Inter Europol Competition
Oreca 07 zespołu Inter Europol Competition podczas zwycięskiego 24h Le Mans 2023 | |
| Pełna nazwa |
Inter Europol Competition |
|---|---|
| Aktywna |
od 2010 |
| Siedziba | |
| Ważni ludzie | |
| Założyciel |
Wojciech Śmiechowski |
| Dyrektor |
Jakub Śmiechowski (Szef zespołu) |
| Inne | |
| Debiut | |
| Ostatni wyścig |
4h Portimão 2026 |
| Mistrzostwa konstruktorów |
Zwycięzcy LMP2 24h Le Mans 2023 |
| Strona internetowa | |
Inter Europol Competition – polski zespół wyścigowy, startujący w wyścigach długodystansowych. W roku 2026 zespół znajdował się w stawce 24h Le Mans, European Le Mans Series, Asian Le Mans Series, Le Mans Cup oraz IMSA SportsCar Championship[2][3][4][5][6]. W nawiązaniu do przedmiotu działalności właściciela i sponsora zespołu, firmy Inter Europol, zespół często nazywany jest „Turbo Piekarzami”[7][8][9][10][11][12].
Od 2023 roku zespół pozostaje jednym z najbardziej utytułowanych w wyścigach prototypów na świecie, zdobywając trzy zwycięstwa w swojej klasie w 24h Le Mans, mistrzostwo i wicemistrzostwo serii IMSA SportsCar Championship, a także liczne tytuły wicemistrzowskie w FIA World Endurance Championship oraz w European Le Mans Series.
Historia
2010-2015: Pierwsze występy
Zespół został założony w 2010 roku i był owocem współpracy firmy Kochanski Motorsport Maurycego Kochańskiego oraz Michael Keese Motorsport. Wspólnie brali udział w Formule Ford i Formule 3. W sezonie 2009 wystartowali we Włoskiej Formule Renault, a w roku 2010 w Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault 2.0. Pod koniec sezonu 2010 Kochański zaczął zmagać się z problemami finansowymi. Jego udziały w zespole wykupił Wojciech Śmiechowski, ojciec kierowcy zespołu, Jakuba Śmiechowskiego i właściciel piekarni Inter Europol S.A. Nowo powstały zespół otrzymał nazwę Inter Europol Competition, pochodzącą od swojego właściciela i głównego sponsora[13].
Inter Europol Competition rozpoczął swoją działalność od startów w wyścigach samochodów jednomiejscowych. W latach 2010–2016 kierowcy Inter Europolu brali udział w Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault 2.0, a ich najlepszym wynikiem było 12 miejsce Jakuba Śmiechowskiego w sezonie 2011.[14] W roku 2014 zespół zadebiutował w serii BOSS GP, w której ścigał się do końca sezonu 2019 i odnosił sukcesy, takie jak mistrzostwo Jakuba Śmiechowskiego w 2014 roku i jego wicemistrzostwo w 2015 roku[15][16].

2016-2018: Początki w wyścigach długodystansowych
W roku 2016 Inter Europol Competition zadebiutował w wyścigach długodystansowych, biorąc udział w pełnych sezonach serii European Le Mans Series oraz V de V Endurance Series. Debiut w ELMS przyniósł Jakubowi Śmiechowskiemu i Jensowi Petersenowi, którzy ścigali się samochodem Ligier JS P3, 10 miejsce w klasyfikacji generalnej. W V de V zespół zaliczył lepsze wyniki; Śmiechowski wraz z Martinem Hippe zdobyli mistrzostwo tej serii[17][18].

W swoim drugim sezonie w wyścigach długodystansowych Inter Europol Competition wystawił w klasie LMP3 serii European Le Mans Series jeden samochód Ligier JS P3, oznaczony numerem 13. Jensa Petersena zastąpił Martin Hippe, który począwszy od 2017 roku okazał się być kierowcą zespołu w klasie LMP3 serii ELMS przez łącznie pięć sezonów[19]. W wyścigu 4 Hours of Castellet kierowcy zespołu po raz pierwszy stanęli na podium, a w klasyfikacji generalnej klasy LMP3 zajęli ostatecznie piąte miejsce[20]. Zespół wziął również udział w serii V de V Endurance Series, w której odniósł końcowy triumf. Za kierownicą samochodu z numerem 22 zasiedli Jakub Śmiechowski i Hendrik Still, zaś najlepszy z kierowców samochodu numer 33, Paul Scheuschner, ukończył sezon na ósmym miejscu[21].

W roku 2018 Inter Europol Competition ponownie wziął udział w klasie LMP3 w European Le Mans Series, po raz pierwszy wystawiając w serii dwa samochody[22]. Sezon 2018 okazał się być przełomowy dla samochodu numer 13; Martin Hippe i Jakub Śmiechowski wygrali wyścig 4 Hours of Portimão oraz zajęli trzecie miejsce w 4 Hours of Red Bull Ring, dzięki czemu zajęli drugie miejskie w klasyfikacji końcowej serii w klasie LMP3[23][24]. Załoga drugiego samochodu zespołu, jeżdżącego z numerem 14, ulegała częstym zmianom personalnym w trakcie sezonu; ostatecznie samochód ten został sklasyfikowany na 15 miejscu w klasyfikacji generalnej. Inter Europol Competition po raz ostatni wziął też udział w serii V de V, zajmując w klasyfikacji końcowej miejsca trzecie (Paul Scheuschner w samochodzie numer 33) oraz piąte (Jakub Śmiechowski i Pontus Fredriksson w samochodzie numer 22)[25]. W pierwszych latach startów w wyścigach długodystansowych Inter Europol Competition występował również w serii BOSS GP, jednak już bez Jakuba Śmiechowskiego za kierownicą. Najlepszym wynikiem w klasyfikacji generalnej było czwarte miejsce Waltera Sedinga w sezonie 2018.[26][27][28]
2019-2020: Debiuty w LMP2 i 24h Le Mans

W nowym sezonie 2019 Inter Europol Competition zadebiutował w serii Asian Le Mans Series. Ligiera JS P3 z numerem 13 poprowadzili ponownie Hippe i Śmiechowski. Zespół osiągnął ważny dla swojej przyszłości sukces, wygrywając klasyfikację generalną serii, dzięki czemu zapewnił sobie oficjalne zaproszenie na wyścig 24h Le Mans 2019 od organizatora wyścigu[29].
Zespół kontynuował też swoje występy w European Le Mans Series, zaliczając debiut w klasie LMP2 po zakupieniu samochodu Ligier JS P217, który został oznaczony numerem 34. W dalszym ciągu Inter Europol Competition ścigał się też w klasie LMP3 tej serii – dwoma samochodami Ligier JS P3.[30] W klasie LMP2 zespół zaliczał słabe wyniki i po częstych zmianach w składzie załogi zajął siedemnaste miejsce w klasyfikacji końcowej. Znacznie lepsze wyniki dostarczyła załoga auta numer 13 w klasie LMP3; Hippe i Nigel Moore zapewnili zespołowi kolejne drugie miejsce w klasyfikacji generalnej i tytuł wicemistrzów klasy LMP3 - po otrzymanej karze po ostatnim wyścigu i oddalonej apelacji[31][32]. Samochód numer 14 został ostatecznie sklasyfikowany na dwunastym miejscu.

W czerwcu Inter Europol Competition zadebiutował w wyścigu 24h Le Mans. Jakub Śmiechowski, Nigel Moore i James Winslow (który zastąpił Léo Roussela na trzy tygodnie przed wyścigiem z powodu urazu Francuza)[33], kierując samochodem Ligier JS P217, zajęli 45. miejsce w klasyfikacji ogólnej wyścigu oraz 16 miejsce w tabeli klasy LMP2, zmagając się w jego trakcie z licznymi problemami technicznymi[34]. W swoim ostatnim sezonie w BOSS GP jedyny kierowca zespołu, który wziął udział we wszystkich wyścigach serii w roku 2019, Walter Steding, ukończył ją na miejscu 9.[35]
Rok 2020 Inter Europol Competition ponownie rozpoczął startem w serii Asian Le Mans Series, zajmując w klasie LMP2 4 miejsce samochodem numer 33 i 5 miejsce autem numer 34.[36] Zespół wystawił również jeden samochód na cały sezon serii w klasie LMP3, który ukończył sezon na trzeciej pozycji[37]. Odpowiednio jeden i dwa wyścigi przejechały w barwach zespołu samochody numer 14 i 18.

