Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Jodie Foster


Jodie Foster
Ilustracja
Jodie Foster (2025)
Imię i nazwisko

Alicia Christian Foster

Data i miejsce urodzenia

19 listopada 1962
Los Angeles

Zawód

aktorka, producentka, reżyserka

Współmałżonek

Alexandra Hedison
(od 2014)

Lata aktywności

od 1965

Odznaczenia
Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)
podpis
Strona internetowa

Jodie Foster, właśc. Alicia Christian Foster (ur. 19 listopada 1962 w Los Angeles) – amerykańska aktorka, reżyserka i producentka filmowa. Laureatka dwóch Oscarów za pierwszoplanowe role w filmach Oskarżeni (1988) i Milczenie owiec (1991), a także innych nagród, w tym m.in. BAFTY, Davida di Donatello i Złotego Globu.

Zadebiutowała na ekranie w wieku trzech lat występami w reklamach preparatów do opalania Coppertone. Następnie zagrała w filmach i serialach telewizyjnych, takich jak Papierowy księżyc, Napoleon i Samantha, Bugsy Malone czy Bonanza. Pierwszą poważną rolę zagrała w wieku 14 lat w filmie Taksówkarz (1976) i otrzymała za nią nominację do Oscara. Pierwszą nagrodę Akademii Filmowej dla najlepszej aktorki otrzymała w 1989 za rolę Sarah Tobias w filmie Oskarżeni (1988), a drugiego – w tej samej kategorii – w 1992 za rolę Clarice Starling w filmie Milczenie owiec (1991). Inne znane filmy, w których zagrała, to m.in. Alicja już tu nie mieszka (1974), Hotel New Hampshire (1984), Nell (1994), Maverick (1994), Kontakt (1997), Anna i król (1999), Plan doskonały (2006) i Odważna (2008). Jako reżyserka nakręciła filmy pełnometrażowe: Tate-mały geniusz (1991), Wakacje w domu (1995) i Podwójne życie (2011). Jako producentka założyła w 1992 wytwórnię filmową Egg Pictures.

Życiorys

Rodzina i edukacja

Jest córką Evelyn „Brandy” Foster i Luciusa Fishera Fostera III, którzy rozwiedli się jeszcze przed narodzinami ich czwartego dziecka[1]. Jej matka była agentką prasową[2], a ojciec – oficerem lotnictwa, który po przejściu w stan spoczynku zajął się sprzedażą nieruchomości i pracą na budowie domów[3]. Późniejsze kontakty Foster z ojcem ograniczyły się do kilku spotkań w całym jej życiu[4]. Matka miała duży wpływ na wychowanie i rozwój kariery aktorskiej córki[5][6], a z czasem została także jej menedżerką[7]. Foster ma troje starszego rodzeństwa: Lucindę (ur. 1954), Constance (ur. 1955) i Luciusa „Buddy’ego” (ur. 1957)[2]. Pozostaje w konflikcie z bratem m.in. napisaną przez niego w 1997 i nieautoryzowaną przez nią książkę biograficzną pt. Foster Child[8]. W dzieciństwie przez dwa lata trenowała karate, poza tym uprawiała inne dyscypliny sportu: jazdę na nartach, pływanie, koszykówkę i tenis[9].

Ukończyła z wyróżnieniem Lycée Français de Los Angeles[10], płynnie mówi po francusku[11] i komunikuje się po włosku i hiszpańsku[12]. W 1985 ukończyła z wyróżnieniem studia z literatury na Uniwersytecie Yale[13].

Kariera zawodowa

Karierę aktorską rozpoczęła w wieku trzech lat od występów w spocie reklamowym preparatów do opalania marki Coppertone[14]. Do ukończenia ósmego roku życia zagrała łącznie w 50 reklamach[15]. W maju 1969 zadebiutowała niewielką rolą w serialu komediowym Mayberry RFD, w którym jej brat grał główną rolę[16]. Przez kolejne pięć lat wystąpiła jeszcze w kilku serialach i sitcomach, m.in. w Strzałach w Dodge City (Gunsmoke), Zalotach ojca Eddiego (The Courtship of Eddie's Father), Moich trzech synach (My Three Sons), Kung Fu, Julii, Bonanzie, Rodzinie Partridge’ów (The Partridge Family), Perry Masonie, Love Story i Medycznym centrum (Medical Centre)[17].

