| Data i miejsce urodzenia
|
9 kwietnia 1953 Halberstadt
|
| Klub
|
ASK Vorwärts Oberhof
|
| Wzrost
|
180 cm
|
| Dorobek medalowy
|
|
|
| Inne nagrody
|
|
|
Jochen Danneberg (ur. 9 kwietnia 1953 w Halberstadt[1]) – niemiecki skoczek narciarski i trener, reprezentant Niemieckiej Republiki Demokratycznej, srebrny medalista olimpijski i dwukrotny zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni.
Przebieg kariery
W międzynarodowych zawodach zadebiutował 30 grudnia 1972 w Oberstdorfie podczas konkursu FIS, kiedy zajął 21. miejsce. 1 stycznia 1973 w Garmisch-Partenkirchen był piąty. 30 grudnia 1975 w Oberstdorfie zajął drugie miejsce bezpośrednio za Tonim Innauerem, 1 stycznia 1976 w Ga-Pa był trzeci, 4 stycznia w Innsbrucku wygrał, a 6 stycznia w Bischofshofen był szósty. Dzięki temu wygrał cały 24. Turniej Czterech Skoczni. W 1976 na zimowych igrzyskach olimpijskich w Innsbrucku zdobył srebrny medal na normalnym obiekcie, ulegając jedynie swemu rodakowi i klubowemu koledze Hansowi-Georgowi Aschenbachowi. Na tych samych igrzyskach był czwarty na dużej skoczni, przegrywając walkę o brązowy medal z innym reprezentantem NRD – Henrym Glaßem o zaledwie 0,1 punktu. W sezonie 1976/1977 ponownie wygrał Turniej Czterech Skoczni[2].
Wziął także udział w mistrzostwach świata w Lahti w 1978, gdzie zajmował ósme miejsca w obu konkursach indywidualnych, a w nieoficjalnym konkursie drużynowym wraz z kolegami z reprezentacji zwyciężył. W sezonie 1978/1979 zajął trzecie miejsce w 27. Turnieju Czterech Skoczni zajmując 2. miejsce w Oberstdorfie, 9. miejsce Partenkirchen, 3. miejsce w Innsbrucku i 8. miejsce w Bischofshofen. W Pucharze Świata jedyne zwycięstwo odniósł 30 grudnia 1979 w Oberstdorfie. Ostatni raz na międzynarodowych zawodach wystartował 17 lutego 1980 podczas igrzysk w Lake Placid, gdzie zajął 20. miejsce na normalnej skoczni[2]
Od 1998 do 2007 był trenerem reprezentacji Korei Południowej w skokach narciarskich. Jego podopieczni nie osiągnęli znaczących sukcesów poza pojedynczymi miejscami na podium w Pucharze Kontynentalnym. Od 2007 do 2010 trenował reprezentację Stanów Zjednoczonych, a w sezonie 2010/2011 trenował reprezentację Holandii[3]. Od 2011 do 2014 był trenerem reprezentacji Chin[4]. Od 2017 do 2018 ponownie był trenerem reprezentacji Korei Południowej.
| Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Konkurs
|
Wynik
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 8.
|
18 lutego
|
1978
|
Lahti
|
Skocznia normalna indywidualnie
|
242,4 pkt
|
10,8 pkt
|
Matthias Buse
|
1.
|
22 lutego
|
1978
|
Lahti
|
Skocznia normalna drużynowo[5]
|
443,8 pkt
|
–
|
| 8.
|
26 lutego
|
1978
|
Lahti
|
Skocznia duża indywidualnie
|
238,9 pkt
|
17,7 pkt
|
Tapio Räisänen
|
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Punkt K
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
| 1.
|
30 grudnia
|
1979
|
Oberstdorf
|
K-115
|
111,0 m
|
107,0 m
|
248,2 pkt
|
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Punkt K
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 1.
|
30 grudnia
|
1979
|
Oberstdorf
|
K-115
|
111,0 m
|
107,0 m
|
248,2 pkt
|
1.
|
–
|
Przypisy
Bibliografia