Polski zespół wziął również udział w skróconym, z tradycyjnych sześciu do pięciu wyścigów, sezonie European Le Mans Series, wystawiając po jednym samochodzie w klasach LMP2 i LMP3. Załoga samochodu LMP2 numer 34 – jedynego pojazdu marki Ligier w stawce, zdominowanej przez prototypy Oreca 07 – została gruntownie zmieniona. Jamesa Winslowa i Nigela Moore’a zastąpili Rene Binder[38]oraz Matevos Isaakyan[39], którzy dołączyli do Jakuba Śmiechowskiego w serii ELMS i w wyścigu 24h Le Mans. Zawodnicy reprezentujący Inter Europol Competition w klasie LMP2 ukończyli sezon na 12 miejscu w klasyfikacji ogólnej, natomiast Hippe, Moore i Dino Lunardi zdobyli dla zespołu trzeci z rzędu tytuł wicemistrzów klasy LMP3 ELMS.[40]
Zespół po raz drugi wystartował w wyścigu 24 Le Mans, ponownie zmagając się z problemami technicznymi[41], do których doszedł błąd zespołu natury regulaminowej[42]. Inter Europol Competition ukończył wyścig na 17 miejscu w klasie LMP2 i na 45 miejscu w klasyfikacji ogólnej.
Ostatnimi występami zespołu w roku 2020 były dwa wyścigi IMSA SportsCar Championship, w których Inter Europol po raz pierwszy wykorzystał samochód Oreca 07. Wyścig Petit Le Mans został przez nich ukończony na 3 miejscu w klasie LMP2 i na 9 miejscu w klasyfikacji generalnej[43], zaś 12 Hours of Sebring na czwartym miejscu w klasie i siedemnastym ogólnie[44].
2021-2023: Starty w WEC i zwycięstwo w Le Mans
W roku 2021 zespół Inter Europol Competition zadebiutował w klasie LMP2 World Endurance Championship 2021. Orekę 07 prowadzili Jakub Śmiechowski, Renger van der Zande, Alex Brundle i Louis Delétraz[45][46][47][48]. W swoich pierwszym sezonie w mistrzostwach świata "Turbo Piekarze" zajmowali miejsca w środku stawki, cztery z sześciu wyścigów kończąc na piątym miejscu w klasie[49][50]. Najgorszym wynikiem było 9. miejsce w 6-godzinnym wyścigu w Bahrajnie[51]. Pozwoliło to ekipie zakończyć swój debiutancki sezon w WEC na piątym miejscu.
Trzeci udział zespołu w wyścigu 24h Le Mans był najbardziej jak dotychczas udany - zespół zajął piąte miejsce w klasie LMP2 i dziesiąte w klasyfikacji generalnej. Śmiechowski, Brundle i van der Zande pokazali dobre tempo oraz uniknęli większych błędów i pecha - poza pękniętą oponą podczas przejazdu Brundle'a, niezawinioną kolizją z samochodem zespołu Racing Team India Eurasia oraz problemami z maszyną do tankowania[52][53][54].

Kolejną częścią programu zespołu na sezon 2021 była seria European Le Mans Series 2021, w której zespół wystawił dwa samochody Ligier JS P320 klasy LMP3.[55] Prototyp numer 13, podobnie jak w sezonach 2018 i 2019, notował lepsze wyniki od siostrzanej załogi, zaliczając łącznie trzy podia, w tym jedno zwycięstwo[56] – za sprawą wysiłków Martina Hippego[57], młodego Belga Ugo de Wilde[58] oraz ich zmieniających się partnerów. Wystarczyło to do zajęcia czwartego miejsca w klasyfikacji generalnej, przede wszystkim na skutek wypadków i awarii w Le Castellet oraz Spa-Francorchamps[59][60]. Załoga numer 14, dla której w trakcie sezonu jeździło łącznie 9 kierowców notowała wyniki w środku stawki ELMS, kończąc sezon na 6 miejscu w klasyfikacji generalnej.
Sezon 2022 Inter Europol Competition rozpoczął w Asian Le Mans Series, wystawiając jednego Ligiera JS P320. Zespół dysponował tempem pozwalającym na wygrywanie wyścigów, jednak na skutek nagłej, wymuszonej zmiany w składzie, problemów technicznych oraz błędów kierowców ukończył serię na siódmej pozycji w klasyfikacji generalnej[61][62][63][64].

Na dalszy ciąg sezonu zespół rozszerzył swój program, na który złożyły się po jednym samochodzie LMP2 w World Endurance Championship oraz European Le Mans Series, jak również dwa samochody LMP3 w ELMS.[65][66][67]
Sezon WEC 2022 był bardzo nieudany. W każdym wyścigu, poza 6 Hours of Monza[68], Inter Europol Competition zmagał się z różnego rodzaju problemami - błędami kierowców[69] problemami technicznymi[70] i brakiem tempa[71], co zaowocowało zdobyciem tylko 20 punktów i 11. miejscem w klasyfikacji generalnej.
Wyścig 24h Le Mans również nie przyniósł sukcesu; samochody IEC przekroczyły linię mety na 13-tym (numer 34) i 14-tym (numer 43) miejscu. Samochód WEC zmagał się z problemami z prędkością maksymalną, jak również z innymi trudnościami. Prototyp numer 43 (wypożyczony od zespołu DragonSpeed, jako że zamówiony nowy model nie mógł zostać dostarczony przez Orekę na czas z uwagi na światowe zakłócenia w łańcuchu dostaw) dysponował lepszym tempem i aż do wczesnego ranka pozostawał w drugiej połowie czołowej dziesiątki, kiedy to awaria cewki zapłonowej spowodowała konieczność zjazdu do garażu na naprawę[72][73]. Głównymi przyczynami słabej dyspozycji zespołu było nagłe odejście dyrektora technicznego zespołu, konieczność restrukturyzacji ekipy i znaczna rotacja wśród personelu[74].
Występy w ELMS przyniosły lepsze wyniki. Samochód LMP2 w drugiej połowie sezonu znacząco przyspieszył; załoga uplasowała się na 2 miejscu na Spa-Francorchamps po starcie z samego końca stawki[75] oraz na 4 miejscu w finale sezonu na torze w Portimao, kończąc sezon na 8 miejscu. Dramatyczny przebieg miał sezon samochodu #13 w klasie LMP3, rozpoczynając się od dyskwalifikacji[76], następnie przynosząc trzy zwycięstwa z rzędu na Monzy, Circuit de Catalunya i Spa-Francorchamps, a kończąc utratą mistrzostwa na godzinę przed metą 4 Hours of Portimao - w wyniku kolizji Nico Pino z Mathiasem Beche i będącego tego skutkiem uszkodzenia zawieszenia, które najpierw spowodowało istotny spadek tempa, by wreszcie na 12 minut przed końcem wyścigu i sezonu ostatecznie wyeliminować samochód z wyścigu[77][78]. Samochód numer 14 zajął zaś ostatnie, 13 miejsce w klasyfikacji generalnej, głównie na skutek wolnych przejazdów i licznych błędów Jamesa Daysona[79].

Ostatnim elementem działań zespołu w 2022 roku był gościnny start w nowej serii Prototype Cup Germany - z jednym samochodem LMP3, prowadzonym przez powracającego do zespołu Jamesa Winslowa i debiutującego w sportach motorowych Damiana Cioska. Winslow i Ciosek zajęli podczas weekendu na Spa-Francorchamps 6 i 2 miejsce[80].
W sezonie 2023 zespół wystartował w 24h Le Mans, FIA World Endurance Championship 2023, European Le Mans Series, Asian Le Mans Series oraz Le Mans Cup, wystawiając w nich odpowiednio dwa, jeden, dwa, cztery i trzy samochody[81][82][83][84][85]. Sezon rozpoczął się od startu czterema samochodami w Asian Le Mans Series. Samochód LMP2 był bardzo szybki przez cały sezon, a jednym z najważniejszych tego powodów było tempo Nolana Siegela. Jednak dwie awarie mechaniczne w ostatnich minutach pierwszego i ostatniego wyścigu, kiedy Siegel był odpowiednio na trzecim i pierwszym miejscu, pozbawiły zespół mistrzostwa. Załogi LMP3 zajęły 7-me, 12-ste i 15-ste (ostatnie) miejsce w klasyfikacji generalnej[86].

Sezon WEC zakończył się dla Jakuba Śmiechowskiego, Alberta Costy i Fabio Scherera zdobyciem 114 punktów. Pozwoliło to ekipie na ukończenie sezonu na drugim miejscu w klasyfikacji generalnej. W związku z usunięciem z tej serii (za wyjątkiem 24h Le Mans) klasy LMP2 wobec rozwoju kategorii Hypercar w taki sposób zespół zakończył swoje trzyletnie występy w WEC.[87][88]
Przełomowym sukcesem zespołu była wygrana w 24h Le Mans 2023. Inter Europol ponownie wystawił dwa samochody - samochód startujący w pełnym sezonie WEC oraz auto oznaczone numerem 32, którego załogę stworzyli Jan Magnussen, Anders Fjordbach oraz kierowca-amator Mark Kvamme (załoga wystartowała w podklasie Pro-am)[89]. Załoga drugiego samochodu zakończyła udział w wyścigu w nocy po wypadku Magnussena[90].