Rod Sterling i Foster w serialu Ironside (1972)
Foster i Christopher Connelly w serialu Papierowy księżyc (1974)

Jako aktorka filmowa zadebiutowała rolą siostry chłopca, który po wyjeździe ojca na wojnę musi utrzymać rodzinę, w filmie telewizyjnym Vincenta McEveety’ego Menace on the Mountain (1970). W kinie zadebiutowała tytułową rolą żeńską w filmie Bernarda McEveety’ego Napoleon i Samantha (Napoleon and Samantha, 1972) wyprodukowanym przez wytwórnię Walta Disneya[18]. Następnie zagrała niewielką rolę w disnejowskiej komedii westernowej Bernarda McEveety’ego Jeden mały Indianin (One Little Indian, 1973)[19]. Poza tym wystąpiła jako zaniedbana córka królowej derby w filmie Kansas City Bomber (1972)[19], Elizabeth Henderson w serialu Bob & Carol & Ted & Alice (1973) emitowanym w ABC[11], Becky Thatcher w Tomku Sawyerze (Tom Sawyer, 1973)[19] i Addie Pray w serialu Papierowy księżyc (Paper Moon, 1974) opartym na kasowym filmie Petera Bogdanovicha o tym samym tytule z 1973[20]. Pojawiła się także w filmie telewizyjnym Uśmiechnij się, Jenny, jesteś martwa (Smile Jenny, You’re Dead, 1974)[11].

Zerwała ze swoim dotychczasowym, grzecznym wizerunkiem rolą dziewczynki wychowującej się na ulicy w filmie Martina Scorsese Alicja już tu nie mieszka (Alice Doesn't Live Here Anymore, 1974)[21]. Współpracę z reżyserem kontynuowała na planie psychologicznego dramatu kryminalnego Taksówkarz (1976) i choć obsadzenie 13–latki w roli nastoletniej prostytutki Iris wzbudziło kontrowersje, to Foster została doceniona za swój występ w filmie i otrzymała nominację do Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej[22]. Następnie zagrała Tallulah, wygadaną przyjaciółkę Grubego Sama (John Cassisi) w brytyjskiej parodii filmu gangsterskiego Alana Parkera Bugsy Malone (1976) o wojnie gangów w latach 20. w Nowym Jorku[23]. Była chwalona przez prasę za występ w roli umierającej dziewczyny Deirdre Striden w filmie Dona Taylora Echa lata (Echoes of a Summer, 1976)[24]. Zagrała przemądrzałą i nieporządną nastolatkę Annabel Andrews, która zamienia się w swoją schludną i zorganizowaną matkę, w disnejowskiej komedii Gary’ego Nelsona Zwariowany piątek (Freaky Friday, 1976)[24].

Za tytułową rolę psychopatycznej zabójczyni Rynn Jacobs w thrillerze Nicolasa Gessnera Dziewczynka, która mieszka na końcu drogi (The Little Girl Who Lives Down the Lane, 1976) otrzymała wiele pochwalnych recenzji[25] i nagrodę Saturna od Amerykańskiej Akademii Filmów Science Fiction, Fantasy i Horrorów. Poprowadziła jeden odcinek programu telewizyjnego Saturday Night Live[24]. Do końca lat 70. zagrała jeszcze w filmach: Moi, Fleur Bleue (ang. Stop Calling Me Baby, 1977) Érica Le Hunga i Domek na plaży (Il Casotto, 1977) Sergia Cittego, Posiadłość Candleshoe (Candleshoe, 1977) Normana Tokara, Lisice (Foxes, 1980) Adriana Lyne’a i Karnawał (Carny, 1980) Roberta Kaylora, a także w serialu dokumentalnym Desmonda Wilcoksa Amerykanie (Americans, 1978) w BBC2[26].

