John Archibald Wheeler
John Archibald Wheeler (1963) | |
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data śmierci | |
| profesor nauk fizycznych | |
| Specjalność: fizyka teoretyczna | |
| Uczelnia |
Uniwersytet w Austin, |
| Nagrody | |
John Archibald Wheeler (ur. 9 lipca 1911 w Jacksonville, Floryda, zm. 13 kwietnia 2008 w Hightstown[1]) – amerykański fizyk teoretyczny, laureat Nagrody Einsteina (1965) i Nagrody Wolfa w dziedzinie fizyki (1997).
Życiorys
W latach 1947–1976 profesor Uniwersytetu w Princeton, od 1976 Uniwersytetu w Austin (stan Teksas).
Prowadził badania w dziedzinie fizyki atomowej i fizyki jądrowej oraz oddziaływań elektromagnetycznych między cząstkami elementarnymi. Opracował teorię stanu równowagi gwiazd bardzo gęstych. Autor teoretycznych prac z zakresu unifikacji oddziaływań. Jest twórcą partycypacyjnej zasady antropicznej, według której wszechświat może istnieć tylko jeśli zawiera obserwatora.
Zajmował się teorią czarnych dziur i kolapsu (zapadania) grawitacyjnego. W 1969 roku wprowadził termin czarna dziura.
Nagrody
Wheeler w 1997 r. został uhonorowany Nagrodą Wolfa za wkład w fizykę. Laureat Medalu Oersteda za nauczanie fizyki i Nagrody Enrica Fermiego[2].
Przypisy
- ↑ Wheeler John Archibald, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-12-12].
- ↑
The Enrico Fermi Award. Award Laureates (ang.), U.S. Department of Energy, Office of Science, science.osti.gov [dostęp 2024-05-18].
Bibliografia
- Fizyka czasoprzestrzeni (wspólnie z Edwinem F. Taylorem, 1966, wyd. pol. Warszawa 1975).