Śmiechowski, Scherer i Costa zaprezentowali tempo, które drugi na mecie Robert Kubica określił jako "w swojej lidze"[91]. Szeroki rozgłos zdobył występ Scherera, który został uderzony w nogę przy wysiadaniu z auta przez samochód Corvette Racing w pierwszej godzinie wyścigu, w wyniku czego doznał złamania trzech kości śródstopia, urazu więzadła i pięty. Po otoczeniu opieką przez fizjoterapeutów zespołu Szwajcar spędził za kierownicą Oreki 07 ponad 8 godzin, pomimo konieczności zmiany metody hamowania oraz poruszania się na jednej nodze podczas wsiadania i wysiadania z samochodu. W końcówce wyścigu Scherer musiał również poradzić sobie z awarią radia[92][93][94]. Duży postęp zaliczył Jakub Śmiechowski, który zaprezentował tempo jakościowego kierowcy o srebrnej kategorii, a Albert Costa osiągał najlepsze czasy spośród członków załogi[95].
Po wyścigu rywale zespołu, w tym zwłaszcza kierowca drugiego na mecie samochodu, Louis Delétraz, oskarżyli zespół o naruszenie regulaminu technicznego, wskazując na krótkie czasy tankowania, niskie zużycie paliwa oraz duże przyspieszenie samochodu[96][97]. Po trwających ponad miesiąc badaniach organizatorzy oficjalnie potwierdzili wyniki wyścigu na podstawie raportu delegatów technicznych FIA oraz ACO, którzy "po głębokiej analizie" podali, że wszystkie samochody biorące udział w wyścigu - w tym Oreca polskiego zespołu - odpowiadały wymogom regulaminowym[98].
Sezon ELMS nie okazał się udany dla IEC. Jonathan Aberdein, Rui Andrade i Olli Caldwell, kierujący samochodem LMP2, zaliczyli tylko jedno podium w siedmiozespołowej stawce, prezentując słabe tempo i popełniając błędy[99], a w Aragon wycofali się z wyścigu po niezawinionej kolizji[100]. Od lepszej strony zespół pokazał się w klasie LMP3, której sezon zakończył na czwartym miejscu w klasyfikacji generalnej, zdobywając dwa drugie miejsca. Kierowcom Ligiera JS P320 brakowało również szczęścia – nieukończenie dwóch wyścigów, w Aragón i Algarve, spowodowane było awariami samochodu[101]. Debiutancki sezon w Le Mans Cup wszystkie trzy załogi zespołu zakończyły na ostatnich miejscach w klasyfikacji generalnej. Najlepiej i najrówniej prezentowali się kierowcy auta numer 15, Bryson Morris i Chris Short, zaś Santiago Concepción Serrano i Ben Stone z Ligiera numer 13 nie ukończyli 5 na 7 wyścigów sezonu.

2024-: W czołówce LMP2
Program Inter Europol Competition na sezon 2024 objął 24h Le Mans – z jednym samochodem LMP2[102], IMSA SportsCar Championship z jednym zgłoszeniem w klasie LMP2[103], European Le Mans Series – z dwoma LMP2 i jednym LMP3[104] oraz Le Mans Cup – z dwoma samochodami w klasie LMP3[105].
W nowej dla siebie serii IMSA szefostwo zespołu zdecydowało się na podjęcie współpracy z amerykańską ekipę PR1 Mathiasen, argumentując to brakiem znajomości specyfiki wyścigów samochodów w USA oraz kwestiami logistycznymi. Po stronie PR1 pozostała między innymi bieżąca obsługa samochodu, zaś inżynierowie nad nim pracujący pochodzili z obu zespołów. Dobór kierowców – w tym amerykańskiego właściciela firmy jubilerskiej Nicka Boulle’a, Toma Dillmanna i Jakuba Śmiechowskiego – należał do zespołu z Polski[106]. Występy zespołu przyniosły im tytuł mistrzów serii IMSA w klasie LMP2 w debiutanckim sezonie. Zwycięstwo na Canadian Tire Motorsport Park, podia w Watkins Glen i Indianapolis oraz ogólnie równa jazda Inter Europol by PR1/Mathiasen, z siódmym miejscem na torze Road America jako najgorszym wynikiem sezonu, przyniosły polsko-amerykańskiemu projektowi mistrzostwo serii oraz zaproszenie dla Boulle'a na 24h Le Mans 2025[107][108][109].


W 92. edycji 24-godzinnego wyścigu w Le Mans zespół był bardzo bliski obrony zeszłorocznego zwycięstwa. Śmiechowski, Władisław Łomko i Clément Novalak zajęli drugie miejsce, 18 sekund za zwycięzcami z United Autosports[110]. W ostatnich godzinach wyścigu różnice między czołową szóstką klasy LMP2 pozostawały bardzo małe, a Łomko i Novalak kilkakrotnie wychodzili na prowadzenie[111][112]; ostatecznie Francuz doprowadził samochód do mety na drugiej pozycji[113].
Europejska część programu poszła zespołowi niemal równie dobrze. Zwycięstwo w wyścigu na torze Paul Ricard, po utracie szansy na dublet na 20 minut przed metą[114] okazało się jedynym w sezonie. Podobnie jak w IMSA równa forma (siódme miejsce również w tej serii było najgorszym wynikiem) była kluczowym czynnikiem na drodze do drugiej pozycji w klasyfikacji generalnej dla Dillmanna, Łomko i Sebastiána Álvareza. Ostatni wyścig sezonu w Portimao załoga ukończyła na czwartym miejscu, po zamieszaniu związanym z nałożoną i cofniętą już po jej odbyciu karą 10 sekund[115][116]. Kierujący Oreką 07 numer 34 Luca Ghiotto, Oliver Gray i Novalak uplasowali się na siódmym miejscu w klasyfikacji generalnej, zaliczając jedno podium na torze Mugello. Samochód LMP3 podobnie jak #34 zaliczył jedno podium w sezonie, co przyniosło dziewiąte, przedostatnie, miejsce w klasyfikacji generalnej.
Drugi sezon w serii Le Mans Cup zakończył się lepszymi wynikami niż pierwszy. Aleksander Buchańcow i Rik Koen zakończyli sezon na jedenastym miejscu w klasyfikacji generalnej, zaczynając rok od trzeciego miejsca w pierwszym wyścigu[117], zaś Timothy Creswick, Sebastian Gravlund i Daniel Ali, prowadzący drugi samochód, ukończyli sezon na dziewiętnastym miejscu.
W 2025 roku Inter Europol Competition ponownie wziął udział w IMSA SportsCar Championship z jednym samochodem LMP2 o numerze 43 - w sposób samodzielny i po zbudowaniu nowej bazy, która powstała w Stanach Zjednoczonych. Zespół wrócił też do Asian Le Mans Series z dwoma autami LMP3, do European Le Mans Series z dwoma samochodami LMP2 i jednym LMP3 oraz do Le Mans Cup z jednym LMP3.[118][119][120][121]

Rok rozpoczął się od startów w Asian Le Mans Series dwoma samochodami LMP3 Ligier JS P320 o numerach 34 i 43, które to występy były ostatnimi w tych samochodach, wobec zastąpienia ich modelami nowej generacji JS P325. Samochody zajęły dwa ostatnie miejsca w klasyfikacji generalnej[122].
Pierwszy sezon samodzielnych występów w serii IMSA Sportscar Championship zespół ukończył na trzecim miejscu w klasyfikacji generalnej, osiągniętym po wygranej w 12 Hours of Sebring, zapewnionej w ostatnich minutach wyścigu[123], trzech drugich miejscach i niskich miejscach w pozostałych trzech wyścigach, powodowanymi problemami technicznymi[124]. Awaria zawieszenia w końcówce wyścigu na Canadian Tires Motorsport Park, gdy Tom Dillmann prowadził w wyścigu, poskutkowała poważnym wypadkiem, w wyniku którego Dillmann poddał się operacji kontuzjowanego kręgosłupa oraz nie wziął udziału w wyścigu na torze Road America, w którym zastąpił go kierowca BMW Connor de Phillippi[125].

