Jan de Virion
| Data i miejsce urodzenia |
20 stycznia 1924 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
16 listopada 2013 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
szef kompanii |
| Główne wojny i bitwy | |
| Późniejsza praca |
wicedyrektor departamentu Produkcji Roślinnej |
| Odznaczenia | |
Jan de Virion, ps. „Bożeniec” (ur. 20 stycznia 1924 w Liszkach, zm. 16 listopada 2013 w Warszawie) – żołnierz Armii Krajowej, uczestnik powstania warszawskiego, Kawaler Maltański, wicedyrektor departamentu Produkcji Roślinnej w Ministerstwa Rolnictwa, odpowiedzialny za sprawy nasiennictwa.
Biogram
Edward urodził się w polskiej rodzinie szlacheckiej – de Virionów herbu Leliwa. Jego ojcem był Jerzy de Virion herbu Leliwa, matką natomiast księżna Zofia z rodu Bożeniec-Jełowickich[1].
Brał udział w powstaniu warszawskim, pełniąc funkcję szefa 2. kompanii „Czesław” w batalionie „Wigry”. Walczył na Starym Mieście i w północnym Śródmieściu[2].
Ukończył z wyróżnieniem rolnictwo na SGGW, uzyskując tytuł magistra inżyniera rolnika. Początkowo pracował jako urzędnik w centralnym zarządzie PGR-ów. Dzięki biegłej znajomości języków francuskiego i niemieckiego, przeniesiono go do Ministerstwa Rolnictwa.
Był mężem Zofii Gustawy Taube, z którą mieli dwie córki, Annę Marię i Magdalenę Zofię. Był starszym bratem Tadeusza.
Odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Złoty Krzyż Zasługi
- Krzyż Armii Krajowej
- Krzyż Walecznych
- Warszawski Krzyż Powstańczy
Przypisy
- ↑ Marek Jerzy Minakowski, Jan ?Jaś? de Virion h. Leliwa [online], www.sejm-wielki.pl [dostęp 2025-07-11] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-04].
- ↑ Powstańcze biogramy. Jan de Virion. [w:] Muzeum Powstania Warszawskiego [on-line]. 1944.pl. [dostęp 2013-11-21].