Na początku lat 80. zawiesiła karierę, by skupić się na studiach[27]. Podczas studiów zagrała Arlie, byłą prostytutkę odsiadującą wyrok ośmiu lat pozbawienia wolności za zamordowanie taksówkarza, w spektaklu Marshy Norman Getting Out (reż. Tina Landau) w Calhoun Community College’s Theatre[28]. Do kina wróciła rolą córki Boba O’Hary (Edward Asner) w filmie Williama Bartmana Żona O’Hary (O’Hara’s Wife, 1982)[29]. Poza tym zagrała piosenkarkę rockową Zoe Alexander w filmie telewizyjnym Anthony’ego Harveya Svengali (1983)[30], Franny Berry w Hotelu Hampshire (1984) Tony’ego Richardsona[31] i pomocnicę projentantki strojów, która przeżywa trudny romans z żołnierzem Ruchu Oporu, w dramacie wojennym Claude’a Chabrola Cudza krew (Le sang des autres, 1984)[32].

Foster (1989)
Foster (1995)
Foster (2007)

Niezrównoważony psychicznie John Hinckley Jr., chcąc zaimponować Foster[33], 30 marca 1981 postrzelił prezydenta USA Ronalda Reagana[34]. Zamach Hinckleya był dla Foster traumatycznym przeżyciem i przez kolejne lata rzadko udzielała wypowiedzi na ten temat; do sprawy odniosła się szerzej jedynie w artykule opublikowanym w czasopiśmie „Esquire” i na zorganizowanej dla dziennikarzy konferencji prasowej[35]. Hinckley został uniewinniony ze względu na niepoczytalność i osadzony w zakładzie psychiatrycznym[36].

Po ukończeniu studiów w 1985 zagrała Lindę w Dzielnicy Pięciu Narożników (Five Corners, 1987) Tony’ego Billa[37], zmarłą przyjaciółkę Billy’ego Wyatta (Mark Harmon) w krytycznie przyjętym komediodramacie Stevena Hampmanna Stealing Home (1988)[38] i Anne Benton, która jest ścigana przez mordercę, w filmie akcji Dennisa Hoppera Backtrack (1990)[39]. Uznanie widzów i krytyków zyskała za sprawą roli Sary Tobias, ofiary zbiorowego gwałtu walczącej o sądowe ukaranie winnych, w dramacie psychologicznym Jonathana Kaplana Oskarżeni (The Accused, 1988)[40], za którą otrzymała Oscara dla najlepszej aktorki[41]. Następnie zagrała gangsterkę w fatalnie przyjętym filmie Mary Lambert Siesta (1987)[42].

Za główną rolę Clarice Starling, agentki FBI usiłującej uzyskać od psychopatycznego Hannibala Lectera (Anthony Hopkins) pomoc w znalezieniu i aresztowaniu seryjnego mordercy, Buffalo Billa (Ted Levine), w kasowym horrorze kryminalnym Jonathana Demme’a Milczenie owiec (The Silence of the Lambs, 1991) otrzymała drugiego w karierze Oscara dla najlepszej aktorki[43]. Po zakończeniu zdjęć do Milczenia… zadebiutowała jako reżyserka ciepło przyjętym przez krytyków dramatem Mały geniusz Tate (Little Man Tate, 1990), w którym poza tym odegrała rolę Dede, matki niezwykle uzdolnionego siedmiolatka, Freda Tate’a (Adam Hann-Byrd)[44]. Następnie zagrała epizodyczną rolę prostytutki w filmie Woody’ego Allena Cienie we mgle (Shadows and Fog, 1992), wykreowała chwaloną przez krytyków postać farmerki Laurel Sommerbsy w dramacie romantycznym Jona Amiela Sommerbsy (1993) u boku Richarda Gere’a i wystąpiła jako drobna złodziejka Annabell Branford w komediowym westernie Richarda Donnera Maverick (1994)[45].