W czerwcu po raz kolejny na starcie wyścigu w Le Mans wystawione zostały dwa prototypy LMP2, w tym jeden w podklasie Pro-am. Śmiechowski, Dillmann i nowy kierowca zespołu Nick Yelloly wywalczyli drugie zwycięstwo Inter Europolu w tym wyścigu. Samochód z numerem 43 prowadził w wyścigu od poranka, stale utrzymując nieprzekraczającą dwudziestu sekund przewagę nad autem numer 48 zespołu VDS Panis Racing. Końcówka wyścigu miała dramatyczny przebieg; na 34 minuty przed końcem na zespół nałożono karę przejazdu przez boksy, wskutek przekroczenia prędkości w alei serwisowej przez Yelloly'ego podczas poprzedniego postoju. Utracone w ten sposób prowadzenie zostało odzyskane po kolejnych kilku minutach wobec awarii zawieszenia w samochodzie rywali. Yelloly ukończył zwycięski wyścig z przewagą blisko dwóch minut nad zespołem Panisa[126][127][128]. Drugi samochód zespołu ukończył wyścig na piątym miejscu w podklasie Pro-Am.

Walka z VDS Panis Racing trwała również przez cały rok w serii ELMS i tam zakończyła się wygraną francuskiego zespołu. Pięć drugich miejsc w sześciu wyścigach przyniosło Śmiechowskiemu, Dillmannowi i Yelloly’emu drugie miejsce w klasyfikacji generalnej serii[129]. Kierujący samochodem #34 Pedro Perino, Luca Ghiotto i Jean-Baptiste Simmenauer ukończyli sezon na dziesiątym miejscu w klasyfikacji generalnej, z piątym miejscem na torze Spa-Francorchamps jako najlepszym wynikiem sezonu. Po dwóch latach przerwy zespół powrócił do tego na podium klasyfikacji generalnej w klasie LMP3, po serii równych występów i dwóch podiach Timothy’ego Creswicka, Reece’a Golda i Douwe Dedeckera[130].
Kolejny sezon startów w Le Mans Cup cechował się licznymi zmianami kierowców i klas. Najlepszym wynikiem w klasyfikacji generalnej było 6 miejsce samochodu z numerem 34 w klasie LMP3 Pro-am, w którym w ciągu roku zasiadły cztery różne załogi, osiągając jedno podium w wyścigu na Spa-Francorchamps; zdobyta na torze wygrana w ostatnim wyścigu sezonu została utracona przez błąd regulaminowy[131].

W sezonie 2026 zespół startował w tych samych seriach i klasach, co w poprzednim roku i dwa lata wcześniej – 24h Le Mans, IMSA SportsCar Championship, European Le Mans Series, Asian Le Mans Series oraz Le Mans Cup.[2][3][4][5][6] Rok rozpoczął się podwójnym startem w wyścigu 24 Hours of Daytona, który przyniósł zespołowi pierwsze podwójne podium w klasie LMP2. Samochód z numerem 43, prowadzony przez powracających na kolejny rok startów Toma Dillmanna, Jeremy'ego Clarke'a, Bijoya Garga i Antóniego Félixa da Costę zajął drugie miejsce, natomiast jednorazowy start samochodu nr 343 w rękach Śmiechowskiego, Nicka Cassidy'ego, powracającego do zespołu po trzech latach Nolana Siegela i Georgiosa Kolovosa zapewnił najniższy stopień podium[132]. Po mistrzostwie w sezonie 2024 i trzecim miejscu w roku 2025, sezon 2026 został ukończony przez załogę auta numer 43 na drugiej pozycji. Ostatni wyścig sezonu zespół ukończył o mniej niż sekundę za zespołem Crowdstrike by APR, głównymi rywalami ekipy i mistrzami serii[133][134].
W Asian Le Mans Series obie załogi – LMP2 o numerze 43 i LMP3 o numerze 13 – zaliczyły całkiem odmienne sezony. Jedno drugie miejsce w klasie LMP2 w sześciu wyścigach przyniosło zespołowi 11 miejsce w klasyfikacji generalnej[135]. W klasie LMP3 zespół był bardzo bliski ponownego zdobycia mistrzostwa po siedmiu latach, zaliczając na mecie trzy zwycięstwa i jedno drugie miejsce. Kierowcami samochodu byli powracający do zespołu po roku przerwy Aleksander Buchańcow oraz Chun-Ting Chou i Henry Cubides Olarte. Jedno ze zwycięstw, w pierwszym wyścigu w Abu Zabi, zostało anulowane po wyścigu, a załoga zdyskwalifikowana po proteście ostatecznych mistrzów serii, CLX Motorsport, wobec naruszenia regulaminu technicznego[136]. Auto z numerem 13 zdobyło ostatecznie tytuł wicemistrzów serii[137].

Zespół ponownie wystartował w 24-godzinnym wyścigu Le Mans dwoma samochodami. Samochód nr 43, ozdobiony specjalnym malowaniem inspirowanym polskimi polami rzepaku, ponownie prowadzili Dillmann, Śmiechowski i Yelloly, natomiast samochód nr 343 znalazł się w rękach Bijoya Garga i Reshada de Gerusa – jeżdzących dla zespołu w ELMS – a także kierowcy fabrycznego Porsche, Nico Müllera. Wyścig zakończył się dubletem zespołu: samochód nr 43 z powodzeniem obronił swoje zwycięstwo z 2025 roku, a samochód nr 343 zajął drugie miejsce. Głównymi rywalami zespołu byli długo prowadzący w wyścigu samochód nr 30 zespołu Duqueine, który musiał wycofać się z wyścigu w 21. godzinie z powodu awarii tarczy hamulcowej, oraz po raz kolejny Forrestier Racing by Panis. Dillmann, Śmiechowski i Yelloly zastosowali inną strategię oponową niż siostrzany samochód, co wynikało częściowo z tego, że oba samochody jechały blisko siebie w ostatnich godzinach, jak również przez większość wyścigu oszczędzali paliwo, co pozwoliło na wydłużenie przejazdów o jedno okrążenie i przewagę w tym zakresie w końcówce wyścigu[138][139][140].

