Herb Chorwacji
Herb Chorwacji | |
| Informacje | |
| Wprowadzono |
21 grudnia 1990 |
|---|---|
| Tarcza | |
| Opis |
tarcza z szachownicą, zawiera czerwone i białe pola a nad nią znajdują się historyczne herby chorwackie |
| Użycie |
na budynkach Parlamentu, budynkach użyteczności publicznej; Siły Zbrojne, Policja; na walucie, paszportach, dowodach osobistych oraz dokumntach urzędowych. |

Herb Chorwacji – jeden z symboli państwowych Republiki Chorwacji.
Historia i symbolika
Herb w kształcie tarczy z szachownicą, zawiera 13 czerwonych i 12 białych pól, z których pierwsze pole jest koloru czerwonego. Nad tarczą z szachownicą znajduje się pięć mniejszych tarcz przedstawiających historyczne herby chorwackie – od prawej (heraldycznie)[a]:
| l.p. | Herb | Opis |
|---|---|---|
| 1. | Najstarszy znany historyczny herb Chorwacji – znana również w innych krajach Leliwa – żółta (złota) gwiazda z białym (srebrnym) półksiężycem w jasnoniebieskim polu. | |
| 2. | Herb Republiki Raguzy – dwa czerwone pasy w ciemnoniebieskim polu. | |
| 3. | Herb Dalmacji – trzy żółte (złote) głowy lampartów (czasem uważanych za lwy lub rysie) w jasnoniebieskim polu | |
| 4. | Herb Istrii – żółta (złota) koza z czerwonymi rogami i kopytami, w polu ciemnoniebieskim[1]. | |
| 5. | Herb Slawonii – złożony z dwóch części – w jasnoniebieskim polu, w górnej części herbu - żółta sześcioramienna gwiazda (jak w najstarszym herbie Chorwacji), w dolnej części – biało-czerwono-białe pasy, pas czerwony jest najszerszy, a na nim widnieje wizerunek kuny (czarna z białym podbrzuszem)[1]. |
Pochodzenie herbu i związane z nim legendy
Po raz pierwszy zestaw białych i czerwonych kwadratów (4×4) pojawia się w 1508 r. na portrecie Fryderyka III Habsburga, namalowanym przez Hansa Burgkmaira. W wydanym 1 stycznia 1527 r. przez Sabor dokumencie potwierdzającym wybór Ferdynanda Habsburga na króla Chorwacji znajduje się szachownica o polach 8×8.
Później pojawiła się legenda, która objaśnia powstanie herbu w sposób następujący: król chorwacki Držislav (w innej wersji jest to król Suronj) został wzięty do niewoli przez Wenecjan. Rozegrał on mecz szachowy z samym dożą weneckim – Pietro II Orseolo. Stawką meczu była wolność króla. Wygrał wszystkie trzy partie i w ten sposób odzyskał wolność (wg innych wersji również władzę nad miastami dalmatyńskimi). W tej sytuacji zrozumiałe było, że za swój herb uznał szachownicę.
Historyczne herby Chorwacji
-
Herb Królestwa Chorwacji (1527) -
Republika Raguzy 1358–1809 -
Napoleońskie Prowincje Iliryjskie 1809–1815 -
Herb Trójjedynego Królestwa Chorwacji, Slawonii i Dalmacji (1868–1918) -
Godło Chorwacji we wspólnym herbie Austro-Węgier (1915–1918) -
Królestwo Dalmacji 1815–1918 -
Godło Chorwacji w Państwo Słoweńców, Chorwatów i Serbów (1918) -
Godło Chorwacji w herbie Królestwa Jugosławii (1918–1941) -
Regencja Carnaro 1919–1920 -
Wolne Miasto Fiume 1920–1924 -
Herb mały Banatu Chorwacji (1939–1943) -
Herb wielki Banatu Chorwacji (1939–1943) -
Herb Niepodległego Państwa Chorwackiego (1941–1945) -
Herb Socjalistycznej Republiki Chorwacji 1943–1991 -
Republika Serbskiej Krajiny 1991–1995
Zobacz też
Uwagi
- ↑ Patrz: Zasady blazonowania (prawa strona herbu znajduje się po lewej stronie rysunku).
Przypisy
- ↑ a b Jerzy Wrona, Ssaki (2). Zwierzęta na flagach i w herbach państw, „Aura” (nr 12), 2005, s. 32-33.