Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Jan de Virion


Jan de Virion
Bożeniec
sierżant podchorąży sierżant podchorąży
Data i miejsce urodzenia

20 stycznia 1924
Liszki

Data i miejsce śmierci

16 listopada 2013
Warszawa

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Krajowa

Jednostki

Batalion Wigry

Stanowiska

szef kompanii

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Późniejsza praca

wicedyrektor departamentu Produkcji Roślinnej

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (od 1941) Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Armii Krajowej Warszawski Krzyż Powstańczy

Jan de Virion, ps. „Bożeniec” (ur. 20 stycznia 1924 w Liszkach, zm. 16 listopada 2013 w Warszawie) – żołnierz Armii Krajowej, uczestnik powstania warszawskiego, Kawaler Maltański, wicedyrektor departamentu Produkcji Roślinnej w Ministerstwa Rolnictwa, odpowiedzialny za sprawy nasiennictwa.

Biogram

Edward urodził się w polskiej rodzinie szlacheckiej – de Virionów herbu Leliwa. Jego ojcem był Jerzy de Virion herbu Leliwa, matką natomiast księżna Zofia z rodu Bożeniec-Jełowickich[1].

Brał udział w powstaniu warszawskim, pełniąc funkcję szefa 2. kompanii „Czesław” w batalionie „Wigry”. Walczył na Starym Mieście i w północnym Śródmieściu[2].

Ukończył z wyróżnieniem rolnictwo na SGGW, uzyskując tytuł magistra inżyniera rolnika. Początkowo pracował jako urzędnik w centralnym zarządzie PGR-ów. Dzięki biegłej znajomości języków francuskiego i niemieckiego, przeniesiono go do Ministerstwa Rolnictwa.

Był mężem Zofii Gustawy Taube, z którą mieli dwie córki, Annę Marię i Magdalenę Zofię. Był starszym bratem Tadeusza.

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Marek Jerzy Minakowski, Jan ?Jaś? de Virion h. Leliwa [online], www.sejm-wielki.pl [dostęp 2025-07-11] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-04].
  2. ↑ Powstańcze biogramy. Jan de Virion. [w:] Muzeum Powstania Warszawskiego [on-line]. 1944.pl. [dostęp 2013-11-21].