Seria ELMS była najsłabszym punktem kampanii Inter Europol Competition w sezonie 2026. Wszystkie trzy załogi, pomimo zdobycia łącznie sześciu podiów, zakończyły sezon w środku stawki w swoich klasach, a najlepszym wynikiem było piąte miejsce samochodu nr 43 i 59 zdobytych punktów[141][142].
W Le Mans Cup samochód nr 34 w klasie LMP3 Pro-am zdobył dzięki wysiłkom Buchańcowa pięć pole position w sześciu wyścigach, które jednak nie przełożyły się na żadne zwycięstwo, co dało mu i jego zmieniającym się partnerom piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Samochód LMP3 nr 43 zdobył punkty tylko raz i został wycofany z serii przed finałowym wyścigiem[143].
Plany startów w Hypercar i nowym LMP2
Inter Europol Competition od 2021 roku planuje starty w najwyższej klasie wyścigów długodystansowych[144]. Do 2026 roku osoby zarządzające zespołem wielokrotnie wskazywały na znaczne koszty wystawienia prototypu w klasie Hypercar bądź GTP oraz konieczność pozyskania odpowiedniego wsparcia producenckiego[145][146][147]. W styczniu 2026 media branżowe podały informację, że zespół miałby już w sezonie 2027 wystawić co najmniej jeden samochód w klasie Hypercar przy współpracy z Hondą[148][149]. W czerwcu 2026 roku menedżer zespołu, Sascha Fassbender, potwierdził, że umowa nie została sfinalizowana z powodu decyzji Hondy, pomimo dokumentów gotowych do podpisu[150]. W maju 2026 roku zespół w dalszym ciągu prowadził rozmowy co do startów w WEC lub IMSA, w tym z potencjalnymi kierowcami[151]; Fassbender podał, że przejście do klasy Hypercar lub GTP przed sezonem 2028 jest mało prawdopodobne, i ponownie potwierdził, że plany zespołu obejmują wyłącznie prowadzenie programu fabrycznego, a nie prywatnego[150].
Niezależnie od tego, w sezonie 2028 zespół wystawi samochody w klasie LMP2 nowej generacji – przechodząc na model Ligier JS P228, co będzie oznaczało powrót do współpracy z Ligierem w klasie LMP2 po 7 latach korzystania z Oreki 07.[152]
Wyniki zespołu
24h Le Mans
| Rok | Uczestnik | Klasa | Numer | Samochód | Silnik | Kierowcy | Okrążenia | Miejsce | Miejsce w klasie |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2019 | LMP2 | 34 | Ligier JS P217 | Gibson GK428 4.2 V8 | 325 | 45 | 16 | ||
| 2020 | LMP2 | 34 | Ligier JS P217 | Gibson GK428 4.2 V8 | 316[42] | 42 | 17 | ||
| 2021 | LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 V8 | 360 | 10 | 5 | ||
| 2022 | LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 V8 | 365 | 18 | 13 | ||
| LMP2 | 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 V8 | 364 | 19 | 14 | |||
| 2023 | LMP2 | 32 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 V8 | 117 | DNF | DNF | ||
| LMP2 Pro-am | |||||||||
| LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 V8 | 328 | 9 | 1 | |||
| 2024 | LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 V8 | 297 | 16 | 2 | ||
| 2025 | LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 V8 | 363 | 28 | 10 | ||
| LMP2 Pro-am |
5 | ||||||||
| LMP2 | 43 | 367 | 19 | 1 | |||||
| 2026 | LMP2 | 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 V8 | 361 | 15 | 1 | ||
| 343 | 360 | 16 | 2 |
FIA World Endurance Championship
| Rok | Klasa | Numer | Samochód | Silnik | Kierowcy | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | Poz. | Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2021 | LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | SPA 5 |
POR 5 |
MNZ 4 |
LMN 5[153] |
BAH 9 |
BAH 5 |
5 | 84 | ||
| 2022 | LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | SEB 14 |
SPA RET |
LMN 13[154] |
MNZ 4 |
FUJ 11 |
BAH RET |
11 | 20 | ||
| 2023 | LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | SEB 4[155] |
POR 10[156] |
SPA 3 |
LMN 1 |
MNZ 5 |
FUJ 9 |
BAH 6 |
2 | 114 |
IMSA SportsCar Championship
| Rok | Klasa | Numer | Samochód | Silnik | Kierowcy | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | Poz. | Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2020 | LMP2 | 51 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | DAY | SEB | RAM | RAT | PLM 3 |
LAG | SEB 4 |
6 | 58 | |
| 2024 | LMP2 | 52[157] | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | DAY 4 |
SEB 6 |
WAT 3 |
MOP 1 |
RAM 7 |
IND 2 |
PLM 4 |
1 | 2227 | |
| 2025 | LMP2 | 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | DAY 10 |
SEB 1 |
WAT 8 |
MOP 10 |
RAM 2 |
IND 2 |
PLM 2 |
3 | 2117 | |
| 2026 | LMP2 | 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | DAY 2 |
SEB 11 |
WAT 4 |
MOP 1 |
RAM 1 |
IND 6 |
PLM 2 |
2 | 2302 | |
| 343 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | DAY 3 |
SEB |
WAT |
MOP |
RAM |
IND |
PLM |
12 | 325 |
European Le Mans Series
| Rok | Klasa | Numer | Samochód | Silnik | Kierowcy | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | Poz. | Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2016 | LMP3 | 13 | Ligier JS P3 | Nissan VK50VE 5.0 L V8 | SIL RET |
IMO 15 |
RBR RET |
LEC 7 |
SPA 6 |
EST 5 |
10 | 24.5 | |
| 2017 | LMP3 | 13 | Ligier JS P3 | Nissan VK50VE 5.0 L V8 | SIL 6 |
MON 6 |
RBR 5 |
LEC 2 |
SPA 4 |
POR RET |
5 | 56 | |
| 2018 | LMP3 | 13 | Ligier JS P3 | Nissan VK50VE 5.0 L V8 | LEC 6 |
MON 4 |
RBR 3 |
SIL 5 |
SPA 12 |
POR 1 |
2 | 70.25 | |
| 14 | Ligier JS P3 | Nissan VK50VE 5.0 L V8 | LEC 12 |
MON 15 |
RBR 11 |
SIL 13 |
SPA 15 |
POR 8 |
15 | 6.25 | |||
| 2019 | LMP2 | 34 | Ligier JS P217 | Gibson GK428 4.2 L V8 | LEC 15 |
MON 13 |
CAT RET |
SIL 12 |
SPA 12 |
POR RET |
17 | 2 | |
| LMP3 | 13 | Ligier JS P3 | Nissan VK50VE 5.0 L V8 | LEC 3 |
MON 2 |
CAT 1 |
SIL 2 |
SPA 2 |
POR 11 |
2 | 94.5 | ||
| 14 | Ligier JS P3 | Nissan VK50VE 5.0 L V8 | LEC 13 |
MON 9 |
CAT RET |
SIL RET |
SPA 6 |
POR 7 |
12 | 16.5 | |||
| 2020 | LMP2 | 34 | Ligier JS P217 | Gibson GK428 4.2 L V8 | LEC 7 |
SPA 11 |
LEC 6 |
MON 12 |
POR RET |
– | 12 | 15.5 | |
| LMP3 | 13 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | LEC 2 |
SPA RET |
LEC 3 |
MON 1 |
POR 3 |
– | 2 | 73 | ||
| 2021 | LMP3 | 13 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | CAT 3 |
RBR 4 |
LEC RET |
MON 3 |
SPA RET |
POR 1 |
4 | 67 | |
| 14 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | CAT 8 |
RBR 5 |
LEC 6 |
MON 7 |
SPA RET |
POR 7 |
6 | 36 | |||
| 2022 | LMP2 | 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | LEC 11 |
IMO 9 |
MON 11 |
CAT 16 |
SPA 2 |
POR 4 |
8 | 32 | |
| LMP3 | 13 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | LEC DSQ |
IMO 8 |
MON 1 |
CAT 1 |
SPA 1 |
POR RET |
2 | 79 | ||
| 14 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | LEC 9 |
IMO RET |
MON RET |
CAT 10 |
SPA 8 |
POR 8 |
13 | 13 | |||
| 2023 | LMP2 | 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | CAT RET |
LEC 3 |
ARA RET |
SPA RET |
POR 7 |
POR 4 |
7 | 33 | |
| LMP3 | 13 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | CAT 2 |
LEC 6 |
ARA RET |
SPA 2 |
POR RET |
POR 4 |
4 | 57 | ||
| 2024 | LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | CAT 8 |
LEC RET |
IMO 7 |
SPA 4 |
MUG 3 |
POR 5 |
7 | 47 | |
| 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | CAT 6 |
LEC 1 |
IMO 4 |
SPA 2 |
MUG 7 |
POR 4 |
2 | 81 | |||
| LMP3 | 88 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | CAT 6 |
LEC RET |
IMO 9 |
SPA 9 |
MUG 3 |
POR RET |
9 | 27 | ||
| 2025 | LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | CAT 9 |
LEC 10 |
IMO 6 |
SPA 5 |
SIL 9 |
POR RET |
10 | 23 | |
| 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | CAT 10 |
LEC 2 |
IMO 2 |
SPA 2 |
SIL 2 |
POR 2 |
2 | 92 | |||
| LMP3 | 88 | Ligier JS P325 | Toyota V35A-FTS 3.5 L V6 | CAT 3 |
LEC 4 |
IMO 7 |
SPA 3 |
SIL 5 |
POR 6 |
3 | 66 | ||
| 2026 | LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | CAT 2 |
LEC 2 |
IMO 6 |
SPA 11 |
SIL 6 |
POR 8 |
6 | 55 | |
| 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | CAT 5 |
LEC 7 |
IMO 9 |
SPA 1 |
SIL 9 |
POR 3 |
5 | 59 | |||
| LMP3 | 13 | Ligier JS P325 | Toyota V35A-FTS 3.5 L V6 | CAT 3 |
LEC 1 |
IMO 10 |
SPA RET |
SIL 3 |
POR 9 |
5 | 58 |
Asian Le Mans Series
| Rok | Klasa | Numer | Samochód | Silnik | Kierowcy | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | Poz. | Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2018-19 | LMP3 | 13 | Ligier JS P3 | Nissan VK50VE 5.0 L V8 | SHA 1 |
FUJ 2 |
CHA 2 |
SEP 1 |
1 | 87 | |||
| 2019-20 | LMP2 | 33 | Ligier JS P217 | Gibson GK428 4.2 L V8 | SHA 5 |
BEN 4 |
SEP 6 |
CHA 6 |
4 | 38 | |||
| 34 | Ligier JS P217 | Gibson GK428 4.2 L V8 | SHA 4 |
|BEN RET |
SEP 5 |
CHA 7 |
5 | 28 | |||||
| LMP3 | 13 | Ligier JS P3 | Nissan VK50VE 5.0 L V8 | SHA 1 |
BEN 2 |
SEP 3 |
CHA RET |
3 | 59 | ||||