W 1992 założyła własną wytwórnię filmową Egg Pictures[46], pod której szyldem wyprodukowała kilka niskobudżetowych filmów, w tym: Wakacje w domu (Home for the Holidays, 1995, reż. Jodie Foster), Ministranci (The Dangerous Lives of Altar Boys, 2002, reż. Peter Care) i Nell (1994, reż. Michael Apted). Za tytułową rolę Nell Kellty, młodej dziewczyny wychowywanej w odosobnieniu, w ostatnim z filmów otrzymała kolejne w karierze nominacje do Oscara i Złotego Globu.

Zagrała główne role w filmach: Kontakt (Contact, 1997) Roberta Zemeckisa), Anna i król (Anna and the King, 1999) Andy’ego Tennanta, Azyl (Panic Room, 2002) Davida Finchera, Plan lotu (Flightplan, 2005) Roberta Schwentke i Odważna (The Brave One, 2007) Neila Jordana). Pojawiła się w drugoplanowych rolach w filmach: Bardzo długie zaręczyny (Un long dimanche de fiançailles, 2004) Jean-Pierre’a Jeunety i Plan doskonały (Inside Man, 2006) Spike’a Lee. Zagrała ekscentryczną autorkę powieści przygodowych, która rusza na pomoc ojcu największej fanki swoich książek, w filmie familijnym Jennifer Flackett i Marka Levina Wyspa Nim (Nim's Island, 2008).

Życie prywatne

Foster (2010)

Od lat 90. spekulowano w prasie, że jest lesbijką[47], co ona sama publicznie potwierdziła podczas rozdania Złotych Globów w 2013[48]. Ma dwóch synów: Charlesa Bernarda Fostera (ur. 1998) i Kita Bernarda Fostera (ur. 2001), ale nigdy nie ujawniła tożsamości ich ojca[49]. Media spekulują, że Foster poddała się sztucznemu zapłodnieniu, a dawcą nasienia był jej homoseksualny przyjaciel Randy Stone[50]. W grudniu 2007, odbierając nagrodę Women in Entertainment za sukces, jaki odniosła w show-biznesie, wygłosiła mowę, w której podziękowała producentce filmowej Cydney Bernard za to, że była przy niej podczas porażek i sukcesów[51], co media zinterpretowały jako ujawnienie przez Foster jej homoseksualności[52][53]. Foster i Bernard poznały się w 1992 podczas pracy przy filmie Sommersby. Prasa bulwarowa w maju 2008 poinformowała o rozstaniu Foster z Bernard i nawiązaniu przez aktorkę bliskiej znajomości z poznaną podczas zdjęć do filmu Odważna scenarzystką Cindy Mort[54]. Foster w kwietniu 2014 poślubiła fotografkę Alexandrę Hedison[55].

Jest ateistką, ale „darzy głębokim szacunkiem wszystkie religie i spędza wiele czasu, studiując święte teksty czy to religii Wschodu czy Zachodu”[56].

Ma dom w Woodland Hills w San Fernando Valley[57].

