Justus Lipsius



Justus Lipsius, Joost Lips lub Josse Lips (ur. 18 października 1547 w Overijse, zm. 23 marca 1606 w Leuven[1]) – flamandzki filozof neostoicki[2], filolog klasyczny i historyk. Jeden z najwybitniejszych znawców języka, historii i kultury starożytnego Rzymu.
Urodzony w brabanckim mieście Overijse, został wcześnie wysłany na nauki do jezuickiego kolegium w Kolonii, ale kiedy miał 16 lat rodzice przenieśli go na uniwersytet w Leuven, gdyż nie chcieli, by został członkiem Towarzystwa Jezusowego.
Jego Orationes octolenae potissimum habitae e tenebris erutae et in gratiam studiosae iuventutis foras productae zostały umieszczone w index librorum prohibitorum dekretem z 1613 roku, a Epistolarum (quae in centuriis non extant) decades xiix, quibus accedunt poematia eiusdem; omnia nunc noviter collecta evulgataque studio et opera doctorum virorum dekretami z 1626 roku[3].
Dzieła
- Variarum lectionum libri IV, 1569
- Politicorum sive civilis doctrinae libri VI
- De constantia libri II, 1584
- Manuductio ad stoicam philosophiam
- Physiologia stoicorum
- Iusti Lipsi de Cruce: ad sacram profanamque historiam utiles, Éd. Jan Moretus, Antverpiae, ex officina Plantiniana, apud Ioannem Moretum, 1593
- De cruce libri tres, Antwerpia, 1629
Przypisy
- ↑ CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Justus Lipsius [online], www.newadvent.org [dostęp 2024-07-08].
- ↑ Justus Lipsius, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2022-09-30] (ang.).
- ↑ J.M. De Bujanda, Index Librorum Prohibitorum 1600-1966, Sherbrooke: Centre d'Études de la Renaissance. Université de Sherbrooke, 2002, s. 551.