz gry na flecie prostym, występował jako solista z zespołem Cappella Coloniensis[1][2]. Prowadził też własny zespół Linder Consort[1][2][3]. Grał w duecie z Fransem Brüggenem[3]. Od 1957 roku wykładał w Schola Cantorum w Bazylei[1][2][3]. W latach 1976–1979 był dyrektorem konserwatorium tamże, prowadził też szkolny chór i chór kameralny[2]. Prowadził także działalność jako dyrygent[2]. W 1990 roku został nagrodzony Händel-Preis[2].
Dokonał licznych nagrań płytowych z utworami na flet prosty dawnej muzyki angielskiej oraz dzieł Antonia Vivaldiego, G.B. Sammartiniego i J.-Ch. Naudota oraz na flet poprzeczny utworów takich kompozytorów jak Jean-Marie Leclair, Karl Ditters von Dittersdorf, Johann Stamitz i Wolfgang Amadeus Mozart[1].
Opublikował prace Kleine Anleitung zum Verzieren alter Musik (1958) i Handbuch des Blockflötenspiels (1962)[1][2].
Wybrane kompozycje
(na podstawie materiałów źródłowych[2])
- Trio na flet prosty, flet poprzeczny i klawesyn (1963)
- Serenata a tre na flet prosty, gitarę i wiolonczelę (1966)
- Consort Music na 4 instrumentalistów (1972)
- Fairy Tale na flet prosty (1981)
- Music for 2 na flet prosty i gitarę (1983)
- 5 Studies na flet prosty i fortepian (1985)
- Browning na kwintet fletów prostych (1986)
- Una Follia Nuova na flet prosty (1989)
- Suite na kwartet fletów prostych (1991)
- Carmina pro Lassum na 5 fletów prostych i perkusję (1992)
- 3 Sketches na flet prosty, skrzypce i fortepian (1993)
- Koncert na flet prosty i orkiestrę smyczkową (1994)
Przypisy
- ↑ a b c d e f g Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 5. Część biograficzna klł. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1997, s. 360. ISBN 978-83-224-3303-4.
- ↑ a b c d e f g h i j k Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 4 Levy–Pisa. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2135. ISBN 0-02-865529-X.
- ↑ a b c d Michael Kennedy: The Concise Oxford Dictionary of Music. Oxford: Oxford University Press, 2004, s. 204. ISBN 0-19-860884-5.