| 14 | Ligier JS P3 | Nissan VK50VE 5.0 L V8 | BEN 4 |
9 | 12 | ||||||||
| 18 | Ligier JS P3 | Nissan VK50VE 5.0 L V8 | SEP 6 |
CHA 6 |
8 | 16 | |||||||
| 2022 | LMP3 | 13 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | DUB 5 |
DUB 5 |
ABU 7 |
ABU 5 |
7 | 36 | |||
| 2023 | LMP2 | 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | DUB RET |
DUB 1 |
ABU 4 |
ABU RET |
5 | 39 | |||
| LMP3 | 53 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | DUB 9 |
DUB RET |
ABU 9 |
ABU 6 |
12 | 12 | ||||
| 63 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | DUB 11 |
DUB 11 |
ABU 12 |
ABU RET |
15 | 0 | |||||
| 73 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | DUB 5 |
DUB 7 |
ABU 10 |
ABU 5 |
7 | 27 | |||||
| 2024-25 | LMP3 | 34 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | SEP RET |
SEP 5 |
DUB 3 |
DUB 5 |
ABU 4 |
ABU 6 |
5 | 55 | |
| 43 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | SEP RET |
SEP 6 |
DUB 5 |
DUB 6 |
ABU RET |
ABU 5 |
7 | 36 | |||
| 2025-26 | LMP2 | 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | SEP 13 |
SEP 12 |
DUB 11 |
DUB RET |
ABU 9 |
ABU 2 |
11 | 20 | |
| LMP3 | 13 | Ligier JS P325 | Toyota V35A-FTS 3.5 L V6 | SEP 1 |
SEP 4 |
DUB 1 |
DUB 7 |
ABU DSQ |
ABU 2 |
2 | 86 | ||
| 2026-27 | LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK 428 4.2 L V8 | TBA TBA |
LEC |
LEC |
JER |
JER |
POR |
POR |
||
| 43 | Oreca 07 | Gibson GK 428 4.2 L V8 | TBA |
LEC |
LEC |
JER |
JER |
POR |
POR |
Le Mans Cup
| Rok | Klasa | Numer | Samochód | Silnik | Kierowcy | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | Poz. | Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2022 | LMP3 | 54 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | LMN RET |
LMN 20 |
- | - | ||||||
| 2023 | LMP3 | 13 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | CAT RET |
LMN 20 |
LMN RET |
LEC RET |
ARA RET |
SPA RET |
POR 9 |
25 | 2 | |
| 14 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | CAT 22 |
LMN DNS |
LMN 25 |
LEC 12 |
ARA RET |
SPA 16 |
POR 18 |
28 | 0 | |||
| 15 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | CAT RET |
LMN 30 |
LMN 12 |
LEC 24 |
ARA 13 |
SPA 17 |
POR 7 |
20 | 6 | |||
| 2024 | LMP3 | 34 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | CAT 3 |
LEC 8 |
LMN RET |
LMN 11 |
SPA RET |
MUG 9 |
POR 16 |
11 | 21 | |
| 43 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | CAT 10 |
LEC 22 |
LMN DNS |
LMN 20 |
SPA RET |
MUG 18 |
POR 9 |
19 | 3 | |||
| 2025 | LMP3 Pro/Am |
34 | Ligier JS P325 | Toyota V35A-FTS 3.5 L V6 | CAT 11 |
LEC 10 |
LMN 5 |
LMN 5 |
SPA 3 |
SIL |
POR 4 |
6 | 40 | |
| 43 | Ligier JS P325 | Toyota V35A-FTS 3.5 L V6 | CAT |
LEC |
LMN 10 |
LMN 7 |
SPA |
SIL |
POR |
14 | 5 | |||
| LMP3 | 5 | Ligier JS P325 | Toyota V35A-FTS 3.5 L V6 | CAT |
LEC |
LMN |
LMN |
SPA |
SIL 15 |
POR |
- | - | ||
| 2026 | LMP3 Pro/Am |
34 | Ligier JS P325 | Toyota V35A-FTS 3.5 L V6 | CAT 5 |
LEC 4 |
LMN DSQ |
SPA 3 |
SIL 7 |
POR 3 |
5 | 63 | ||
| LMP3 | 43 | Ligier JS P325 | Toyota V35A-FTS 3.5 L V6 | CAT 12 |
LEC RET |
LMN 16 |
SPA 16 |
SIL 7 |
POR |
15 | 6 |
Przypisy
- ↑ The 24 Hours of Le Mans: Returning to Defend the Crown. [w:] intereuropolcompetition.eu [on-line]. 4 June 2026. [dostęp 2026-06-19].
- ↑ a b Stephen Kilbey: Four 2026 Le Mans Invites Handed Out After ELMS Finale. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2025-10-18. [dostęp 2026-01-28].
- ↑ a b The Rolex 24 at Daytona Pre-Event Entry List. [w:] IMSA [on-line]. 2026-01-23. [dostęp 2026-01-28].
- ↑ a b 2026 European Le Mans Series – Season Entry List. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2025-12-17. [dostęp 2026-01-28].
- ↑ a b 2025-2026 ASIAN LE MANS SERIES PROVISIONAL ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2025-11-28. [dostęp 2026-01-28].
- ↑ a b 2026 Michelin Le Mans Cup – Season Entry List. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2026-01-28. [dostęp 2026-01-28].
- ↑ Rafał Majchrzak, Graham Goodwin: Boss Of The “Racing Bakers” Of Inter-Europol Lays Out The Mission For Polish Squad. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2021-05-24. [dostęp 2024-09-04].
- ↑ Jakub Balcerski, Krzysztof Smajek: "Turbo Piekarze" chcą podium legendarnego wyścigu. Były kierowca F1 w polskim zespole. [w:] Sport.pl [on-line]. 2022-03-18. [dostęp 2024-09-04].
- ↑ Martin Little, RJ O'Connell: 2023 LM24, Hour 21: LMP2 & GTE Am Battles Heating Up. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2023-06-11. [dostęp 2024-09-04].
- ↑ Katarzyna Łapczyńska: Polały się łzy. Tak polski zespół świętował wygraną w 24h Le Mans. [w:] WP Sportowe Fakty [on-line]. 2023-06-11. [dostęp 2024-09-04].
- ↑ Kamil Niewiński: Amerykański sen Turbo Piekarzy. Inter Europol dołącza do IMSA. [w:] Autokult [on-line]. 2023-12-10. [dostęp 2024-09-04].
- ↑ @intereuropolcompetition na Instagramie. [dostęp 2026-01-28].
- ↑ Polski Związek Motorowy: Polski zespół w 24h Le Mans. 2019-06-12. [dostęp 2024-09-03]. (pol.).
- ↑ DriverDB: Formula Renault 2.0 NEC 2011 standings. [dostęp 2024-09-03]. (ang.).
- ↑ Polski Związek Motorowy: Jakub Śmiechowski zwycięzcą European B.O.S.S. GP Series. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ DriverDB: BOSS GP Championship – Formula class 2015 standings. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Estoril ELMS (Portugal). [w:] Inter Europol Competition [on-line]. 2016-10-26. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Estoril V de V(Portugal). [w:] Inter Europol Competition [on-line]. 2016-11-09. [dostęp 2024-04-03].
- ↑ Endurance-Info.com: Inter Europol Competition back in the ELMS with car number 13. 2017-04-11. [dostęp 2024-09-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-11)].
- ↑ Inter Europol Competition: Pechowe zakończenie dobrego sezonu w ELMS. 2017-10-22. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ V de V: V de V ENDURANCE SERIES 2017 ENDURANCE LMP3 CLASSEMENT GENERAL. [dostęp 2024-09-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-25)].
- ↑ Graham Goodwin: 2018 Full Season ELMS Entry List. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2018-02-08. [dostęp 2024-09-04].
- ↑ We won the race and are the ELMS vice champions!. [w:] Inter Europol Competition [on-line]. 2018-10-23. [dostęp 2024-09-04].
- ↑ LMP3 Teams Championship. [w:] motorsport.com [on-line]. [dostęp 2024-09-04].
- ↑ V de V: VdeV ENDURANCE SERIES 2018 ENDURANCE LMP3 CLASSEMENT GENERAL. [dostęp 2024-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-11)].
- ↑ DriverDB: BOSS GP Championship – Formula class 2016 standings. [dostęp 2021-04-13].
- ↑ DriverDB: BOSS GP Championship – Formula class 2017 standings. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ DriverDB: BOSS GP Championship – Formula class 2018 standings. [dostęp 2024-09-04].
- ↑ Stephen Kilbey: Algarve Pro Wins 4H Sepang As Titles Settled & Le Mans Invites Awarded. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2019-02-24. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Daniel Lloyd: Inter Europol Competition Set for 2019 LMP2 Entry. [w:] Sportscar365 [on-line]. 2018-09-19. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Daniel Lloyd: Eurointernational Inherits LMP3 Title After Inter Europol Penalty. [w:] Sportscar365 [on-line]. 2019-10-27. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ FIA: LE MANS SERIES – ICA DECISION – HEARING 13 – 02 – 2020 – INTER EUROPOL COMPETITION. 2020-03-02. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ James Winslow zastąpi Léo Roussela na 24h Le Mans. [w:] Inter Europol Competition [on-line]. 2019-05-25. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Minęliśmy metę w 24 Hours of Le Mans!. [w:] Inter Europol Competition [on-line]. 2019-06-16. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ DriverDB: BOSS GP Championship – Formula class 2019 standings. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Graham Goodwin: Inter Europol Competition Confirm LMP2 Entry For Asian Le Mans Series. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2019-05-24. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Graham Goodwin: Beche & Winslow Join Inter Europol For Asian Le Mans. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2019-11-05. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Rene Binder: @ReneBinder12 na Twitterze. 2020-02-29. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ SMP Racing: @SMP_Racing na Twitterze. 2020-06-10. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Graham Goodwin: G-Drive Win at Portimao, United Secure 1-2 In Championship, Short Report. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2020-11-01. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Janusz Śmiłowski: Inter Europol z problemami. [w:] motorsport.com [on-line]. 2020-09-20. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ a b FIA: Decision no 121. 2020-09-20. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Ryan Kish: #10 Konica Minolta Cadillac Wins Petit Le Mans After Lead Pair Clash. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2020-10-18. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Inter Europol Competition: Wyścig do zapomnienia. 2020-11-15. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Daniel Lloyd: Inter Europol Finalizes Lineup; Castroneves in for Sebring. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2021-01-05. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Bartosz Budnik, Bartosz Pokrzywiński: Jak funkcjonuje zespół WEC? Inter Europol Competition od zaplecza. 2021-02-26. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Daniel Lloyd: 1000 Miles of Sebring Canceled; Portimao to Stage 2021 Opener. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2021-01-22. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Graham Goodwin: Louis Delétraz Replaces Renger van der Zande For Inter Europol At WEC Portimao and Fuji. [w:] dailysportscar.com [on-line]. 2021-05-01. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Inter Europol Competition: 4th place… best result so far. 2021-07-18. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Grzegorz Piotrowicz: Inter Europol Competition na piątkę w sezonie 2021 po 8H Bahrajnu. [w:] motohigh.pl [on-line]. 2021-11-07. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Grzegorz Piotrowicz: Inter Europol Competition z nieba do piekła w 6H Bahrajnu. [w:] motohigh.pl [on-line]. 2021-10-31. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Rafał Majchrzak: 24h Le Mans. Historyczny wynik polskiej ekipy w Le Mans. Inter Europol Competition piąty w klasie LMP2. [w:] TVP Sport [on-line]. 2021-08-24. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Renger van der Zande: @Rengervdz na Instagramie. 2021-08-22. [dostęp 2024-09-03]. (ang.).
- ↑ Alex Brundle: @AlexBrundle na Twitterze. 2021-08-23. [dostęp 2024-09-03]. (ang.).
- ↑ Daniel Lloyd: 43 Cars on Entry List for 2021 Season. [w:] Sportscar365 [on-line]. 2021-02-12. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Graham Goodwin: Post Race Penalty For DKR Gives InterEuropol The LMP3 Win In Portimao. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2021-10-25. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Inter Europol Competition: Martin Hippe back in the #13 LMP3. 2021-02-19. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Graham Goodwin: Ugo de Wilde Joins Inter Europol LMP3 Title Push. [w:] dailysportscar.com [on-line]. 2021-03-30. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Grzegorz Piotrowicz: Nieoczekiwane rozstrzygnięcie na Paul Ricard dla G-Drive - analiza. [w:] motohigh.pl [on-line]. 2021-06-06. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Marcin Wyrzykowski: Inter Europol Competition bez punków w Spa. [w:] pl.motorsport.com [on-line]. 2021-09-20. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Graham Goodwin: Inter-Europol Return To Asian Le Mans Series. [w:] dailysportscar [on-line]. 2021-11-30. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Graham Goodwin: Inter Europol Confirm Asian Le Mans Series Line-up. [w:] dailysportscar [on-line]. 2022-01-18. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Grzegorz Piotrowicz: 4h Dubaju 2022: Stracona szansa Inter Europolu i DKR na wygraną. [w:] Motohigh [on-line]. 2022-02-14. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Grzegorz Piotrowicz: G-Drive pokonało pożar i wygrało finał sezonu 2022 w AsLMSą. [w:] Motohigh [on-line]. 2022-02-20. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Daniel Lloyd: “Intensive Work” Required for Inter Europol to Match Top Teams. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2021-11-06. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Graham Goodwin: Esteban Gutiérrez Completes 2022 Inter Europol WEC Line-up. [w:] dailysportscar.com [on-line]. 2022-01-11. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ 2022 European Le Mans Series - Season Entry List. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2022-03-14. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Jamie Klien: Underdog LMP2 teams Vector, Inter Europol shine at Monza. [w:] Motorsport.com [on-line]. 2022-07-13. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Grzegorz Piotrowicz: Toyota wygrała ulewne 6h Spa - analiza. [w:] Motohigh [on-line]. 2022-05-07. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Grzegorz Piotrowicz: Alpine pokonało Toyotę w 1000 Mil Sebring. Pech Premy i Inter Europolu. [w:] Motohigh [on-line]. 2022-03-19. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Alex Brundle: @alexbrundleracing na Instagramie. [dostęp 2025-05-07].
- ↑ 24h Le Mans Provisional Entry List : 09.03.2022. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2022-03-10. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Grzegorz Piotrowicz: Toyota wygrała 24h Le Mans, a Prema i Kubica stanęli na podium. [w:] Motohigh [on-line]. 2022-06-13. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Iwona Hołod: Śmiechowski celuje w mistrzostwo: „Jest dużo lepiej”. A dlaczego nie szło w WEC?. [w:] Powrótroberta.pl [on-line]. 2022-11-06. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Fittipaldi Brothers na YouTube: De ÚLTIMO para P2 em Spa! MELHOR RESULTADO da HISTÓRIA da equipe!. 2022-09-26. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ ACO: Decision no 15. 2022-04-17. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ European Le Mans Series: Heartbreaking End to the Title Hopes for Inter Europol Competition - 4 Hours of Portimão 2022 - ELMS. 2022-10-25. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Charles Crews: @charlescrews na Instagramie. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Grzegorz Piotrowicz: Prema i Inter Europol Competiton wygrały 4h Barcelona. [w:] Motohigh [on-line]. 2022-08-28. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Standings. [w:] Prototype Cup Germany [on-line]. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ 2023 24 HOURS LE MANS - PROVISIONAL ENTRY LIST - 27/02/2023. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2023-02-27. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ 2023 FIA WORLD ENDURANCE CHAMPIONSHIP - PROVISIONAL FULL SEASON ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2023-01-11. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ Graham Goodwin: Inter Europol Confirm Plans For Four Car Asian Le Mans Series Entry. [w:] dailysportscar [on-line]. 2022-11-25. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ 2023 EUROPEAN LE MANS SERIES - PROVISIONAL SEASON ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2023-02-06. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ 2023 MICHELIN LE MANS CUP - PROVISIONAL SEASON ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2023-02-20. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ RJ O'Connell: DKR Engineering Wins Abu Dhabi Finale – and Secures Le Mans Invite As Champions. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2023-02-19. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ Stephen Kilbey: #8 Toyota Crew Crowned Champions After Dominant Bahrain Victory. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2023-11-04. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ A FIA World Endurance Championship season to be proud of for Inter Europol Competition. [w:] Inter Europol Competition [on-line]. 2023-11-05. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ Piotr Szczepanik: Mark Kvamme, Anders Fjordbach i Jan Magnussen w składzie Inter Europol Competition na 24 Hours of Le Mans. [w:] Na Czterech Kołach [on-line]. 2023-05-04. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ FIA World Endurance Championship na YouTube: Full Race I 2023 24 Hours of Le Mans I FIA WEC. 2023-07-01. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ Iwona Hołod: „Po Spa powiedziałem, że IEC zdubluje wszystkich na Le Mans”. [w:] Powrót Roberta [on-line]. 2023-06-12. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ Fabio Scherer: @fabioscherer_ na Instagramie. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ Charles Bradley: Injured foot, broken radio can’t stop Inter Europol from Le Mans LMP2 win. [w:] motorsport.com [on-line]. 