Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Jacek Kaspszyk


Jacek Kaspszyk
Jacek Kasprzyk
Data i miejsce urodzenia

10 sierpnia 1952
Biała Podlaska

Pochodzenie

Warszawa

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

dyrygent

Aktywność

od 1975

Powiązania

Filharmonia Narodowa

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Strona internetowa

Jacek Kaspszyk[1], właśc. Kasprzyk[2][3] (ur. 10 sierpnia 1952 w Białej Podlaskiej) – polski dyrygent.

Kariera

Ukończył w 1975 Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Warszawie, gdzie studiował teorię muzyki, kompozycję oraz dyrygenturę w klasie Stanisława Wisłockiego. W 1978 został I dyrygentem Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach, w 1980 objął stanowisko dyrektora muzycznego tego zespołu. Był też m.in. dyrektorem muzycznym Capital Radio Wren Orchestra w Londynie, oraz dyrektorem artystycznym i muzycznym (w latach 2002–2005 również dyrektorem naczelnym) Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie.

W latach 2006–2013 dyrektor artystyczny Orkiestry Symfonicznej Filharmonii im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu (obecnej NFM Filharmonii Wrocławskiej), a od stycznia 2009 do stycznia 2012 dyrektor muzyczny NOSPR – Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach[4]. Dyrektor Artystyczny Filharmonii Narodowej w Warszawie w latach 2013–2019[5].

Dyryguje gościnnie renomowanymi orkiestrami, np. Berliner Philharmoniker, Orchestre National de France, orkiestrami filharmonicznymi w Sztokholmie, Oslo i Pradze, Filharmonią Flandryjską, Orkiestrą Radia Bawarskiego, Wiener Symphoniker, Rundfunk-Sinfonieorchester w Berlinie, Orchestre de Paris, Orquesta Nacional de España, Filharmonia i Yomiuri Nippon Orchestra w Tokio, orkiestrami symfonicznymi w Hongkongu i Nowej Zelandii, a na kontynencie amerykańskim San Diego Symphony, Cincinnati Symphony, Winnipeg Symphony i Calgary Symphony.

Dyrygował na scenach operowych, m.in. w teatrach w Lyonie, Bordeaux, Sztokholmie, Düsseldorfie, Zurychu, Detroit, Glasgow, Leeds, w Angielskiej Operze Narodowej czy w paryskiej Operze Komicznej. Współpracuje z Filharmonią Narodową, orkiestrą Sinfonia Varsovia, Warszawską Operą Kameralną oraz Warszawską Orkiestrą Symfoniczną.

Jacek Kaspszyk ma w dorobku liczne nagrania płytowe, m.in. dla EMI i Collins Classics. Jego nagranie Concerto Lugubre Tadeusza Bairda z WOSPR wyróżniono nagrodą Edisona, a nagranie Króla Rogera z Teatrem Wielkim – Operą Narodową zyskało pozytywną recenzję w magazynie Gramphone oraz nominację do Nagrania Roku Magazynu Muzycznego BBC.

21 kwietnia 2015, podczas gali w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej z okazji obchodów 90-lecia Polskiego Radia, Jacek Kaspszyk otrzymał Diamentową Batutę[6][7][8][9][10]. W uzasadnieniu napisano: „jako wyraz uznania dla dyrygenckiego dorobku i z podziękowaniem za oddanie radiu publicznemu[6][7][8][9][10], dla którego dokonał imponującej ilości nagrań studyjnych i koncertowych”[7][9][10].

Życie prywatne

Przez 5 lat był mężem Christine Paul-Podlasky.

Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia

Przypisy

  1. ↑ Conductor Jacek Kaspszyk [online], Jacek Kaspszyk [dostęp 2022-10-13] (ang.).
  2. ↑ Danuta Gwizdalanka: 100 lat z dziejów polskiej muzyki. Kraków: PWM, 2018, s. 231−232. ISBN 978-83-224-5015-4.
  3. ↑ a b M.P. z 2020 r. poz. 112 (ISAP) „za wybitne zasługi w promowaniu polskiej kultury, za osiągnięcia w pracy artystycznej i działalności społecznej”.
  4. ↑ Filharmonia Wrocławska [online], filharmonia.wroclaw.pl/, 18 czerwca 2012 [dostęp 2022-10-13] [zarchiwizowane z adresu 2012-06-18].
  5. ↑ Anna S. Dębowska: Nowy stary dyrektor Filharmonii Narodowej. 2012-12-21. [dostęp 2012-12-24].
  6. ↑ a b gm/tom/PAP: Obchody 90 lat Polskiego Radia. [w:] PolskieRadio.pl [on-line]. Polskie Radio S.A, 24 kwietnia 2015. [dostęp 2016-01-24].
  7. ↑ a b c Gala Jubileuszowa 90-lecia Polskiego Radia. [w:] PolskieRadio.pl [on-line]. Polskie Radio S.A, 21 kwietnia 2015. [dostęp 2016-01-24].
  8. ↑ a b rcze/ tpo/: Polskie Radio świętowało 90-lecie w Operze Narodowej. [w:] Dzieje.pl portal historyczny [on-line]. Muzeum Historii Polski i PAP SA, 21 kwietnia 2015. [dostęp 2016-01-24].
  9. ↑ a b c IAR: Danuta Szaflarska z diamentową nagrodą Polskiego Radia. [w:] film.wp.pl [on-line]. Grupa Wirtualna Polska, 22 kwietnia 2015. [dostęp 2016-01-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-24)].
  10. ↑ a b c Aktualności / Diamentowa Batuta dla Jacka Kaspszyka. [w:] filharmonia.pl [on-line]. Filharmonia Narodowa, kwiecień 2015. [dostęp 2016-01-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (24 stycznia 2016)].
  11. ↑ Jacek Kaspszyk i Wanda Warska wyróżnieni Złotymi Fryderykami. dzieje.pl, 13 marca 2019. [dostęp 2020-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-16)].
  12. ↑ Jacek Kaspszyk [online], Narodowe Forum Muzyki [dostęp 2026-09-03].
  13. ↑ Nagrody prezesa Rady Ministrów za twórczość artystyczną. „Dziennik Bałtycki”. Rok XXXV nr 163 (10803), s. 2, 23 lipca 1979. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Prasowe RSW „Prasa - Książka - Ruch”. [dostęp 2026-09-02].