Hrotsvitha

Hrotsvitha z Gandersheim (ur. ok. 935, zm. 1001) – niemiecka kanoniczka żyjąca w X wieku, która była chrześcijańską poetką piszącą po łacinie.
Życiorys
Pochodziła ze szlacheckiej rodziny z Saksonii. Została kanoniczką i opatką w klasztorze w Gandersheim. Jej twórczość wykazuje znajomość dzieł nie tylko Ojców Kościoła, lecz także poezji klasycznej (Wergiliusza, Horacego, Owidiusza, Plauta czy Terencjusza). Wzorowała się na budowie wiersza Terencjusza. Uważała go za poganina i zajęła się tworzeniem chrześcijańskich komedii (dialogi wierszem), aby wyprzeć jego twórczość.
Zajmowała się także spisywaniem wierszem żywotów świętych, a także opisała życie Ottona I (Gesta Ottonis).
Jej twórczość została odkryta przez Konrada Celtisa i ukazała się drukiem w 1501.
Twórczość
A. Liber Primus
- 1. Wstęp prozą
- 2. Wierszowana dedykacja dla Ksieni Gerbergi
- 3. Osiem legend
- a. Maria
- b. Ascensio
- c. Gongolfus
- d. Pelagius
- e. Theophilus
- f. Basilius
- g. Dionysius
- h. Agnes
- 4. Podsumowanie prozą
B. Liber Secundus
- 1. Wstęp prozą
- 2. Epistola eiusdem ad quosdam sapientes huius libri fautores
- 3. Sześć dramatów
- a. Gallicanus
- b. Dulcitius
- c. Calimachus
- d. Abraham
- e. Pafnutius
- f. Sapientia
- 4. Poemat o wizji św. Jana (35 wersów)
C. Liber Tertius
- 1. Wstęp prozą
- 2. Wierszowana dedykacja dla Ottona I i Ottona II
- 3. Gesta Oddonis
- 4. Wierszowany wstęp
- 5. Primordia Coenobii Gandeshemensis
Bibliografia
- Regine Pernoud: Kobieta w czasach katedr. Warszawa: PIW, 1990, s. 44.
- Joanna Partyka: "Żona wyćwiczona". Kobieta pisząca w kulturze XVI i XVII wieku. Warszawa: Instytut Badań Literackich PAN, 2004, s. 174.