2023-06-11. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ Davey Euwema: Scherer Won Le Mans With Fractured Foot. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2023-06-13. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ David Heinemeier Hansson: @dhhracing na Twitterze. 2023-06-12. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ Laurent Mercier: 24H du Mans - Une victoire LMP2 qui fait causer le paddock. [w:] endurance=info.com [on-line]. 2023-06-26. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ Valentin Glo: Inter Europol Competition, une victoire qui interroge. [w:] autohebdo.fr [on-line]. 2023-06-23. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ FIA: Decision no. 184. 2023-07-21. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ European Le Mans Series na YouTube: REPLAY - Race - 4 Hours of Spa-Francorchamps 2023 (English). 2023-09-24. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ Grzegorz Piotrowicz: United Autosports wygrał 4h Aragonii w ELMS. Pech Inter Europolu. [w:] Motohigh [on-line]. 2023-08-28. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ European Le Mans Series: @elms_official na Instagramie. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ 2024 24 HOURS LE MANS - PROVISIONAL ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2024-02-19. [dostęp 2024-02-20].
- ↑ Stephen Kilbey: Inter Europol Teams Up With PR1 For 2024 IMSA Campaign. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2023-10-13. [dostęp 2024-02-20].
- ↑ 2024 EUROPEAN LE MANS SERIES - SEASON ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2023-12-04. [dostęp 2024-02-19].
- ↑ 2024 MICHELIN LE MANS CUP - SEASON ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2024-01-29. [dostęp 2024-02-20].
- ↑ John Dagys: PR1/Mathiasen, Inter Europol “Working in Both Directions”. [w:] Sportscar365 [on-line]. 2024-01-25. [dostęp 2024-02-20].
- ↑ John Dagys: Daytona Post-Race Notebook. [w:] Sportscar365 [on-line]. 2024-01-29. [dostęp 2024-05-05].
- ↑ John Dagys: Road Atlanta Post-Race Notebook. [w:] Sportscar365 [on-line]. 2024-10-14. [dostęp 2024-10-20].
- ↑ John Dagys: Dillmann: Consistency Led Inter Europol By PR1 to LMP2 Title. [w:] Sportscar365 [on-line]. 2024-10-15. [dostęp 2024-10-20].
- ↑ FIA: 92º Edition des 24 Heures du Mans - Final Classification by Category. 2024-06-18. [dostęp 2024-06-19].
- ↑ @elms_official na Instagramie. [dostęp 2024-06-19].
- ↑ @24hoursoflemans na Twitterze. [dostęp 2024-06-19].
- ↑ Inter Europol Competition take a fighting second-place LMP2 finish at the 92nd 24 Hours of Le Mans!. [w:] Inter Europol Competition [on-line]. 2024-06-16. [dostęp 2024-06-19].
- ↑ Stephen Kilbey: Historic Win For Inter Europol In Drama-Filled 4H Le Castellet. [w:] dailysportscar [on-line]. 2024-05-05. [dostęp 2024-05-05].
- ↑ Stephen Killbey: Dillmann Primed For ELMS & IMSA Title Deciders. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2024-09-28. [dostęp 2024-10-20].
- ↑ @TomDillmann na Twitterze. [dostęp 2024-10-20].
- ↑ Stephen Kilbey: High Class Racing Wins Le Mans Cup Opener. [w:] dailysportscar [on-line]. 2024-04-13. [dostęp 2024-05-05].
- ↑ The Rolex 24 at Daytona Pre-Event Entry List. [w:] IMSA [on-line]. 2024-12-12. [dostęp 2025-02-05].
- ↑ 2025 EUROPEAN LE MANS SERIES - SEASON ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2024-12-03. [dostęp 2025-02-05].
- ↑ 2024-2025 ASIAN LE MANS SERIES PROVISIONAL ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2025-01-24. [dostęp 2025-02-04].
- ↑ 2025 MICHELIN LE MANS CUP - SEASON ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2025-02-04. [dostęp 2025-02-05].
- ↑ ACO: 2024-2025 - ASIAN LE MANS SERIES TROPHY - LMP3 TEAMS. 2025-02-19. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ Jonathan Grace: Inter Europol Takes Dramatic LMP2 Sebring Win. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2025-03-15. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ IMSA WeatherTech SportsCar Championship LMP2 Teams. [w:] IMSA [on-line]. 2025-10-17. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ Dawey Euwema: Dillmann Cleared for Racing Return at Spa. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2025-08-13. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ 2025 24 HOURS LE MANS - PROVISIONAL ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2025-03-03. [dostęp 2025-03-03].
- ↑ Jonathan Grace: Inter Europol Takes LMP2 Le Mans Honors Amidst Late Drama. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2025-06-15. [dostęp 2025-06-15].
- ↑ Jamie Klein: Masson Recalls “Cruel” End to Panis VDS Victory Bid. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2025-06-16. [dostęp 2025-06-16].
- ↑ Stephen Kilbey, VDS Panis Clinches LMP2 Title With Dominant 4H Portimão Win, [w:] dailysportscar [online], 18 października 2025.
- ↑ 2025 - ELMS CHAMPIONSHIP - LMP2 TEAMS. [w:] ACO [on-line]. 2025-10-18. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ Decision no. 36 AMENDED. [w:] ACO [on-line]. 2025-10-18. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ John Dagys: Daytona Post-Race Notebook. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2026-01-26. [dostęp 2026-01-28].
- ↑ RJ O'Connell, Porsche Penske Fights To Victory As Titles Decided In Wild Petit Le Mans, [w:] dailysportscar [online], 4 października 2026 [dostęp 2026-10-13].
- ↑ IMSA WeatherTech SportsCar Championship LMP2 Teams Michelin Raceway After Race Championship Points Standings. [w:] IMSA [on-line]. 2026-10-09. [dostęp 2026-10-13].
- ↑ 2025-2026 - ASIAN LE MANS SERIES TROPHY - LMP2 TEAMS. [w:] ACO [on-line]. 2026-02-08. [dostęp 2026-02-11].
- ↑ Decision no. 83. [w:] ACO [on-line]. 2026-02-07. [dostęp 2026-02-11].
- ↑ 2025-2026 - ASIAN LE MANS SERIES TROPHY - LMP3 TEAMS. [w:] ACO [on-line]. 2026-02-08. [dostęp 2026-02-11].
- ↑ Jamie Klein: Inter Europol Scores Back-to-Back LMP2 Victories. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2026-06-14. [dostęp 2026-06-15].
- ↑ Stephen Lickorish: Yelloly: Inter Europol Practiced Vital Fuel-Saving “A Lot”. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2026-06-15. [dostęp 2026-06-15].
- ↑ Inter Europol Competition Claims Historic One-Two Finish at the 2026 24 Hours of Le Mans. 2026-06-15. [dostęp 2026-06-15].
- ↑ 2026 - ELMS CHAMPIONSHIP - LMP2 TEAMS Portimão After Race. [w:] ACO [on-line]. 2026-10-10. [dostęp 2026-10-10].
- ↑ 2026 - ELMS CHAMPIONSHIP - LMP3 TEAMS Portimão After Race. [w:] ACO [on-line]. 2026-10-10. [dostęp 2026-10-10].
- ↑ LMP3 PRO/AM - MICHELIN LE MANS CUP - TEAMS CHAMPIONSHIP Portimão Round After Race. [w:] ACO [on-line]. 2026-10-10. [dostęp 2026-10-10].
- ↑ @intereuropolcompetition na Instagram. [dostęp 2026-04-18].
- ↑ Kuba Śmiechowski o sezonie 2024: Damy z siebie wszystko!. [w:] PZM [on-line]. 2024-01-12. [dostęp 2026-04-18].
- ↑ Graham Goodwin: Inter Europol, Success In 2024, Plans For 2025, & A Decision On Their Route To Hypercar/ GTP. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2024-11-25. [dostęp 2026-04-18].
- ↑ Powrót Roberta na YouTube: Śmiechowski o szansach Inter Europol Competition w Le Mans, wystawieniu hypercara i formie ekipy. 2025-06-14. [dostęp 2026-04-18].
- ↑ Thibault Villemaunt: Honda poised to finally join WEC Hypercar. [w:] The Race [on-line]. 2026-01-30. [dostęp 2026-04-18].
- ↑ Graham Goodwin: Honda Close To Confirming 2027 FIA WEC Hypercar Entry (updated). [w:] Dailysportscar [on-line]. 2026-01-30. [dostęp 2026-04-18].
- ↑ a b Stephen Kilbey: LMP2 powerhouse Inter Europol targeting step up to Hypercar. [w:] Racer.com [on-line]. 2026-06-05. [dostęp 2026-06-15].
- ↑ John Dagys: Acura Set for Factory IMSA GTP Exit at End of Year. [w:] Sportscar365 [on-line]. 2026-04-17. [dostęp 2026-04-18].
- ↑ Jamie Klein: Ligier Announces Three LMP2 Customer Teams for 2028. [w:] Sportscar365 [on-line]. 2026-08-19. [dostęp 2026-08-19].
- ↑ Zespół otrzymał punkty jak za 3 miejsce, bowiem dwie załogi sklasyfikowane wyżej nie były pełnoprawnymi uczestnikami WEC.
- ↑ Zespół otrzymał punkty jak za 8 miejsce, bowiem załogi sklasyfikowane wyżej nie były pełnoprawnymi uczestnikami WEC.
- ↑ Zespół otrzymał punkty jak za 3 miejsce, bowiem załoga sklasyfikowana wyżej nie była pełnoprawnym uczestnikiem WEC.
- ↑ Zespół otrzymał punkty jak za 9 miejsce, bowiem załoga sklasyfikowana wyżej nie była pełnoprawnym uczestnikiem WEC.
- ↑ Zespół nawiązał współpracę z zespołem PR1/Mathiasen Motorsports, zgłoszenie posiadało nazwę Inter Europol by PR1/Mathiasen Motorsports.