Filmografia

Rok Tytuł Uwagi
1969–1970 Mayberry R.F.D. serial telewizyjny, dwa odcinki
1969 Ulica Sezamkowa (Sesame Street) serial telewizyjny, jeden odcinek
Julia
1969–1971 Zaloty ojca Eddie’ego (The Courtship of Eddie's Father) serial telewizyjny, trzy odcinki
1969, 1971–1972 Strzały w Dodge City (Gunsmoke) serial telewizyjny, trzy odcinki
1970 Menace on the Mountain film telewizyjny
Daniel Boone serial telewizyjny, dwa odcinki
Nanny and the Professor serial telewizyjny, jeden odcinek
Adam-12
1971–1972 Moi trzej synowie (My Three Sons) serial telewizyjny, dwa odcinki
1972 The Amazing Chan and The Chan Clan dubbing
Napoleon i Samantha (Napoleon and Samantha) debiut kinowy
The Paul Lynde Show serial telewizyjny, jeden odcinek
Kansas City Bomber
Ironside serial telewizyjny, jeden odcinek
Bonanza
My Sister Hank pilot serialu telewizyjnego
Ghost Story serial telewizyjny, jeden odcinek
1973 Tom Sawyer
Alexander film telewizyjny
Rodzina Partridge’ów (Partridge Family) serial telewizyjny, jeden odcinek
Kung Fu
The New Perry Mason
Love Story
Przygody rodziny Addamsów (The Addams Family) dubbing (Pugsley Addams)
Bob & Carol & Ted & Alice serial telewizyjny
Rookie of the Year film telewizyjny
Jeden mały Indianin (One Little Indian)
1974 Alicja już tu nie mieszka (Alice Doesn't Live Here Anymore)
Uśmiechnij się, Jenny, jesteś martwa (Smile, Jenny, You're Dead) film telewizyjny
Papierowy księżyc (Paper Moon) serial telewizyjny
1975 The Secret Life of T.K. Dearing film telewizyjny
Centrum medyczne (Medical Centre) serial telewizyjny, jeden odcinek
1976 Taksówkarz (Taxi Driver)
Bugsy Malone
Zwariowany piątek (Freaky Friday) inny polski tytuł: Pechowy piątek[24]
Dziewczynka, która mieszka na końcu drogi (The Little Girl Who Lives Down the Lane) inny polski tytuł: Dziewczynka, która mieszkała blisko łąki[58]
Echa lata (Echoes of a Summer)
Saturday Night Live serial telewizyjny, jeden odcinek
1977 Posiadłość Candleshoe (Candleshoe)
Domek na plaży (Il Casotto)
Moi, fleur bleue
1980 Lisice (Foxes)
Karnawał (Carny)
1982 Żona O’Hary (O’Hara’s Wife)
1983 Svengali film telewizyjny
1984 Le Sang des autres
Hotel New Hampshire (The Hotel New Hampshire)
1986 Mesmerized
1987 Siesta
Dzielnica Pięciu Narożników (Five Corners)
1988 Stealing Home
Oskarżeni (The Accused)
1990 Catchfire inny tytuł: Backtrack
1991 Mały geniusz Tate (Little Man Tate) debiut reżyserski Foster
Milczenie owiec (The Silence of the Lambs)
1992 Cienie we mgle (Shadows and Fog)
1993 Sommersby
1994 Nell
Maverick
All About Bette film telewizyjny
1997 Kontakt (Contact)
Z Archiwum X (The X-Files) głos Betty, odcinek Nigdy więcej (Never Again)
1999 Anna i król (Anna and the King)
2002 Azyl (Panic Room)
Ministranci (The Dangerous Lives of Altar Boys)
2004 Bardzo długie zaręczyny (Un long dimanche de fiançailles)
2005 Plan lotu (Flightplan)
2006 Plan doskonały (Inside Man)
2007 Odważna (The Brave One)
2008 Wyspa Nim (Nim's Island)
2011 Rzeź (Carnage)
Podwójne życie (The Beaver)
2013 Elizjum (Elysium)
2018 Hotel Artemis (Hotel Artemis)
2021 Mauretańczyk (The Mauritanian)
2023 Nyad
2024 Detektyw (True Detective) serial, 4 sezon, rola tytułowa
2026 Ostatnia sesja w Paryżu (Vie privée)

Nagrody i nominacje

Rok Nagroda Kategoria Werdykt Film
1976 BAFTA najlepsza aktorka drugoplanowa, najlepszy debiut wygrana Bugsy Malone
1977 Złoty Glob najlepsza aktorka w komedii lub musicalu nominacja Freaky Friday
Nagroda Akademii Filmowej najlepsza aktorka drugoplanowa Taksówkarz
1978 Nagroda Saturn najlepsza aktorka wygrana Dziewczynka, która mieszka na końcu drogi
1989 Nagroda Akademii Filmowej najlepsza aktorka pierwszoplanowa wygrana Oskarżeni
1991 wygrana Milczenie owiec
1991 Nagroda Stowarzyszenia Nowojorskich Krytyków Filmowych najlepsza aktorka wygrana
1992 Nagroda Saturn najlepsza aktorka nominacja
1995 Nagroda Stowarzyszenia Aktorów Filmowych najlepsza aktorka wygrana Nell
Nagroda Akademii Filmowej najlepsza aktorka pierwszoplanowa nominacja
1997 Złoty Glob najlepsza aktorka dramatyczna nominacja Kontakt
1998 Nagroda Saturn najlepsza aktorka wygrana
2003 nominacja Azyl
2006 nominacja Plan lotu
2008 Złoty Glob najlepsza aktorka dramatyczna nominacja Odważna
People’s Choice Award ulubiona aktorka

Odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 11–13.
  2. ↑ a b Kennedy 1996 ↓, s. 13.
  3. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 13–14, 33.
  4. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 14, 29–30.
  5. ↑ I have a longing to connect data dostępu 13 września 2008 r.
  6. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 19–20, 28.
  7. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 22.
  8. ↑ After an eclectic career, Jodie Foster is moving toward the mainstream data dostępu 13 września 2008 r.
  9. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 38.
  10. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 21, 62.
  11. ↑ a b c Kennedy 1996 ↓, s. 40.
  12. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 101.
  13. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 100, 119–120.
  14. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 17.
  15. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 17, 40.
  16. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 18, 40, 67.
  17. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 18.
  18. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 41.
  19. ↑ a b c Kennedy 1996 ↓, s. 43.
  20. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 18, 42.
  21. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 23, 44.
  22. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 23–24, 44–45.
  23. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 23, 49–51.
  24. ↑ a b c d Kennedy 1996 ↓, s. 53.
  25. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 23, 56.
  26. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 56–61.
  27. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 62, 100.
  28. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 104–105.
  29. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 108.
  30. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 109–110.
  31. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 110–111.
  32. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 115.
  33. ↑ John Hinckley's Letter to Jodie Foster Written Immediately Before Assassination. law.umkc.edu. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-09-19)]. data dostępu 13 września 2008 r.
  34. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 77, 82–83.
  35. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 9, 91–97.
  36. ↑ The John Hinckley Trial. law.umkc.edu. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-03-02)]. data dostępu 13 września 2008 r.
  37. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 122.
  38. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 124.
  39. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 125.
  40. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 10, 98, 126–127, 131.
  41. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 10, 98, 135.
  42. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 138.
  43. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 140–143, 146.
  44. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 147–149, 158.
  45. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 160–161, 170–173, 178.
  46. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 147, 182–183.
  47. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 162.
  48. ↑ Jodie Foster at Golden Globe Awards: 'I Did My Coming Out[dostęp 20 stycznia 2013]
  49. ↑ Jodie Foster's other starring role data dostępu 13 września 2008 r.
  50. ↑ Is the man who inspired Jodie Foster to 'come out' the secret father of her two children? data dostępu 13 września 2008 r.
  51. ↑ CNN Video, Jodie Foster thanks 'beautiful Cydney' data dostępu 13 września 2008 r.
  52. ↑ Andrzej Mężyński, Jodie Foster: Jestem lesbijką [online], Dziennik.pl, 13 grudnia 2007 [dostęp 2008-09-13] [zarchiwizowane z adresu 2007-12-13].
  53. ↑ Jodie Foster comes out with emotional tribute to her girlfriend of 14 years data dostępu 13 września 2008 r.
  54. ↑ Jodie Foster splits for new girlfriend data dostępu 13 września 2008 r.
  55. ↑ Jodie Foster poślubiła byłą dziewczynę Ellen DeGeneres[dostęp 23 kwietnia 2014]
  56. ↑ Q and A with Jodie Foster. jodiefoster.nu. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-11-10)]. [dostęp 13 września 2008]
  57. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 10.
  58. ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 55.
  59. ↑ Elsa Keslassy: Chris Meledandri, George Lucas, Jodie Foster and Sigourney Weaver Receive France’s Prestigious Legion of Honor. variety.com, 15 lipca 2026. [dostęp 2026-07-16]. (ang.).
  60. ↑ The latest cohorts | La grande chancellerie [online], www.legiondhonneur.fr [dostęp 2026-02-27] (ang.).

Bibliografia

  • Phillipa Kennedy: Jodie Foster. Gwiazda bez tajemnic. Andrzej Kołodyński (tłum.). Warszawa: Wydawnictwo Alfa, 1996. ISBN 83-7001-985-4.